فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

77 - چنگ زدن به ریسمان الهی

این دعای شریف، چنگ زدن به ریسمان الهی است که در کتاب خود فرموده: و اعتصموا بحبل الله جمیعا**سوره آل عمران، آیه 103.***؛ و همگی به ریسمان خداوند دست یازید.
در کتاب غایةالمرام از تفسیر ثعلبی به سند خود از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده که فرمود: ماییم ریسمان خداوند که خدای تعالی فرمود: و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا؛ همگی به ریسمان خداوند یازید و پراکنده نشوید**غایه المرام: 242.***.

78 - کمال ایمان

نظر به این که دعا برای تعجیل فرج حضرت ولی عصر - عجل الله تعالی فرجه الشریف - اظهر محبت زبانی نسبت به امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، مایه کمال ایمان می باشد و در روایات متعددی آمده این که؛ هرکس آن حضرت را به زبان دوست بدارد، یک سرم ایمان در او کامل می گردد. این احادیث در تفسیر البرهان**البرهان: 4/521 - 522.***
مذکور می باشند.
اضافه براین، روایاتی که در مجلد نهم بحار از حضرت ابوالحسن الرضا (علیه السلام) از پدرانش آورده دلالت می کند، آن حضرت از جد بزرگوارش علی (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: برادرم رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) به من فرمود: هر آن کس دوست دارد خدای - عزوجل - را در حالی ملاقات کند که به او روی را ملاقات نماید در حالی که از او راضی باشد، فرزندت حسن را دوست بدارد، و هرکس می خواهد - او را در حالی ملاقات کند که بر او ترسی نباشد، دوستدار فرزندت حسین گردد، و هر آن که مایل است در حالی خداوند را ملاقات نماید که گناهانش آمزریده شده باشد، دوستدار علی بن الحسین سجاد (علیه السلام) گردد. و هرکس دوست می دارد که خدای تعالی را در حالی ملاقات کند که پرونده او را به دست راستش دهند، دوستدار جعفر بن محمد صادق باشد، و هرکس دوست دارد خدای تعالی را پاک و پاکیزه ملاقات کند، موسی کاظم را دوستدار (و پیرو) باشد، و هرکه مایل است خندان و مژده دهنده خدای را ملاقات کند، باید که علی بن موسی الرضا را دوست بدارد، و هرکس دوست دارد خدای تعالی را در حالی ملاقات کند که درجاتش بالا رفته و سیئاتش به حسنات تبدیل گشته باشد، محمد جواد را دوست همی دارد، و هرکس دوست می دارد که خداوند را ملاقات کند و از او به آسانی حساب کشد، علی هادی را دوستدار باشد، و هرکس دوست دارد خداوند را در حالی ملاقات نماید که از رستگاران باشد، دوستدار حسن عسکری شود، و هرکس دوست می دارد خداوند را در حالی ملاقات کند که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، ولای حجت صاحب الزمان منتظر را پیشه کند. اینان چراغ های تاریکی، و امامان هدایت، و نشانه های تقوی می باشند. هر آن که آنان را دوست بدارد و ولایتشان را دارا شود، برای او از خدای تعالی ضمانت بهشت کنم**بحار الانوار: 36/296.***.
می گویم: جهت دلالت آن است که مراد از تولی هر یک از امامان (علیه السلام) - که در این حدیث آمده - اظهار محبت با اعمال بدنی و کارهای پسندیده است، زیرا که ولایت قلبی نسبت به تمامی آن ها واجب است و اظهار محبت نسبت به هر یک از ایشان اثر ویژه ای دارد که در این حدیث بیان گردیده، و بدون تردید دعا در حق مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) و خواستن فرج و ظهور آن جناب از درگاه خداوند اظهار محبتی است که در دل ها نهفته. پس این اثر بر آن مرتبت می گردد، و جهت این که این تأثیر در دوستی کردن نسبت به مولایمان حضرت حجت (علیه السلام) قرار دارد، آن است که ایمان جز با معرفت تمام امامان بر حق (علیه السلام) کمال نمی یابد، و چون جزء آخر علت تامه است، پس ایمان جز با ولایت و دوستی کردن با خاتم الائمه، و بر طرف کننده غم از این امت - که خدای تعالی فرجش را نزدیک فرماید - تمام نخواهد شد.

79 - ثواب عبادت کنندگان

دلیل بر این که دعا کننده برای تعجیل فرج حضرت قائم (علیه السلام) همچون ثواب عبادت تمام بندگان را درک می کند، روایتی است که در تفسیر البرهان و غیر آن مسنداً از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) آمده که: به علی بن ابی طالب (علیه السلام) فرمود: همانا مثل تو همچون (قل هو الله احد) است، که هرکس آن را یک بار بخواند مانند آن است که یک سوم قرآن را خوانده باشد، و هرکه آن را دو بار بخواند مثل این است که دو سوم قرآن را خوانده باشد، و هرکه آن را سه بار بخواند، مانند کسی است که تمام قرآن را خوانده باشد. تو نیز چنین هستی که هرکس در دل، دوستت بدارد یک سوم ثواب بندگان را خواهد داشت، و هرکه به دل و زبانش دوستت بدارد، دو سوم ثواب تمام بندگان برای او خواهد بود**تفسیر البرهان: 4/521؛ چنانکه محبت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نشانه حلال زاده بودن است که از اصحاب رسول خدا (ص) در کتب شیعه و سنی مشهور است که می گفتند: ما فرزندان خود را به محبت علی بن ابی طالب آزمایش می کردیم، از درگاه خداوند خواهانیم که ما را بر دوستی و ولایت آن حضرت زنده بدارد و بمیراند و در دنیا و آخرت دست ما را از دامان حضراتش کوتاه نگرداند. (مترجم)***.
می گویم: وجه استشهاد این که منظور از محبت و دوستی به زبان آن است که محبت قلبی با زبان اظهار گردد، و منظور از محبت با دست اظهار محبت قلبی به وسیله دست می باشد، با هر کاری که از او ساخته است، پس هر آن که برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) در خواست یاری و فرج کند به خاطر محبت نسبت به امیرمؤمنان (علیه السلام)، دست هایش را به سوی آسمان بردارد، و از درگاه خداوند این حاجت بزرگ را تقاضا نماید، در حق او مصداق می یابد که دوستدار امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، و دوستی آن جناب را با دست و زبان ابراز می دارد. چنان که هرگاه کسی شخصی را دوست بدارد و بداند که آن شخص فرزندی است زندانی یا بیمار، و بدین جهت آن شخص بی نهایت اندوهگین است، محبت او را وا می دارد که درباره فرزندش دعا کند، و بدین وسیله دوستی خویش را نسبت به آن شخص اظهار می نماید.
و باید دانست که اظهار محبت با دست اقسامی دارد، از جمله: یاری کردن محبوب و دفع آزار از او، یا از کسانی که مورد علاقه محبوب هستند به هر وسیله و ابزاری که می تواند از ابزارهای جنگی و غیر این ها.
و از جمله: نصرت و یاری محبوب با دعا کردن درباره او، و دست ها را به هنگام دعا به سوی آسمان بلند نمودند.
و از جمله: نوشتن فضایل محبوب و امور دیگری که در این زمینه باشد، و با آن محبت قلبی آشکار گردد، چنان که پوشیده نیست.