فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

76 - تمسک به ثقلین

دعا برای تعجیل ظهور حضرت صاحب الزمان - عجل الله فرجه الشریف - تمسک به ثقلین است دو گوهر گرانبهایی که پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) در امت خویش ترک گفت. رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) تمسک به ثقلین را امر فرموده، و این را خاصه و عامه از آن حضرت روایت کرده اند، و این به روایات در کتاب غایةالمرام ذکر شده است**غایه المرام: 218.
***. و از جمله آمده: از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) درباره معنی فرموده پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم): انی مخلف فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی؛ من در میان شما ثقلین - دو شی ء نفیس - را ترک می گویم: کتاب خدا و عترتم را. سؤال شد که: عترت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) کیانند؟ امیرمؤمنان (علیه السلام) فرمود: من و حسن و حسین و امامان (علیه السلام) نه گانه از فرزندانم حسن، نهمین آن ها مهدی و قائم ایشان است. از کتاب خداوند جدا نشوند و آن نیز از ایشان جدا نشود تا این که بر کنار حوض (کوثر) بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) بازگردند.
می گویم: وجه استشهاد به این حدیث این که: تمسک به عترت با متابعت از ایشان حاصل می گردد، و چون دعا کردن برای تعجیل فرج مولایمان صاحب الزمان متابعت با زبان از ایشان است و از اعتقاد به آنان بر آن سرچشمه می گیرد، دعا کننده از مصادیق این عنوان خواهد بود.

77 - چنگ زدن به ریسمان الهی

این دعای شریف، چنگ زدن به ریسمان الهی است که در کتاب خود فرموده: و اعتصموا بحبل الله جمیعا**سوره آل عمران، آیه 103.***؛ و همگی به ریسمان خداوند دست یازید.
در کتاب غایةالمرام از تفسیر ثعلبی به سند خود از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده که فرمود: ماییم ریسمان خداوند که خدای تعالی فرمود: و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا؛ همگی به ریسمان خداوند یازید و پراکنده نشوید**غایه المرام: 242.***.

78 - کمال ایمان

نظر به این که دعا برای تعجیل فرج حضرت ولی عصر - عجل الله تعالی فرجه الشریف - اظهر محبت زبانی نسبت به امیرالمؤمنین (علیه السلام) است، مایه کمال ایمان می باشد و در روایات متعددی آمده این که؛ هرکس آن حضرت را به زبان دوست بدارد، یک سرم ایمان در او کامل می گردد. این احادیث در تفسیر البرهان**البرهان: 4/521 - 522.***
مذکور می باشند.
اضافه براین، روایاتی که در مجلد نهم بحار از حضرت ابوالحسن الرضا (علیه السلام) از پدرانش آورده دلالت می کند، آن حضرت از جد بزرگوارش علی (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: برادرم رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) به من فرمود: هر آن کس دوست دارد خدای - عزوجل - را در حالی ملاقات کند که به او روی را ملاقات نماید در حالی که از او راضی باشد، فرزندت حسن را دوست بدارد، و هرکس می خواهد - او را در حالی ملاقات کند که بر او ترسی نباشد، دوستدار فرزندت حسین گردد، و هر آن که مایل است در حالی خداوند را ملاقات نماید که گناهانش آمزریده شده باشد، دوستدار علی بن الحسین سجاد (علیه السلام) گردد. و هرکس دوست می دارد که خدای تعالی را در حالی ملاقات کند که پرونده او را به دست راستش دهند، دوستدار جعفر بن محمد صادق باشد، و هرکس دوست دارد خدای تعالی را پاک و پاکیزه ملاقات کند، موسی کاظم را دوستدار (و پیرو) باشد، و هرکه مایل است خندان و مژده دهنده خدای را ملاقات کند، باید که علی بن موسی الرضا را دوست بدارد، و هرکس دوست دارد خدای تعالی را در حالی ملاقات کند که درجاتش بالا رفته و سیئاتش به حسنات تبدیل گشته باشد، محمد جواد را دوست همی دارد، و هرکس دوست می دارد که خداوند را ملاقات کند و از او به آسانی حساب کشد، علی هادی را دوستدار باشد، و هرکس دوست دارد خداوند را در حالی ملاقات نماید که از رستگاران باشد، دوستدار حسن عسکری شود، و هرکس دوست می دارد خداوند را در حالی ملاقات کند که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، ولای حجت صاحب الزمان منتظر را پیشه کند. اینان چراغ های تاریکی، و امامان هدایت، و نشانه های تقوی می باشند. هر آن که آنان را دوست بدارد و ولایتشان را دارا شود، برای او از خدای تعالی ضمانت بهشت کنم**بحار الانوار: 36/296.***.
می گویم: جهت دلالت آن است که مراد از تولی هر یک از امامان (علیه السلام) - که در این حدیث آمده - اظهار محبت با اعمال بدنی و کارهای پسندیده است، زیرا که ولایت قلبی نسبت به تمامی آن ها واجب است و اظهار محبت نسبت به هر یک از ایشان اثر ویژه ای دارد که در این حدیث بیان گردیده، و بدون تردید دعا در حق مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) و خواستن فرج و ظهور آن جناب از درگاه خداوند اظهار محبتی است که در دل ها نهفته. پس این اثر بر آن مرتبت می گردد، و جهت این که این تأثیر در دوستی کردن نسبت به مولایمان حضرت حجت (علیه السلام) قرار دارد، آن است که ایمان جز با معرفت تمام امامان بر حق (علیه السلام) کمال نمی یابد، و چون جزء آخر علت تامه است، پس ایمان جز با ولایت و دوستی کردن با خاتم الائمه، و بر طرف کننده غم از این امت - که خدای تعالی فرجش را نزدیک فرماید - تمام نخواهد شد.