فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

42 - آمرزش گناهان و مبدل شدن سیئات به حسنات

بر این امر دلالت می کند روایتی که شیخ احمد بن فهد حلی (رحمةالله) در کتاب عدةالداعی از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) آورده که فرمود: هیج قومی به ذکر خدای - عزوجل - ننشینند مگر این که فرشته ای از آسمان ها آنان را آواز دهد که: برخیزید! به تحقیق که سیئات شما مبذل به حسنات شد و همگی تان آمرزیده شدید**عده الداعی: 238.***.
وجه دلالت این که: دعا برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) از اقسام ذکر خداوند است، پی در هر جلسه ای که مؤمن برای مولایش دعا کند به این مکرمت نائل گردید است. دلیل بر این که یاد آن حضرت از اقسام ذکر خدا است، روایتی است که در وسائل و کافی از حضرت ابی عبدالله صادق (علیه السلام) آمده که فرمود: هر آن گروه که در جلسه ای گرد هم آیند و ذکر خدا نکنند و از ما یاد ننمایند، جز این نیست که آن مجلس روز قیامت مایه حسرت آن ها خواهد بود.
سپس فرمود: ابو جعفر (علیه السلام) می فرمود: ذکر ما از (اقسام) ذکر خدا است و یاد دشمنان ما را (مصادیق) یاد شیطان می باشد**وسائل الشیعه: 4/1180؛ و کافی: 2/296.***.

43 - وسیله تأیید خداوند در عبادت

مداومت در دعا برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) سبب می شود که خداوند متعال انسان را در عبادت تأیید می نماید، دلیل بر آن روایتی است در عدةالداعی از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) آمده فرمود: خداوند سبحان فرمود: هرگاه بدانم که اشتغال به من در بنده ام غالب است، شهوتش را در سؤال و مناجات خودم قرار می دهم، و هرگاه بنده ام چنین شد، پس اگر خواست اشتباه کند بین او و اشتباه کردنش حایل شوم. حقا که آنان اولیای من هستند، حقا که آنان قهرمانان اند**عده الداعی:235.***.
بیان دلالت این که: همان طور که آیات و روایات دلالت دارند، دعا از مهم ترین اقسام عبادت ها می باشد و شکی نیست که ارزنده ترین و عظیم ترین انواع دعا آن است که برای کسی باشد که خداوند حقش را بر تمام خلایق واجب ساخته، و به برکت وجود او فیض به همه موجودات رسیده است. و نیز بدون تردید مراد از اشتغال به خداوند، مشغول بودن به عبادت او است، و همان است که مداومت بر آن سبب می شود که خداوند انسان را در عبادت تأیید و مدد نماید و او را از اولیای خود قرار دهد. نتیجه این که: مواظبت و مداومت در دعا برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) و درخواست فرج و ظهور آن حضرت از خداوند موجب حصول این فایده عظیم می گردد. بنابراین بر اهل ایمان لازم است که در هر زمان و مکان به این امر اهتمام ورزند.
و از اموری که مناسب و مؤید این مطلب است این که: برادر عزیز ایمانی فاضل مؤید به تأیید سبحانی، آقا میرزا محمد باقر اصفهانی**فقیه ایمانی مؤلف کتاب الفوز الاکبر فیما یتعلق بامام العصر (علیه السلام). (از آثار ارزشمندی است که به زبان فارسی تألیف و در این سال های اخیر منتشر شده است.مترجم)*** - که خداوند بر بزرگی اش بیفزاید و آنچه آرزومند است به او عنایت فرماید - همین روزها برایم نقل کرده که: شبی از شب ها در خواب - یا بین خواب و بیداری - مولایم امام همام حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام) را دیدم که نزدیک به این تعبیر، فرمود: بر منبرها به مردم بگویید و به آن ها امر کنید که توبه کننده و برای فرج و تعجیل ظهور حضرت حجت (علیه السلام) دعا نمایند، و این دعا مثل نماز میت نیست که واجب کفایی باشد و با انجام دادن آن از سوی بعضی از مکلفین از سایرین ساقط گردد، بلکه مانند نمازهای یومیه است که بر تمام مکلفین واجب است آن را انجام دهند.

44 - دفع عقوبت اهل زمین

خداوند متعال به برکت دعا کنندگان برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) عذاب و عقوبت را از اهل زمین دفع می نماید. تقریر این مطلب دو گونه است:
اول: در آخر حدیث قدسی که از عدة الداعی قبلا آوردیم چنین است:... آن هایند که اگر خواسته باشم رمین را به کیفر و عقوبت هلاک گردانم، به خاطر آن قهرمانان از آن ها (اهل زمین) دفع نمایم**عده الداعی: 235.***.
دوم: در کمال الدین به سند خود از حضرت ابو جعفر باقر (علیه السلام) آورده که فرمود: زمانی بر مردم خواهد رسید که امام آن ها از ایشان غایب شود، خوشا به حال آنان که در آن زمان بر امر ما پایدار بمانند. کم ترین چیز از ثواب که به آن ها رسد این که: خداوند متعال به آن ها ندا کند: بندگان و کنیزان من! به سر من و ایمان آوردید و غیب مرا تصدیق کردید. پس بشارت باد شما را به ثواب نیک از من. ای بندگان و کنیزانم! حقا که از شما قبول می کنم و شما را عفو می نمایم و شما را می آمرزم. و به شما، بندگانم را از باران سیراب گردانم و بلا را از آن ها دفع نمایم. اگر شما نبودید عذابم را بر آن ها نازل می کردم...**کمال الدین: 1/330.***.
وجه استشهاد برای بیان مقصود این که: اهتمام و مداومت در دعا برای حضرت صاحب الزمان (علیه السلام) سبب پایدار ماندن بر سنت و شیوه امامان (علیه السلام) است، و بدین ترتیب وسیله ای می شود برای رسیدن به این مکرمت ارزنده.