فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

37 - قرار گرفتن در درجه امیرالمؤمنین (علیه السلام)

دلیل بر این که دعا کننده برای تعجیل فرج و ظهور مولی صاحب الزمان (علیه السلام) روز قیامت همراه امیرمؤمنان (علیه السلام) در درجه اش خواهد بود، روایتی است که در کمال الدین از آن حضرت آمده فرمود: قائم (علیه السلام) ما را غیبتی است که مدتش طول می کشد، گویی شیعه را می بینم که در دوران غیبت او بسان گوسفندی که دنبال چراگاه می گردد، دنبال چراگاهند اما آن را نمی یابند. توجه کنید که هر یک از آنان بر دین خود ثابت بماند و دلش بر اثر طول غیبت امامش قساوت نگیرد، روز قیامت با من در درجه ام خواهد بود. سپس فرمود: به درستی که چون قائم ما (علیه السلام) بپاخیزد، برای احدی در گردنش بیعتی نخواهد بود، به همین جهت ولادتش مخفیانه انجام می گیرد و خودش از انظار غایب می شود**کمال الدین: 1/303.***.
بیان استدلال به دو وجه است:
یکم: این که دعا برای تعجیل فرج و ظهور مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) نشانه پایداری و ثبات ایمان و دین است. چون اگر - العیاذ بالله - در این امر تردید داشت برای تحقق یافتن آن تضرع و دعا نمی کرد، بنابراین در عداد کسانی است که بر دین خود ثابت مانده اند و امیرمؤمنان (علیه السلام) به ایشان آن ثواب بزرگ را وعده داده است.
دوم: این که این دعا سبب کامل شدن ایمان و ثبوت آن برای انسان می شود، به این گونه که از فتنه های آخر الزمان نجات می یابد. همان طور که مولای ما ابو محمد امام حسن عسکری (علیه السلام) به احمد بن اسحاق قمی فرمود: به خدا سوگند! غیبتی طولانی خواهد داشت که در آن دوران از هلاک نجات نمی یابد مگر کسی که خداوند او را بر اقرار به امامتش ثابت بدارد، و به دعا کردن برای تعجیل فرجش توفیق دهد. که تمام این حدیث در بخش چهارم کتاب گذشت.
پس دعا برای آن حضرت سبب آن است که دعا کننده در درجه امیرالمؤمنین (علیه السلام) باشد، چون سبب ثابت ماندن ایمان در زمان غیبت صاحب الزمان (علیه السلام) است.
مؤید این که این دعا سبب کمال ایمان است آن که: این عمل خیر اندیشی برای اهل بیت پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) می باشد که مایه کامل شدن ایمان است. چنان که صدوق (رحمةالله) در مجالس خود از مولای ما حضرت کاظم (علیه السلام) از پدرانش از رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) آورده که فرمود: هرکس وضویش را کامل گیرد و نمازش را خوب بخواند، و زکات دارایی اش را بپردازد، و زبانش را حفظ نماید و خشمش را فرو نشاند، و برای گناهش استغفار کند، و خیر خواهی اش را نسبت به خاندان پیامبرش (صلی الله علیه و آله وسلم) انجام دهد، حقایق ایمان را کامل گردانیده و درهای بهشت برایش گشوده است**امالی صدوق: 1/274، مجلس 54.***.

38 - محبوب ترین خلایق نزد خداوند

دعا کننده برای مولای ما صاحب الزمان (علیه السلام) و برای تعجیل فرج و ظهور آن جناب محبوب ترین افراد نزد خدای تعالی است، زیرا که او به عموم مؤمنین نفع رسانیده، و نیز شادمانی و سرور را بر ائمه اطهار و خاندان رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) وارد ساخته است.
شیخ اقدم ثقةالاسلام محمد بن یعقوب کلینی (رحمةالله) در اصول کافی به سند موثقی از حضرت ابی عبدالله صادق (علیه السلام) روایت کرده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: خلایق عیال خداوند هستند، پس محبوب ترین افراد نزد خداوند آن است که به عیال خداوند نفع رساند و خاندانی را مسرور نماید**کافی: 2/164.***.
و نیز به سند مرسلی از حضرت ابوعبدالله صادق (علیه السلام) آمده که فرمود: از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) سؤال شد: محبوب ترین مردم نزد خداوند چه کسی است؟ فرمود: سودمندترین افراد به حال مردم**کافی: 2/164.***.
می گویم: سرور و شادمانی پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) و امامان (علیه السلام) به دعاکردن برای حضرت قائم - عجل الله تعالی فرجه الشریف -امری روشن و واضح است. و اما سودمندی این دعا به تمام مؤمنین بلکه همه اهل عالم، به دو وجه بیان می شود:
اول: آنچه در بخش چهارم - حرف نون - گذشت که تمام اهل عالم به ظهور آن حضرت نفع می برند، پس دعا برای تعجیل آن، سود رسانی به اهل جهان است.
دوم: در مکرمت چهل و چهارم آمد که خداوند متعال به برکت دعا کنندگان برای فرج و ظهور آن حضرت، عقوبت را از اهل زمین دور می سازد، ان شاء الله تعالی.

39 - گرامی ترین خلایق نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم)

از آنچه در مکرمت بیست و یکم گفته شد که دعا کننده برای مولی صاحب الزمان (علیه السلام) از برادران پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم)می باشد، این مکرمت نیز استفاده می شود، چون واضح است که برادران آن حضرت، گرامی ترین افراد نزدش می باشند.
و نیز مؤید این معنی روایتی است که در بحار به سند خود از رفاعة بن موسی و معاویه بن وهب از حضرت امام صادق (علیه السلام) آورده که: رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: خوشا به حال کسی که قائم اهل بیتم ا دریابد در حالی که پیش از قیامتش به او اقتدا کرده باشد، دوست او را دوست بدارد و از دشمنش بیزاری جوید و ولایت امامان (علیه السلام) هدایت کننده پیش از او را داشته باشد. آن ها رفقای من و اهل دوستی و مودت من و گرامی ترین افراد امتم بر من می باشد (به روایت رفاعه) و گرامی ترین خلق خدا نزد من**بحار الانوار: 52/129.***.
چون دعا برای فرج و ظهور آن حضرت از اقسام اقتدا کردن به او است، چنان که در حدیث ولادتش آمده که خودش برای این امر دعا کرد و گفت: اللهم انجزلی وعدی، و اتمم لی امری و ثبت وطاتی و املا الارض بی عدلا و قسطا؛ پروردگارا! وعده مرا تنفیذ کن و امر (قیام) مرا به اتمام رسان و گام هایمان را استوار گردان و زمین را به واسطه من پر از عدل و داد بنمای**بحار الانوار: 51/13.
***.
و در کمال الدین از عبد الله بن جعفر حمیری است که گفت: از محمد بن عثمان عمری پرسیدم: آیا صاحب این امر را دیده ای؟ گفت: آری. و آخرین باری که او را دیدم، کنار بیت الله الحرام بود، در حالی که گفت: بار خدایا! آنچه به من وعده داده ای، تنفیذ کن**کمال الدین: 2/440.***.
و نیز در همان کتاب از عبدالله بن جعفر حمیری است که گفت: از محمد بن عثمان عمری می گفت: آن حضرت (علیه السلام) را دیدم که به دامن کعبه - رکن مستجار - چنگ زده بود و می گفت: خدایا! از دشمنانم انتقام بگیر**کمال الدین: 2/440.***.