فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

31 - هدایت به نور قرآن مجید

چنان که گفته ایم: دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) موجب فزونی اشراق انوار الهی در دل می گردد، و چون زمین دل به نور پروردگارش روشن و درخشان شود، انسان به نور کلام مجید خداوند هدایت و راهنمایی گردد. به طوری که به راه دیگری نرود، و از قرآن چیزهایی خواهد فهمید که دیگران نمی فهمند، و قرآن بر درهای دلش شفا و رحمت خواهد بود.
و نیز، شکی نیست که هر قدر ایمان کامل تر و تمام تر باشد، استفاده شخص از قرآن و بهره وری اش از آثار آن بیشتر و بهتر است، همان طور که اگر کسی مزاجش سالم باشد از غذاهای لذیذ و خوشمزه بهره مند می شود و لذت می برد، ولی اگر مزاجش فاسد باشد نه تنها از آن ها لذت نمی برد که برای بدنش زیانبار و اذیت کننده نیز هست تا وقتی که خودش را معالجه نماید و آن را مداوا کند و ریشه بیماری برد. پس هرچه سوء مزاج کم بشود آثار غذاهای پاکیزه و لذیذ و منافع آن ها در بدن ظاهر می شود.
دل نیز همین طور است، اگر مهر شک و زنگار به وسیله نور ایمان از آن برداشته شود، آثار هدایت قرآن در آن آشکار می گردد.
و هر قدر که ایمان کامل تر شود، صاحبش بینش و علم و انتفاع و هدایت بیشتری یابد، خداوند - عزوجل - در بیان این امر فرموده: قل قو للذین آمنوا هدی و شفاء والذین لایومنون فی اذا انهم و قر و هو علیهم عمی**سوره فصلت، آیه 44.***؛ بگو: این قرآن برای آن ها که ایمان آورده اند هدایت و شفا است، و کسانی که ایمان نمی آورند گوشهایشان سنگین است و این موجب کوری و جهل آنان است.
و چون در گذشته بیان داشتیم که اهتمام در دعا برای مولایمان حضرت صاحب الزمان - عجل الله تعالی فرجه الشریف -از اموری است که مایه کمال است، پس هدایت شدن کامل به قرآن بر آن مترتب می باشد. و شاهد بر این فرموده خدای - عزوجل - است که: ذلک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین؛ آن کتاب هیچ تردیدی در آن نیست که روشنگر راه تقوی پیشگان است.
و در کمال الدین درباره آیه شریفه: الذین یومنون یالغیب**سوره بقره، آیه 3.***؛ آنان که به غیب ایمان می آورند، از امام صادق (علیه السلام) آمده که فرمود: آن که قیام قائم (علیه السلام) ایمان آورده که حق است.
و نیز در روایات دیگری از آن حضرت است که فرمود: غیب، حجت غایب است. و شاهد آن فرموده خداوند - عزوجل - می باشد که: و یقولون لولا انزل علیه آیه من ربه فقل انما الغیب لله فانتظروا انی معکم من المنتظرین**سوره یونس، آیه 20.***؛ و (کافران) می گویند: چرا آیتی از پروردگارش بر او نازل نمی شود؟ پس بگو! منتظر باشید که من نیز از منتظران هستم.
وجه استشهاد این که: دعا کننده مصداق ایمان آورنده به حقانیت قیام قائم (علیه السلام) است و دلیل بر آن دعای او است. و در کتاب ابواب الجنات در این باره مطالبی بیان نموده ام که شبهه ها را زایل می سازد.

32 - شناخته شدن نزد اصحاب اعراف

چون با دعا کردن برای مولایمان صاحب الزمان - عجل الله تعالی فرجه الشریف - اصحاب اعراف را یاری کرده و نزد آنان شناخته شده است، پس در حق او شفاعت می کنند و به شفاعت آن ها وارد بهشت گردد. خداوند - عزوجل - فرمود: و علی الاعراف رجال یعرفون کلا بسیما هم**سوره اعراف، آیه 46.***؛ و بر اعراف رجالی هستند که هر یک را به چهره هایشان می شناسند.
سخن در این جا پیرامون سه امر می باشد:
اول، معنی اعراف: علی بن ابراهیم قمی در تفسیر خود به سند صحیحی از حضرت ابی عبدالله صادق (علیه السلام) آورده که فرمود: اعراف بلندی ای است بین بهشت و جهنم، و رجال امامان (علیه السلام) می باشند...**تفسیر قمی: 1/231 .***.
دوم، رجال اعراف کیانند؟: چنان که در حدیث فوق - در روایت علی بن ابراهیم - دانسته شد آن ها امامان (علیه السلام) هستند.
و نیز در مجمع البیان از حضرت ابو جعفر باقر (علیه السلام) است که فرمود: آنان آل محمد (علیه السلام) هستند، داخل بهشت نشود مگر کسی که ایشان را شناخته و آن ها او را شناخته باشند، و به جهنم داخل نشود مگر آن کس که آنان را انکار کند و آنان او را انکار نمایند.**مجمع البیان: 4/423.***
و در تفسیر البرهان از آن حضرت آمده که فرمود: ماییم آن رجال. امامان از ما، می شناسند چه کسی داخل جهنم و چه کسی داخل بهشت می شود، همان طور که شما در قبایلتان مرد را می شناسید که خوب است یا بد**البرهان: 2/18.***.
و نیز در همان تفسیر مسندا از امام باقر و امام صادق (علیه السلام) درباره فرموده خدای - عزوجل -: و علی الاعراف رجال یعرفون کلا بسیما هم پرسیدم. فرمود: آنان امامان هستند.
و نیز به سند صحیحی از برید بن معاویه عجلی آمده که گفت: از حضرت ابو جعفر باقر (علیه السلام) درباره فرموده خدای تعالی: و علی الاعراف رجال یعرفون کلا بسیما هم پرسیدم. فرمود: درباره این امت نازل شد، و رجال: امامان از آل محمد (علیه السلام) هستند. عرض کردم: اعراف چیست؟ فرمود: پلی بین بهشت و جهنم است، پس امام از ما برای هر کدام از مؤمنین گنهکار شفاعت کند نجات یابد، و هرکه را که شفاعت نکند سقوط می نماید.**البرهان: 2/18.***
و روایات در این باره بسیار است و بین این خبر روایت علی بن ابراهیم قمی در معنی اعراف منافاتی نیست.
سوم: دعا برای صاحب الزمان (علیه السلام) مایه شفاعت اصحاب اعراف است. در مجمع البیان مرفوعا از اصبغ بن نباته روایت است که گفت: در حضور علی (علیه السلام) نشسته بودم که ابن الکوا به خدمتش آمد و درباره این آیه (و علی الاعراف...) از آن حضرت پرسید. فرمود: خدا بر تو رحم آرد ای ابن الکوا! ما روز قیامت بین بهشت و جهنم می ایستیم، پس هرکه ما را (در دنیا) یاری کرده از چهره اش می شناسیم و او را وارد بهشت می کنیم و هرکه ما را دشمن داشته از چهره اش می شناسیم و به جهنم روانه می سازیم**مجمع البیان: 2/423 ***.
وجه دلالت این حدیث است که سابقا گفتیم: دعا برای مولایمان صاحب الزمان (علیه السلام) از اقسام یاری آن حضرت به زبان است، و چون یاری کردن - دراین روایت - وسیله رستگاری به شفات و شناخته شدن نزد اصحاب اعراف شمرده شده، پس دعا کننده مشمول آن می گردد.

33 - ثواب تحصیل علم

هرگاه دعا کننده برای تعجیل فرج و ظهور مولی صاحب الزمان - عجل الله تعالی فرجه الشریف - قصدش این باشد که با ظهور آن حضرت، علوم برایش کشف و روشن گردد - که علوم حقه و حقیقی جز با ظهورش آشکار نمی شود - ثواب های بسیاری که برای طالب علم بیان شده است به او عطا خواهد شد، چنان که در حرف (ک) از بخش چهارم کتاب اشاره گردید.