فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

1- مرابطه حضرت (علیه السلام) در راه خدا

(مترجم گوید: مرابطه عبارت است از مراقبت از مرزها، زیرا که سربازان و مرکب ها و وسایل جنگی را در آن محل نگهداری می کنند).
معنی و فضل مرابطه را در بخش هشتم ان شاءالله تعالی خواهیم آورد، امام خوبی و فضیلت دعا کردن برای مرابطین به دلالت عقل و نقل ثابت است.
دلیل عقلی این که: مرابطین حامیان اسلام و دیده بانان مسلمین هستند، عقل به خوبی دعا کردن برای چنین افرادی حکم می کند. دلیل نقلی، دعای امام و مولای ما حضرت سید العابدین (علیه السلام) در صحیفه سجادیه - دعای بیست و هفتم - در این باره بس است.
و اما این که حضرت حجت (علیه السلام) مرابط در راه خداوند - عزوجل - است چند روایت بر آن دلالت دارد، از جمله:
1 - در توقیعی که برای شیخ ابوعبدالله محمد بن النعمان معروف به شیخ مفید آمده چنین فرموده است:من عبد الله امرابط فی سبیله الی ملهم الحق و دلیله...**بحار الانوار: 53/176.***؛ از طرف بنده خدای مرابط در راه او، به الهام شده و راهنمای حق.
2 - در کتاب غیبت شیخ نعمانی به سند خود از حضرت ابو جعفر محمد بن علی باقر (علیه السلام) از پدرش حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) مروی است که: ابن عباس شخصی را فرستاد تا از آن حضرت درباره آیه:یا ایها الذین آمنو اصبروا و صابروا و رابطوا**سوره آل عمران، آیه 200.***؛ ای کسانی که ایمان آورده اید شکیبایی کنید و یکدیگر را به صبر و استقامت سفارش نمایید و مرابطه کنید. سؤال کند، حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) غضبناک شد و فرمود: دوست داشتم آن که تو را امر کرده، شخصاً این پرسش را می نمود، سپس فرمود: این آیه درباره پدرم و ما نازل شد و آن ربطی که به ما دستور داده شده هنوز نرسیده و آن در نسل مرابط ما خواهد بود...**الغیبه النعمانی: 132.***
3 - در البرهان از عیاشی در خبر مرسلی از حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) درباره این آیه شریفه آمده که فرمود: درباره ما نازل شده و هنوز وقت رباطی که مأمور شده ایم نرسیده است، و آن در نسل مرابط ما خواهد بود.**تفسیر البرهان: 1/345.***
می گویم: پوشیده نیست که منظور از مرابط یاد شده همان مولای ما حضرت ولی عصر امام زمان (علیه السلام) است. با دلالت توقیع مذکور، و در حرف (ل) نیز شاهد بر این معنی گذشت و از این جا معلوم می شود که این امر از عبادت های مخصوص آن بزرگوار است، هم چنان که حج خانه خدا هم از ویژگی های آن حضرت است - که در حرف (ح) گفتیم - و نیز طول عمر آن حضرت و مواظبت بر ندبه بر جد بزرگوارش حضرت سید الشهدا (علیه السلام) از مختصات او است که برای پدانش نبوده است. در زیارت معروف به ناخیه منسوب به آن حضرت آمده، پس اگر دهرها مرا به تأخیر انداخته و از یاری تو ناتوانی ام جلو گرفته، و با کسانی که با تو جنگ کردند نجنگیدم، و با آن که به تو دشمنی نمود ستیز ننمودم پی هر صبح و شام بر تو ندبه می کنم...**بحار الانوار: 101/320.***
این زیارت را فاضل مجلسی در بحار به نقل از المزار الکبیر آورده است.

2- معجزات آن حضرت (علیه السلام)

شدت اهتمام و کوشش آن حضرت در ترویج دین خدا و هدایت بندگان الهی، باعث ابراز معجزات می شود. دعا کردن برای چنین کسی که در ترویج دین و ارشاد بندگان کوشش و سعی بلیغ دارد، عقلا و نقلا ممدوح و مطلوب است. از همین جا است که فرشتگان برای طالبان علم دعا می کنند. به اضافه این که خدایت بندگان از سودمندترین امور برای آن ها و احسان به ایشان است و پس لازم است درباره کسی که مردم را به سوی حق هدایت و راهنمایی می کند، دعا نمود. و اما معجزات آن حضرت (علیه السلام): محدث بزرگوار شیخ حر عاملی در کتاب ((اثبات الهداة به نقل از کتاب فضل بن شاذان به سند خود از عبدالله بن ابی یعفور آورده است که گفت: امام ابو عبدالله جعفر بن محمد - صلوات الله و سلامه علیهما و علی آبائهما - فرمود: هیچ معجزه ای از معجزات پیغمبران و اوصیا نیست مگر این که خداوند تبارک و تعالی مثل آن را بر دست قائم ما آشکار خواهد کرد، برای اتمام حجت بر دشمنان.**اثبات الهداه: 7/357.***
تفصیل معجزاتی که از آن حضرت (تاکنون) بروز کرده از کتاب های مفصل مانند بحار مطالعه شود.

3- محنت آن حضرت (علیه السلام)

در کتاب غیبت نعمانی به سند خود از حضرت ابوعبدالله صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمود: هرگاه قائم - عجل الله تعالی فرجه الشریف - بپاخیزد از جاهلان مردم، بیشتر از آنچه رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) از جاهلان جاهلیت صدمه کشید، محنت می بیند. فضیل گوید: عرض کردم: این چگونه است؟ فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) در حالی به سوی مردم آمد که سنگ و کلوخ و چوب های تراشیده را می پرستیدند، ولی هنگامی که قائم (علیه السلام) ما بپاخیزد، در حالی با مردم مواجه می شود که همه آنان کتاب خدا را علیه او تأویل می کنند و با آن بر او احتجاج می نمایند.**الغیبه النعمانی: 296.***
روایات دیگری هم در این باره هست که در این مختصر از آوردن آن ها خودداری می گردد.
این از محنت زمان ظهور آن حضرت، و اما محنت هایی که در عصر غیبت دارد بر کسی پوشیده نیست.