فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

1- صبر آن حضرت (علیه السلام)

در حدیث لوح که در کمال الدین و غیر آن به طرق مختلفی روایت شده، در وصف حضرت قائم - عجل الله فرجه الشریف - آمده: کمال موسی و درخشندگی عیسی، و صبر ایوب، در وجود اوست.
و در بحث بلای آن حضرت مطالبی در این زمینه گذشت و چه خوش گفته اند:

فحزنی ما یعقوب بت اقله - وکل بلا ایوب بعض بلیتی

اندوهی که من دارم کم ترین مقدارش را یعقوب نداشت، و همه بلای ایوب قسمتی از ابتلای من است.
زیرا که انواع بلا بر آن حضرت جمع شده و طولانی شدن آن موجب شدت مصیبت و ابتلا می باشد. ساعتی بیندیشید، حقیقت مطلب برایتان روشن می شود. پس بر شما باد که برای دل پرخون آن حضرت دعا کنید و فرجش را از خداوند متعال بخواهید.

حرف ض

1- ضیافت (مهمانی) آن حضرت (علیه السلام)

در دارالسلام از قصص الانبیاء نقل کرده که ابراهیم (علیه السلام) را ابوالضیفان کنیه داده بودند، او چنان بود که ناهار و شام جز با مهمان نمی خورد، و چه بسا یک فرسنگ یا دو فرسنگ و یا بیشتر راه می رفت تا مهمانی بیابد، و ضیافت او تا روز قیامت برپا است و همین شجره مبارکه ای که خداوند تعالی می فرماید: یوقد من شجره مبارکه**سوره نور، آیه 35.***؛ از درخت مبارکی روشنی می یابد.
می گویم: این ضیافت و مهمانی، ضیافت به وسیله علوم و سنت ها است**شاید هم ضیافت مادی و هم ضیافت معنوی باشد که هرچه به ما می رسد به فیض وجود آن حضرت است. (مترجم)*** که به وجود پیغمبر و امام تا روز قیامت برپا است، و در زیارت روز جمعه چنین می خوانیم: وانا یا مولای فیه ضیفک وجارک؛ و من ای آقایم در این روز مهمان تو و در پناه تو هستم.
و در بخش سوم آنچه مناسب این معنی بود گذشت. سید بن طاووس (رحمة الله تعالی) در جمال الاسبوع گفته:

نزیلک حیث ما اتجهت رکابی - وضیفک حیث کنت من البلاد

هرجا که فرود آیم و راحله ام به هر سوی که روان شود، بر تو وارد می شوم، و در هرکجا که از شهرها باشم، مهمان تو هستم.
در این جا خوش دارم حدیثی که بی مناسبت با بحث ما نیست بیاورم. در کتاب دارالسلام به نقل از مشکات طبرسی آمده: مردی به حضرت ابوالحسن امام هادی (علیه السلام) عرضه داشت: چگونه است که ابودلف چهار هزار و یک قریه دارد؟ فرمود: شبی یک مؤمن نزد او مهمان شد، او ظرف بزرگی خرما - که تعداد خرماهای آن چهار هزار و یک دانه بود - نیز به آن مهمان بخشید، پس خداوند متعال به هر دانه خرما یک قریه به او عطا فرمود.**دارالسلام: 3/427.***