فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

1- ایمان به خداوند

شایسته است که مؤمن برای مؤمنین دعا کند که هم کیش و هم عقیده او هستند، و این مطلب به حکم عقل و شرع ثابت است. (پس دعا کردن برای آن بزرگوار که سالار مؤمنین است بر ما لازم می باشد).
چنان که در کافی حدیث مسندی از حضرت ابوعبدالله صادق (علیه السلام) آمده است که فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند: هیچ مؤمنی برای مرد یا زن مؤمنی دعا نکند مگر آن که خداوند متعال آنچه که او برای آن ها خواسته است، مانند آن را به سوی او برگرداند، از طرف هر مرد یا زن مؤمنی که از اول روزگار تا روز قیامت آمده یا خواهد آمد. و بسا باشد که روز قیامت بنده مؤمنی را دستور دهند تا به آتش افکنده شود و او را می کشد تا به دوزخ ببرند، ولی مؤمنین و مؤمنات عرضه می دارند: پروردگارا! این همان شخصی است که برای ما دعا می کرد شفاعت ما را درباره او بپذیر. پس خداوند شفاعت آن ها را درباره او قبول می فرماید و او نجات می یابد.**اصول کافی: 2/507.***
در همان کتاب از عیسی بن ابی منصور روایت است که گفت: من و ابن ابی یعفور و عبدالله بن طلحه خدمت امام ابوعبدالله صادق (علیه السلام) بودیم که آن حضرت خود آغاز سخن کرد و چنین فرمود: ای پسر ابی یعفور! رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرموده: شش خصلت است که در هرکه باشد در پیشگاه خداوند و طرف راست (عرش) او خواهد بود. ابن ابی یعفور عرضه داشت: فدایت شوم، آن ها چیست؟ فرمود: فرد مسلمان برای برادر دینی خود بخواهد آنچه برای عزیزترین خاندانش می خواهد، و بد بدارد آنچه برای عزیزترین خاندانش بد می دارد، و با پاکی و خلوص با او دوستی کند. ابن ابی یعفور گریه کرد و گفت: به چه صورتی با او به پاکی و خلوص دوستی کند؟ فرمود: ای پسر ابی یعفور! اگر در دل او اینقدر منزلت داشته باشد که خوبی و بدی را برای او بسان عزیزترین کسان خود بخواهد، انگیزه ای خواهد شد تا در غم و شادی او شریک باشد که در خوشحالی او شاد و در اندوهش اندوهگین می شود و اگر چیزی که مایه فرج و گشایش کار او است در اختیار داشته باشد، حاجت او را بر می آورد وگرنه برایش دعا می کند.
سپس امام صادق (علیه السلام) فرمود: سه تا مربوط به شما است (همان ها که گذشت) و سه تا مربوط به ما است. این که فضلیت ما را بشناسید و دنبال ما گام بردارید و منتظر عاقبت امر و برنامه (حکومت) ما باشید، که هرکس چنین بود، در پیشگاه خداوند -عزوجل- خواهد بود و کسانی که در مراتب پایین تر هستند از نور ایشان استفاده می کنند. اما کسانی که در طرف راست (عرش) الهی هستند اگر کسانی که در درجه پایین تر هستند، آن ها را بنگرد زندگی برایشان تلخ و ناگوار می شود، زیرا بر درجه آن ها غبطه می خورند.
ابن ابی یعفور پرسید: چگونه است که نمی شود آن را دید با این که در طرف راست (عرش) خداوند هستند؟ فرمود: ای ابن ابی یعفور! چون که آن ها در حجابی از نور الهی هستند (چشم ها از دیدنشان عاجز است) مگر این به تو نرسیده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) بارها می فرمود: به راستی که خداوند را در سمت راست عرش در پیشگاه الهی در جناح راست او مخلوقاتی است که چهره شان از برف سفیدتر و از آفتاب هنگام ظهر تابان تر است. می پرسند که اینان چه کسانی هستند؟ جواب می رسد: این ها افرادی هستند که در حلال خدا با یکدیگر دوستی ورزیده اند.**اصول کافی: 2/172.***

2- امر به معروف

در بحث نهی از منکر مطلب مناسبی در این زمینه خواهد آمد، ان شاء الله تعالی.

3- اجابت دعای ما به برکت آن حضرت (علیه السلام)

بدان که از جمله نعمت های بزرگ خداوند متعال بر ما این است که به ما اجازه داده تا او را بخوانیم و دعا کنیم و حاجت های خود را از او بخواهیم و خداوند متعال به لطف و کرمش دعای ما را مستجاب می فرماید. و چون در جای خود ثابت است که تمام نعمت های الهی به برکت وجود امام زمانمان به ما می رسد و نیز پر واضح است که اجابت دعا از بهترین نعمت هاست، بلکه مهم ترین نعمت است. زیرا که به وسیله این نعمت به نعمت های دیگر دست می یابیم؛ اهمیت حق مولایمان امام زمان (علیه السلام) بر ما روشن می شود، زیرا که وجود آن حضرت وسیله تحقق یافتن این نعمت و موهبت بزرگ از جانب خداوند است، پس بر ما واجب است که با دعا و یا کارهای دیگر جبران این لطف را بنماییم.
و از جمله دلایلی که بر این جهت به طور خصوص دلالت دارد - که وجود امام (علیه السلام) واسطه و سبب مستجاب شدن دعای مردم است - روایتی است که صفار در بصائر الدرجات به سند خود از ابوجعفر امام باقر (علیه السلام) آورده است که فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: آنچه بر تو دیکته می کنم بنویس. علی (علیه السلام) عرضه داشت: ای پیامبر خدا! آیا می ترسی فراموش کنم؟ فرمود: نمی ترسم فراموش کنی، من از خداوند خواسته ام که تو را حفظ کند و فراموشت ننماید، ولی برای شریکانت بنویس. عرضه داشت: شرکای من کیانند؟ فرمود: امامان از فرزندان تو که خداوند به سبب آنان بر امت من باران می فرستد و به سبب آنان دعای ایشان را مستجاب می کند و به سبب آنان بلا را از آن دور می سازد و به سبب آنان رحمت از آسمان نازل می شود این نخستین آنان است - به امام حسن (علیه السلام) اشاره کرد - سپس به امام حسین (علیه السلام) اشاره کرد و فرمود: امامان از فرزندان تواند.**بصائر الدرجات: 167.***