فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

سوم: حق قرابت و خویشاوندی پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم)

در سوره حمعسق (شوری) آمده: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی**سوره شوری: آیه 23.***؛ بگو که من از شما بر تبلیغ رسالت توقع مزدی ندارم جز این که در مورد خویشاوندانم مودت ورزید.
از حضرت ابوجعفر امام محمد باقر (علیه السلام) روایت شده که منظور از (القربی) در این آیه امامان هستند.**تفسیر برهان، 1/121.***
و در حدیث ندای حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هنگام ظهورش آمده است: و از شما می خواهم شما را به خدا و حق رسول خدا و حق خودم بر شما - که مرا بر شما حق قرابت و خویشاوندی پیغمبر هست -.**الغیبه، نعمانی: 149.***

چهارم و پنجم: حق منعم بر متنعم و حق واسطه نعمت

در روایتی از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) آمده: هر آن که نسبت به شما نیکی انجام داد، به او پاداش دهید، اگر نمی توانستید برای او دعا کنید تا اطمینان یابید که کار نیک آن شخص را جبران کرده اید.
و این دو حق برای مولایمان حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جمع شده است، زیرا که تمام بهره ها و استفاده هایی که به مردم می رسد به برکت وجود امام آن زمان است. در زیارت جامعه درباره امامان (علیه السلام) می خوانیم: و اولیاء النعم.
و نیز در کتاب کافی از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمود: خداوند ما را آفرید و خلقت ما را نیکو قرار داد و ما را صورتگری نمود و نیکو صورتگری کرد و ما را دیده خود در میان بندگانش قرار داد (تا شاهد و ناظر اعمال و رفتار آنان باشیم) و زبان گویای او و دست رحمت و رأفت خود که بر سر بندگانش گسترده است و وجه خود که به وسیله ما به سوی خداوند توجه می شود و دری که (بندگان را به علم و ایمان و اطاعت او) دلالت کند، و گنج های (علم و معرفت و رحمت او) در آسمان و زمینش. به برکت ما درخت ها بارور گردیده و میوه ها رسیده و نهرها جاری شده و باران از آسمان باریده و گیاه از زمین روییده است و به عبادت ما خداوند عبادت شده است و اگر ما نبودیم خداوند پرستش نمی شد.**اصول کافی: 1/144.***
و در کتاب خرایج از حضرت صادق (علیه السلام) آمده که: ای داوود! اگر ما نمی بودیم نه نهرها جاری می شد و نه میوه ها می رسید و نه درخت ها سبز می گشت.**الخرایج، سعید بن هبه الله راوندی:***
و در کافی در حدیث مرفوعی از حضرت ابوجعفر امام باقر (علیه السلام) آمده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: خداوند آدم را آفرید و زمین را به او واگذار کرد، پس هرچه از آن آدم بود برای رسول خدا است و هرچه برای رسول خدا است از آن ائمه آل محمد (علیه السلام) است.**اصول کافی: 1/409.***
و در حدیث دیگری آمده است: دنیا و هرچه در آن هست از خدای تبارک و تعالی و رسول او و ما است، پس هرکه بر چیزی از آن دست یافت، تقوی پیشه کند و حق خداوند (خمس و زکات و...) را ادا نماید و به برادران ایمانی خود احسان کند، و اگر چنین نکند خدا و رسول او و ما (خاندان پیغمبر) از او بیزاریم.**اصول کافی: 1/408.***
و در کتاب دارالسلام به نقل از بصائر الدرجات از ابوحمزه ثمالی روایت کرده است که: امام چهارم علی بن الحسین (علیه السلام) به او فرمود: ای ابوحمزه! پیش از طلوع آفتاب هرگز مخواب که برایت خوش ندارم، به تحقیق که خداوند در آن وقت روزی های بندگان را تقسیم می کند و بر دست ما آن ها را جاری می سازد.**دارالسلام: 3/42.***

ششم: حق پدر بر فرزند

شیعیان از باقیمانده گل خاندان وحی آفریده شده اند، همان طوری که فرزند از پدر به وجود می آید. در کتاب کافی از حضرت رضا (علیه السلام) روایت شده که فرمود: الامام: الانیس الرفیق والوالد الشفیق**اصول کافی: 1/200.***؛ امام: همدم همراه و پدر مهربان است.
و از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) روایت است که فرمود: من و علی دو پدر این امت هستیم.**بحارالانوار: 36/11.*** از حضرت ابوعبدالله صادق (علیه السلام) روایت شده است که فرمود: خداوند ما را از علیین آفرید و ارواح ما را از بلندای آن خلق کرد، و ارواح شیعیان ما را از علیین و بدن هایشان را از پایین آن آفرید، از همین روی بین ما و آنان نزدیکی برقرار و دل های ایشان به سوی ما مشتاق است.**اصول کافی: 1/389.***
و از حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) روایت شده که فرمود: به تحقیق که خداوند ما را از اعلی علیین خلق فرموده و دل های شیعیان ما را از خمیر مایه خلقت ما و تنشان را از پایین تر از آن آفرید، پس دل هایشان در هوای ما است؛ زیرا که از آنچه ما آفریده شدیم آن ها نیز آفریده شده اند.**اصول کافی: 1/390.***
و در کمال الدین از عمر بن صالح السابری روایت شده که گفت: از حضرت ابوعبدالله صادق (علیه السلام) درباره این آیه اصلها ثابت و فرعها فی السماء**سوره ابراهیم، آیه 24.***؛ ریشه آن پای برجا و شاخه اش در آسمان است. پرسیدم. فرمود: اصل و ریشه آن درخت پاکیزه رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) و شاخه آن امیرالمؤمنین (علیه السلام) است و حسن و حسین (علیه السلام) میوه آن هستند، و نه تن از فرزندان حسین شاخه های کوچک تر آنند و شیعه برگ های آن درخت می باشند، به خدا که وقتی یکی از آن ها (شیعیان) می میرد، یکی از برگ های آن درخت می افتد.**کمال الدین، شیخ صدوق: 1/258.***
و در بحار به نقل از امالی شیخ طوسی از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) روایت است که فرمود: من درختی هستم که فاطمه شاخه و علی پیوند و حسن و حسین میوه و دوستانشان از امت من برگ های آن درخت می باشند.**امالی، شیخ طوسی: 1/18؛ بحارالانوار: 37/39.***
البته روایات در این باره زیاد است که در کافی و برهان و غیر این ها آمده، ولی ما از ترس اطاعه سخن و ملالت خوانندگان از ذکر همه آن ها خودداری کردیم که دانا را اشاره بس است. و چه خوش گفت آن که گفت:

یا حبذا دوحه فی الخلد نابته - ما مثلها نبتت فی الخلد من شجر
المصطفی اصلها والفرع فاطمه - ثم اللقاح علی سید البشر
والهاشمیان سبطاها لها ثمر - والشیعه الورق الملتف بالثمر
هذا مقال رسول الله جاء به - اله الروایات فی العالی من الخبر
انی بحبهم ارجو النجاه غدا - والفوز مع زمره من احسن الزمر


وه چه بالنده درختی که در خلد برین روییده - که مانندش هیچ درختی در بهشت نروییده است.
محمد مصطفی (ص) ریشه آن و ساقه اش فاطمه - آن گاه پیوندش سرور مردم علی است.
و آن دو هاشمی دو نواده پیغمبر میوه آن درختند - و شیعیان برگ هایی که به دور میوه ها پیچیده اند.
این گفتار رسول خدا است که آن را اهل روایت - با سندهای عالی در حدیث آورده اند.
من با محبت آنان امید نجات فردای (قیامت) - و رستگاری همراه با گروهی از بهترین گروه ها را دارم.