فهرست کتاب


مکیال المکارم (در فوائد دعا برای حضرت قائم (علیه السلام) / جلد اول

سید محمد تقی موسوی اصفهانی‏ سید مهدی حائری قزوینی‏

آثار التقوی (شرح حال مؤلف)

از: دانشمند محقق سید محمد علی روضاتی
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی علی سیدنا و نبینا محمد و عترته الطیبین الطاهرین الی یوم الدین
این رساله آثار التقوی، در احوال و آثار عالم فاضل محقق مدقق، فانی در ولاء خاندان رسول (صلی الله علیه و آله وسلم)، و مخلص پناهنده به آستان ولی عصر و امام زمان و مهدی آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف)؛ یعنی سید پاکیزه پرهیزگار، حاج میرزا محمد تقی موسوی اصفهانی (شهیر به احمد آبادی) - که خداوند تربت پاکیزه اش را قداست بخشد و او را با امامان معصوم (صلوات الله علیهم اجمعین) محشور گرداند - می باشد.
بدین خاطر این را می نگارم که با کتاب مکیال فی فوائد الدعاء للقائم (علیه السلام بوده باشد، کتابی که نامبرده جلیل القدر تألیف کرده و در محافل و مجامع علمی مورد قبول افتاده و مکرر چاپ شده و از طرف علما و فضلا مورد استقبال واقع گردیده است.

خاندان علمی مؤلف

سید مؤلف بزرگوار ما در خاندانی که پشت اندر پشت آرم تقوی و پاکی داشته اند، پرورش یافت. در این خاندان رجال و شخصیت های معروف و مشهوری بوده اند که پیوسته مورد احترام و مراجعه مردم قرار گرفته اند. این خط علم و تقوی هنوز هم در این فامیل اصیل امتداد دارد و علمای معروف و نامداری در بین آنها هستند که امیدهای درخشان امت مسلمانند. پدرش سید میرزا عبدالرزاق فرزند میرزا عبدالجواد بن حاج سید محمد مهدی موسوی نائب الصدر اصفهانی خراسانی، ملقب به افتخار الدین؛ یکی از علمای معروف به اجتهاد و درستی بوده و در مسجد حرم حضرت سید اسماعیل نواده امام سجاد (علیه السلام)**نواده حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام) و از اجداد مرحوم آیة الله بروجردی و مرحوم آیة الله حکیم بوده است. (مترجم)*** اقامه جماعت می کرده، در بین الطلوعین روز جمعه 28 محرم 1319 وفات یافته است.
فرزند برومندش در یکی از تألیفاتش درباره او چنین گفته: عالم ربانی و حبر صمدانی، آنکه هر دو مرتبه علم و عمل را حائر گردیده و از هر نقص و زشتی اجتناب ورزیده، فقیه آل رسول و رئیس علمای فحول... مادر او صبیه مرحوم حاج میرزا حسین نائب الصدر (متوفی به سال 1326) بوده است. در جلد دوم مکیال خوابی نقل می کند که بر حسن حال پدر بزرگش دلالت دارد. و پسر عمه اش سید میرزا اسدالله است که قسمتی از مقدمات را نزد او خوانده، و دایی او سید میر محمد صادق مدرس - از مجتهدین و مدرسین بزرگ اصفهان - که مؤلف بعضی از نظریات تفسیری خود را از او نقل می کند، بوده اند.

اساتید او

مؤلف بزرگوار (رحمة الله تعالی) نزد عده ای از علما و اساتید بزرگ شاگردی کرده و بعضی از آنها را با تحلیل و احترام زیاد ضمن تألیفات خود یاد کرده و از برخی از آنان اجازه اجتهاد و روایت گرفته است. اینک چند تن از آنان را که به دست آورده ایم در این جا نام می بریم:
1. پدرش سید عبدالرزاق موسوی.
2. پسر عمه اش سید میرزا اسدالله، که صرف و نحو را نزد او خوانده است.
3. سید محمود حسینی گلشادی اصفهانی که کتاب مغنی و غیر آن را نزد او خوانده و بعضی از نظریات ادبی او را در تالیفات خود نقل کرده است.
4. سید ابوالقاسم دهکردی، که اجازه اجتهاد و روایت از او گرفته است.
5. شیخ عبدالکریم جزی که اجازه روایت از او گرفته است.
6. حاج آقا منیر الدین بروجردی اصفهانی.
7. حاج میرزا بدیع درب امامی.
8. آقا محمد کاشانی (معروف به آخوند کاشی)
وی به دوست بزرگوار ما استاد محقق مرحوم معلم حبیب آبادی در دو کتابش وظیفه الانام و نور الابصار اجازه حدیث داده و ما توسط این دوستمان از ایشان روایت می کنیم.