مبدأشناسی

نویسنده : سیّد محمّد شفیعی مازندرانی

3. قلمرو زندگی

در «جهان بینی الهی »، پس از زندگی دنیوی، مرحله زندگی «برزخی» که پس از آن، دوران جاودانه زندگی اخروی رخ می نماید، مورد اذعان می باشد. زندگی و حیات در این «جهان بینی »، صِبغه از اویی و به سوی اویی دارد؛ (...إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَیْهِ رَا جِعُونَ). **بقره / 156.***** ر. ک: معارف 2؛ «زندگی پس از مرگ» اثر نگارنده، فصلهای برزخ و قیامت.***

4. مسؤولیت انسان

در «جهان بینی الهی»، انسان در برابر خود و جامعه مسؤول است، چنانکه امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: «فَإنَّکُمْ مَسئُولُونَ حَتَّی عَنِ الْبِقاعِ وَالْبَهائِمِ »؛** نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه 166.*** پس (در قیامت همه چیز را) از شما می پرسند حتّی از زمینها و چهارپایان». انسان در این جهان بینی حتی نسبت به گذشته و آینده، همچون دوران زندگی خود دارای مسؤولیت می باشد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فکلّکم راع وکلّکم مسؤُل عن رعیّته ».** ارشاد القلوب، دیلمی، باب اخبار الائمة، ص 184 .*** وجوب پرداختن به نظارت اجتماعی، یعنی «امر به معروف» و «نهی از منکر» که در فروع دین جای دارد، گواه صادق بر این مدّعاست. بنابر این همه همچنانکه نسبت به تربیت و اصلاح نسل حاضر، مسؤول می باشند، بایدسیره »، «سنّت » و «فرهنگ» صحیح را که از پیشینیان به یادگار مانده است، حراست کنند و زمینه را جهت رشد و بالندگی نسل های آینده فراهم نمایند. و جلوه اصلی این مسؤولیت، در روز قیامت نمودار می گردد.

5. مثلث هدایت

در «جهان بینی الهی» قانون زندگی از سوی خدا، وضع شده و توسط انبیا به بشر ابلاغ می شود و جز قانون او هیچ قانونی پذیرفته نیست؛ (... إِنِ الْحُکْمُ اِلاَّ لِلَّهِ... ). **انعام / 57 ؛ یوسف / 40 و 67 .*** البته مجریان راستین قانون خدا، همیشه در میان مردم، حضور دارند و «نبی »، «رسول» و «امام»** امام هفتم علیه السلام فرمود: «إنّ للَّهِ ِ عَلَی النّاسِ حُجَّتَیْنِ، حُجّةً ظاهِرَةً وَحُجَّةً باطِنَةً فَأَمّاالظّاهِرَةُ فَالرُّسُلُ وَالأَنبِیاءُ وَالأئِمّةُ وَأمّا الباطِنَةُ فَالْعُقُولُ» (تحف العقول، فصل امام هفتم علیه السلام ص 386).*** «حجّت »های خدایند و زمین هیچ گاه بدون یکی از این «حجتها» نخواهد بود و امروز که دردوران غیبت کبری» به سر می بریم و «امام زمان» (عج) طبق مصالح الهی در پس پرده غیبت است، از طریق وکلا و نایبان خود (ولایت فقیه )، جامعه را ارشاد و راهبری می کند. بنابراین مجریان راستین دین (امام، رسول و نبی) فرستادگان خداوندند؛ و مسؤولیت اجرای احکام دین و هدایت جامعه را بر عهده دارند؛ (لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ ا لْکِتَبَ وَا لْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ...)؛** حدید / 25. ***«ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».