چهل داستان و چهل حدیث از حضرت رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله

نویسنده : عبداللّه صالحی

پیش گفتار

به نام هستی بخش جهان آفرین
نکاتی در شناخت اجمالی حقّ و باطل:
شکر و سپاس بی منتها، خداوند متعال را که ما را از امّت مرحومه قرار داد و به صراط مستقیم ولایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام هدایت نمود.
و بهترین تحیّت و درود بر پیامبر عالیقدر اسلام و اهل بیت گرامیش - صلوات اللَّه علیهم اجمعین - باد.
و لعن و نفرین فراوان بر دشمنان و مخالفان اهل بیت رسالت، که در حقیقت دشمنان خدا و قرآن هستند.
سپس توجّه شما خواننده گرامی را به نکاتی چند جلب می نمایم:
از همان دورانی که خداوند متعال اوّلین فرد انسان یعنی حضرت آدم، ابوالبشر علیه السلام را آفرید، تمام نیازمندی های درونی و برونی او را تأمین نمود، ازهمان زمان دو نوع حجّت ظاهری و باطنی برای هدایت و سعادت بشر مهّیا گرداند.
امّا حجّت ظاهری یعنی انبیاء و اوصیاء و... علیهم السّلام به عنوان حجّت و خلیفه الهی در مقابل جبهه باطل یعنی شیطان مغرور و متکبّر قرار گرفته است.
امّا حجّت باطنی یعنی عقل، که این نیروی هدایت گر درون مرزی و باطنی، انسان را در مقابل هواهای نفسانی و شهوانی مساعدت می نماید.
از همان دوران ابتداء زندگی، جنگ و گریز بین این دو جبهه حقّ و باطل آغاز گشت و هر کدام تلاش داشته و دارد تا صاحب خود را به سمت سعادت و خوشبختی و یا شقاوت و بدبختی (در دنیا و آخرت) سوق دهد.
و در هیچ زمانی بین این دو گروه سازش نبوده و نخواهد بود، زیرا بین حقّ و باطل سازش و صلح معنا ندارد، مگر به جهت سیاست و تقیّه که آن هم مشروط به شرایطی می باشد.
تشخیص حقّ و باطل بر بسیاری از افراد، مشکل و چه بسا غیر ممکن می باشد، چون هر کس در هر موقعیّتی که باشد، با شعارهای پوچ وظاهری فریبنده مدّعی حقّانیّت خود خواهد بود و دیگری را بر خلاف و باطل می شناسد.
ولی آنچه مسلّم و مورد قبول همگان است، این مطلب است که حقّ یکی، در یک جهت و در پیروی از یک فرد معیّن ثابت و پایدار خواهد بود، بر خلاف باطل که ممکن است به شکل های گوناگون و در جهت های مختلف پدیدار گردد.
و اهل آن هر روز خود را به شکلی بیارایند و با چهره ای جدید جلوه گری کنند.
به همین جهت، باطل همیشه متزلزل و ناپایدار است، امّا حقّ و حقیقت ثابت و مستحکم و پا برجا باقی خواهد ماند، هر چند تحت فشارها و مشکلات عدیده ای قرار گیرد.
در بین تمامی مذاهب و ادیان، تنها آن دین و آئینی بر حقّ و سعادت بخش است که از جانب آفریدگار و حکیم عَلَی الإطلاق باشد، چون تنها او آشنا به تمام نیازمندی ها و جریانات بشر در جهات مختلف مادّی و معنوی می باشد، که برای هدایت و سعادت جامعه، نسبت به هر زمان و هر مکان، رهبری شایسته انتخاب و معرّفی نموده است.
و با طلوع دین مبین اسلام به رهبری اشرف مخلوقات و افضل پیامبران، حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله ، تمام أدیان و مذاهب، منسوخ و باطل گردید و تنها دین اسلام جامع، کامل و قابل اجراء در هر عصر و زمان برای تمام جوامع بشری قرار گرفت.
و از آنجائی که شیاطین در هر زمان به شکلی در جامعه ظاهر گشته و با ایجاد تفرقه و حزب گرائی تلاش برای مخدوش کردن چهره واقعی حقّ داشته و دارند، تا جائی که پس از شهادت و رحلت حضرت رسول، امّت اسلامی را به چندین گروه متفرّق ساختند که به طور مسلّم تمامی آن ها بر حقّ و واقعیّت نیستند، بلکه در این میان تنها یک فرقه بر حقّ و مابقی، همه باطل خواهند بود.
همان طوری که رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله نیز در یک پیشگوئی مهمّ فرمود:
«سَتَفْتَرِقُ اُمَّتی عَلی ثَلاثَة وَ سَبْعینَ فِرْقَة، فِرْقَةٌ ناجِیَةٌ وَ الْباقی هالِکُونَ».** بحارالأنوار: ج 28، ص 29، س 13 و ج 36، ص 336، س 11، با تفاوت.***. یعنی به همین زودی امّت من به هفتاد و سه گروه، متفرّق و پراکنده می شوند که تنها یک گروه از ایشان بر حقّ و اهل نجات خواهند بود و ما بقی همه باطل و اهل هلاکت و عذاب می باشند.
و نیز در حدیثی دیگر فرمود:
«عَلیٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَلیٍّ، یَدُورُ مَعَهُ حَیْثَ مادارَ»** مصدر قبل: ج 10، ص 432، س 9 و ج 28، ص 368، س 12.***. یعنی: امام علیّ علیه السلام در همه حالات همراه حقّ می باشد و نیز حقّ و حقّانیّت در همه امور و حرکات با آن حضرت خواهد بود و حضرت ملاک و محور و مدار حقّ وحقیقت است.
و در جائی دیگر چنین فرمود:
«عَلیٌّ مَعَ الْقُرْآنِ وَ الْقُرآنُ مَعَ عَلیٍّ لَنْ یَفْتَرِقا...»** مصدر قبل: ج 38، ص 36، ح 10.***. یعنی امام علیّ علیه السلام همیشه همراه قرآن می باشد و قرآن نیز در همه احوال با آن حضرت و مؤیّد وی است و این دو از یکدیگر جدائی ناپذیرند.
و امام باقر علیه السلام ضمن یک حدیث قدسی طولانی فرمود:
«... وَ عِزَّتی وَ جَلالی وَ عُلُوّ شَأنی ، لَوْلاکَ وَ لَوْ لا عَلیٌّ وَ عِتْرَتُکُمَا الْهادُونَ الْمَهْدیُّونَ الرَّاشِدُونَ، ما خَلَقْتُ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ وَ لاَ الْمَکانَ وَ لاَ الْأرْضَ وَ لاَ السَّماءَ وَ لاَ الْمَلائِکَةَ...»** مصدر قبل: ج 25، ص 19، س 1.***. که خداوند، به عزّت و جلال خود قسم یاد نمود: که ای محمّد! چنانچه تو و علیّ بن أبی طالب و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام که همگی هدایت گر و هدایت یافته هستید نمی بودید، هرگز بهشت و دوزخ و دیگر موجودات را به عرصه وجود در نمی آوردم.
و در راستای تبعیّت از فرامین الهی این ستارگان فروزان، حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله فرمود:
«إنّی مُخَلِّفٌ فیکُمُ الثِّقْلَیْنِ: کِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتی أهْلَ بَیْتی فَإنَّهُما لَنْ یَفْتَرِقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الْحَوْضَ»** إکمال الدین صدوق: ص 234 240، در این باب احادیث معتددی است.***. یعنی همانا من دو چیز مهمّ و ارزشمند، یکی کتاب خدا قرآن و دیگری عترت و اهل بیت خود را در میان شما به عنوان امانت می گذارم و آن دو از یکدیگر جدائی ناپذیرند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.
و در رابطه با این حدیث شریف، امام جعفر صادق از پدران بزرگوارش علیهم السلام نقل می فرماید که از امیرالمؤمنین علیّ علیه السلام پیرامون فرمایش پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله : «إنّی مُخَلِّفٌ فیکُمُ الثِّقْلَیْنِ...» سؤال شد؟
در پاسخ فرمود: مقصود، من و حسن و حسین و 9 پیشوا و راهنمای دیگر که همگی از نسل حسین می باشند هستیم و دوازدهمین آن ها مهدی موعود علیه السلام خواهد بود.
و در پایان افزود: ما اهل بیت در همه حالات همراه قرآن و نیز قرآن همراه با ما خواهد بود و هرگز از یکدیگر جدائی ناپذیریم، تا در روز قیامت بر لب حوض کوثر نزد رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله حضور یابیم.
و نیز امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود: همانا ما اهل بیت رسالت، یکی از آن دو امانت پیامبر خدا هستیم، پیروی از ما همان تبعیّت و پیروی از فرامین قرآن و دستورات الهی خواهد بود** نورالثقلین: ج 1، ص 507، ح 360.***.
و در این زمینه احادیث شریفه قدسیّه و روایات معتبره بسیاری از طریق شیعه و سنّی وارد شده است، که همگی دلالت دارند بر این که حقّ و حقیقت در همه جریانات و حالات، تنها با امیر المؤمنین امام علیّ و یازده فرزند گرامیش علیهم السلام می باشد و ایشان اوصیاء و جانشینان بلافصل نبوّت خواهند بود ونیز مدار و ملاک تشخیص حقّ از باطل قرار گرفته اند.
در نهایت، به این نتیجه می رسیم که تنها پیروان و شیعیان مخلص اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام هستند که اهل سعادت و نجات در دنیا و آخرت خواهند بود ،البتّه به شرط آن که در جمیع مسائل و امور مختلف، در حدّ توان، تابع قولی و عملی ایشان باشند، ان شاء اللّه.
به امید آن که خداوند متعال، ما را از پیروان راستین آن بزرگواران محسوب نماید و توفیق انجام وظیفه و بهره گیری لازم از چشمه های زلال معرفت و انواع جواهرات گرانمایه از این دریای فیّاض را به ما عطا گرداند.
با توجّه به علاقه افراد جامعه اسلامی خصوصاً قشر جوان به فرهنگ و آئین مبین اسلام و نیاز همگان به بهره گیری از دریای بی کران معارف و علوم حیات بخش اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام ، تصمیم گرفتم تا مجموعه ای به عنوان ویژگی های شخصی وخانوداگی و حالات گوناگون هر یک از اختران تابناک و فروزندگان آسمان نبوّت و ولایت در غالب چهل داستان و حکایت برگزیده به همراه پنج درس ارزنده به ضمیمه چهل گوهر و حدیث گرانبهای منتخب اعتقادی، تربیتی، اخلاقی، اقتصادی، سیاسی و... .
از منابع متعدّد** بعضی از مآخذ و کتاب هائی که مورد استافاده قرار گرفته است، در آخرین قسمت جلد دوّم همین مجموعه گرانمایه موجود می باشد.*** گلچین و تألیف نموده تا در اختیار مشتاقان هدایت و تشنه گان چشمه زلال سعادت قرار گیرد.
ضمناً از هر گونه تحلیل و توضیح خودداری شده و هر گونه برداشت و استفاده علمی و عملی به عهده خواننده محترم واگذار می گردد.
به امید آن که انشاء اللّه مورد استفاده و افاده عموم خانواده ها وافراد جامعه قرار گیرد. «جعله اللَّه ذخراً لی، ولوالدیّ، و لمن له علیّ حقّ، لیوم لا ینفع مال و لا بنون»
در خاتمه از درگاه احدّیت توفیق برای درک و فهم مضامین کلامش و کلام اهل بیت رسالت علیهم السلام را - با دوری جستن از تمایلات و هواهای نفسانی و شیاطین إنسی و جنّی - آرزومندم، تا به توان با الگو قرار دادن زندگی و سخنان پیشوایان راستین بشریّت - که خلقت جهان هستی به واسطه آن هاست - دنیا و آخرت خود را در همه جوانب بیمه گردانیم.
با تشکّر مؤلّف

خلاصه حالات آخرین پیامبر و اشرف مخلوقات

آن حضرت پیش از طلوع سپیده صبح، روز جمعه یا روز دوشنبه، هفدهم یا دوازدهم ماه ربیع الاوّل، عام الفیل 55 روز پس از هلاکت اصحاب فیل در شهر مکّه شِعب ابی طالب ختنه شده و پاکیزه و خندان به دنیا آمد و جهانی تاریک را به نور مبارک خود روشن نمود.
هنگامی که رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله از شکم مادر تولّد یافت، دست چپ خود را بر زمین گذارد و دست راست به سمت آسمان بلند نمود و چون کلمه توحید را بر زبان جاری نمود، نوری از دهان مبارکش ظاهر گردید که تمامی مکّه را روشنائی بخشید.
نام: محمّد ، احمد، محمود و ... صلّی اللّه علیه و آله .
کنیه: ابوالقاسم، ابوابراهیم، ابوالطاهر، ابوالطیّب، ابوالمساکین، ابوالدُّرتین، ابوالریحانَتَین،ابوالسِبطَین و ... .
لقب: خاتم، رسول اللّه ، رسول الرّحمة، رسول الرّاحة، نبیُ الرّحمة، نبیّ التّوبة، سراج المنیر، مبشّر، منذر، امین، وفیّ، مزمّل، مدّثّر، عالم، ماحی، حاشر، شاهد و ... .
و در تورات: مادماد، در انجیل: فارقلیط ملّقب شده است.
پدر آن حضرت عبداللّه فرزند عبدالمطّلب و مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بوده است.
حضرت رسول صلوات اللّه علیه با سی واسطه به حضرت آدم می رسد و 9900 سال و چهار ماه و ده روز بعد از وفات حضرت آدم علیه السلام متولّد گردید**فضائل شاذان بن جبرئیل قمّی: ص 18، س 11.***.
نقش انگشتر: آن حضرت دارای دو انگشتر بود، نقش یکی «لاإله إلاّ اللّه، محمّد رسول اللّه» و دیگری «صَدَقَ اللّه» بود که هر دو را به دست راست خود قرار می داد.
دو ماه بعد از آن که نطفه آن حضرت در رحم مادر قرار گرفت، پدرش عبداللّه وفات یافت و دوران شیرخوارگی را توسّط حلیمه سعدیه سپری نمود.
در سنین چهار یا شش سالگی، مادرش آمنه و در هشت سالگی، جدّش عبدالمطّلب وفات کردند.
همچنین نه سال و هشت ماه بعد از نبوّتش که دو سال پس از خروج از شِعب ابی طالب باشد، عمویش ابوطالب وفات یافت و سه روز بعد از آن، خدیجه آن بانوی باوفا، در سن 65 سالگی در گذشت.
در سنین سیزده سالگی به همراه عمویش عمران ابوطالب به شهر شام مسافرت نمود و نزد قبائل و قوافل مورد اعتماد و اطمینان قرار گرفت، به طوری که لقب امین بر او نهاده شد.
در سنین 25 سالگی از طرف خدیجه برای تجارت به شام مسافرت نمود و چند ماه پس از بازگشت از سفر، با وی ازدواج کرد.
در چهل سالگی 27 رجب به رسالت و نبوّت مبعوث گردید و هنگامی که دعوتش آشکار گردید مورد اذیّت و آزار مشرکان ومخالفان قرار گرفت تا جائی که گفته اند:
پس از گذشت پنج سال از بعثت در محاصره شدید دشمنان قرار گرفت و به ناچار در محلّی به نام شِعب ابی طالب به همراه دیگر یارانش پناهنده شد و مدّت سه سال با تحمّل سختی های فراوانِ اقتصادی ، اجتماعی، سیاسی و ... به سر برد.
و چون اذیّت و آزار دشمنان، بعد از وفات ابوطالب و خدیجه شدّت گرفت؛ روز پنجشنبه، اوّل ربیع الاوّل یعنی سیزده سال پس از بعثت در سنین 53 سالگی، آن حضرت به اصحاب و همراه یارانش از مکّه به مدینه مهاجرت نمود و دوازدهم همان ماه، هنگام زوال خورشید وارد مدینه گردید ومدّت ده سال در آن شهر اقامت نمود.
آن حضرت حدود یک سال قبل از هجرت از مکّه به مدینه، در بیداری با جسم و روح به معراج رفت و چون پاسی از شب گذشت پس از عروج از مسجد الحرام در مسجدالأقصی فرود آمد.
و طبق فرمایش امام صادق صلوات اللّه علیه: پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله یکصد و بیست مرتبه به معراج رفت و در هر مرتبه خداوند بیش از دیگر فرایض و واجبات، توصیه به ولایت امام علیّ و دیگر ائمّه اطهارعلیهم السلام می نمود.**خصال شیخ صدوق: ج 2، ص 600، ح 3***
در نیمه ماه رجب، سال دوّم هجرت، در بین نماز عصر، قبله مسلمانان از بیت المقدّس به سمت کعبه متحوّل شد.**وسائل الشّیعه: ج 4، ص 302***
در مدّت عمر پر برکت آن حضرت، بیش از چهارهزار و چهارصد معجزه توسّط حضرتش واقع گردید.** بحارالأنوار: ج 17، ص 301، ح 13.***
و آنچه معجزه توسّط دیگر پیامبران الهی انجام گرفته بود، به وسیله پیامبر گرامی اسلام انجام شد که مهمّ ترین آن ها قرآن بود به طوری که تمامی انسان ها از مقابله با آن عاجز و ناتوان بوده و هستند.
روز هیجدهم ذی الحجّة، سال نهم هجری ** مطابق با دهم فروردین، سال دهم شمسی.*** پس از بازگشت از حجّةالوداع، آن حضرت در محلّی به نام غدیر خم، از طرف خداوند متعال امام علیّ بن ابی طالب علیه السلام را به عنوان خلیفه خود و امام مسلمین در جمع کلّیه حُجّاج معرّفی و منصوب نمود، که اکثر مفسّرین و تاریخ نویسانِ اهل سنّت نیز به آن تصریح کرده اند.
حضرت رسول صلوات اللّه علیه، چهل و هفت سَرّیه برای جنگ با مخالفان اعزام نمود که خود حضرت در بیست و شش جنگ، مشارکت وفرماندهی داشت و در 9 جنگ مقاتله و جهاد نمود.
و در نهایت بعد از جنگ خیبر، توسّط زنی یهودی به نام زینب دختر حارث برادر مرحب به وسیله زهری که در آبگوشت کلّه و پاچه ریخته بود، حضرت با تناول آن غذا مسموم شد و مدّتی پس از آن به شهادت رسید** امام صادق علیه السلام فرمود: ...به وسیله آن دو زن حفصه و عایشه مسموم و مقتول گردید؛ تفسیر عیاشی: ج 1، ص 200، ح 152، البرهان: ج 1، ص 320، نورالثقلین: ج 1، ص 401، ح 390، بحارالأنوار: ج 28، ص 20، ح 28.***.
در تاریخ وفات حضرت اختلاف است؛ ولی مشهور آن است که در 28 ماه صفر، سال دهم هجرت ** مطابق با هفدهم خرداد، سال دهم شمسی.*** در اثر زهر مسموم و در سنین 63 سالگی شهید گشت.
قبر آن حضرت توسّط ابو عبیده جرّاح و زید بن سُهیل، حفر وآماده شد، و جسد مطهّرش توسّط امام علیّ علیه السلام با کمک عبّاس بن عبدالمطّلب و فضل بن عبّاس و اسامه، تجهیز و در خانه شخصی خودش دفن گردید.
دربان حضرت را امام علیّ بن أبی طالب علیه السلام و انس بن مالک وابو رافع نام برده اند.
در تعداد زوجات حضرت اختلاف است؛ لیکن مشهور آن است که حضرت از سنین 25 سالگی به بعد، شانزده همسر جهت مصالح اسلام و مسلمین انتخاب نمود، که طبق مشهور** بر خلاف مشهور، عدّه ای از بزرگان بر این عقیده اند: حضرت خدیجه سلام اللّه علیها، عذراء باکره بوده است. تمامی آن ها به جز عایشه بیوه بوده اند؛ و در موقع شهادت 9 همسر برایش باقی مانده بود، بنابر مشهور از خدیجه هفت فرزند به نام های: قاسم، زینب، امّ کلثوم، رقیّه قبل از بعثت و طاهر، عبداللّه و فاطمه بعد از بعثت برای حضرت رسول به دنیا آمد؛ و از دیگر در این رابطه، کتابهائی مانند: هدایة الکبری حضینی: ص 40، س 16 و بحار الأنوار: ج 22، ص 8 ملاحظه و دقّت گردد.***همسرش ماریه تنها یک فرزند به نام ابراهیم بعد از بعثت به دنیا آمد.
و در موقع شهادت تنها فرزندی که برایش به یادگار باقی مانده بود، حضرت فاطمه زهراء سلام اللّه علیها می باشد.
نماز آن حضرت: دو رکعت است، در هر رکعت پس از حمد، همچنین در رکوع و پس از رکوع و در هر سجده و بین دو سجده و بعد از سجده دوّم پانزده مرتبه سوره قدر قرائت می گردد، که جمعاً 210 مرتبه در هر رکعت باید خوانده شود** تاریخ ولادت و شهادت و دیگر حالات حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله ، برگرفته شده است از: اصول کافی: ج 1، بحار الأنوار: ج 15 22، اعی.
بعد از سلام نماز تسبیح حضرت زهراء سلام اللّه علیها خوانده شود و حوائج مشروعه خود را از خداوند متعال درخواست نماید.لفصول المهمّة، مجموعه نفیسه، إعلام الوری طبرسی: ج 1، تاریخ اهل البیت، الهدایة الکبری ،جمال ا سبوع، إثبات الوصیّة مسعودی و ... .***

مدح و منقبت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله

مژده یاران که نوبهار آمد - گل و سرو و سمن به بار آمد
ابر رحمت در این خجسته بهار - گوهر افشان به کوهسار آمد

وه چه عیدی که در طلیعه او - عید قرآن و دین نمایان است
عید میلاد جعفر صادق - آن که چون آفتاب تابان است
خاتم الانبیاء که خاک درش - سرمه چشم اهل عرفان است
این دو میلاد مقترن با هم - مورد بحث نکته سنجان است
دین و مذهب از این دو یافت رواج - در دو قالب نهفته یک جان است
زین دو عید بزرگ ایمانی - تاج فخری به فرق قرآن است **از شاعر محترم: آقای علیّ مردانی.***
ای خواجه عالم همه عالم به فدایت - چون کرده خدا، خلقت عالم ز برایت
ذات تو بود علّت و عالم همه معلول - در حقّ تو لولاک از آن گفته خدایت
شد ختم رسالت به تو این جامه زیبا - خیّاط ازل دوخته بر قدّ رسایت
در روز جزا جمله رسولان مکرّم - از آدم و عیسی همه در تحت لوایت
هنگام سخا چون به عطا دست گشائی - صد حاتم طائی شده درویش و گدایت
مردم همه مشتاق به فردوس برینند - فردوس برین تا شده مشتاق لقایت
راضی به رضا گشتی و صابر به مصائب - تا صبر و رضا مات شد از صبر و رضایت **از شاعر محترم: آقای ذاکر.***