چهل داستان و چهل حدیث از إمام حسن مجتبی علیه السلام

نویسنده : عبداللّه صالحی

پیشگفتار

به نام هستی بخش جهان آفرین
شکر و سپاس بی منتها، خدای بزرگ را، که ما را از امّت مرحومه قرار داد و به صراط مستقیم، ولایت اهل بیت عصمت و طهارت صلوات اللّه علیهم اجمعین هدایت نمود.
بهترین تحیّت و درود بر روان پاک پیامبر عالی قدر اسلام صلی الله علیه و آله ، و بر اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام ، مخصوصاً دوّمین خلیفه بر حقّش امام ابو محمّد، حسن مجتبی علیه السلام .
و لعن و نفرین بر دشمنان و مخالفان اهل بیت رسالت، که در حقیقت دشمنان خدا و قرآن هستند.
نوشتاری که در اختیار شما خواننده گرامی قرار دارد برگرفته؛ و گلچینی است از دوران زندگی سراسر آموزنده اوّلین سبط اکبر، یکی از دو زینت بخش عرش الهی.
چهارمین معصوم و دوّمین نور هدایت و امامت که پیغمبر اسلام جدّ بزرگوارش صلی الله علیه و آله ، در شأن وعظمت او فرمود:
خداوند متعال به وسیله او - یعنی امام حسن مجتبی علیه السلام - میان دو گروه از امّت مرا صلح خواهد داد و به واسطه وجود با برکتش، امّت اسلام در سلامت و أمنیت و آسایش قرار خواهند گرفت.
و صدها آیه قرآن، حدیث قدسی، روایت در منقبت و عظمت آن امام مظلوم، سرا پا ایمان و تقوا، با سندهای بسیار متعدّد وارد شده است، که در کتاب های مختلف موجود می باشد.
و این نوشتار گوشه ای از قطرات اقیانوس بی کران وجود جامع و کامل آن امام همام خواهد بود.
که برگزیده و گلچینی است از ده ها کتاب معتبر** فهرست نام و مشخّصات بعضی از کتاب هایی که مورد استفاده این مجموعه قرار گرفته است در آخرین قسمت جلد دوّم همین مجموعه نفیسه موجود می باشد.***، در جهت های مختلف عقیدتی، سیاسی، عبادی، فرهنگی اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی، تربیتی و ... .
باشد که این ذرّه دلنشین و لذّت بخش مورد استفاده و إفاده عموم مخصوصاً جوانان عزیز قرار گیرد.
و ذخیره ای باشد
«لیوم لایَنفَع مال و لا بَنونَ إلاّ مَن أتَی اللّهَ بقلبٍ سلیم لی وَلِوالدَیّ و لِمن له علیّ حقّ»، ان شاء اللّه تعالی.
مؤلّف

خلاصه حالات چهارمین معصوم، دوّمین اختر امامت

آن حضرت روز سه شنبه یا پنج شنبه، پانزدهم ماه مبارک رمضان، سال سوّم هجری ** مطابق با دوازدهم اسفند، سال سوّم شمسی.*** در شهر مدینه منوّره دیده به جهان گشود.
نام: «حسن»** نام و لقب حضرت بعنوان حسن مجتبی علیه السلام به رقم حروف أبجد کبیر چنین می شود: 118، 446.***؛ و در تورات «شُبّر» ودر انجیل «طاب» می باشد.
صَلوات اللّهِ عَلَیْه، یَومَ وُلِدَ وَیَوْم اسْتُشْهِدَ وَیَوْمَ یُبْعَثُ حَیّاً.
کنیه : ابو محمّد.
لقب : مجتبی، طیّب، سیّد، ولیّ، تقیّ، حجّت، سبط، قائم، وزیر، أمین و ... .
نقش انگشتر:«الْعِزَّةُ لِلّهِ».
دربان: دو نفر افتخار دربانی و پیش خدمتی حضرت را کسب کردند، که یکی به نام سفینه - غلام رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، و دیگری به نام قیس بن عبد الرّحمن بوده است.
حضرت در حالی به دنیا آمد که مادرش، حضرت فاطمه زهراء علیها السلام دوازده ساله بود** مرحوم سیّد محسن امین با استفاده از برخی روایات و تواریخ استفاده نموده، که امام حسن مجتبی علیه السلام شش ماهه متولّد شده است: أعیان الشّیعة: ج 1، ص 562 - 578.***.
و در هفتمین روز ولادت این نوزاد عزیز پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله دو گوسفند عقیقه نمود، و سپس موی سرش را تراشید و هم وزن آن نقره به فقیر صدقه داد.
امام حسن مجتبی علیه السلام 25 مرتبه پیاده برای انجام مراسم حجّ و زیارت خانه خدا، به مکّه معظّمه رفت.
و در طیّ دو مرحله، حضرت تمامی ثروت و اموال خود را بین فقراء و تهی دستان تقسیم نمود.
مدّت امامت: اوّلین روز امامت آن حضرت، مصادف با جمعه 21 ماه مبارک رمضان، سال چهلم هجری ** مطابق با یازدهم بهمن ماه، سال سی و نهم شمسی.*** بوده است؛ که مردم با آن بزرگوار بیعت کردند و حدود 10 سال امامتش به طول انجامید.
حضرت در تمام دوران عمر پربرکت خویش مبارزات مختلفی بر علیه کفر و ظلم و بیدادگری داشته است.
و در زمان زعامت وامامتش موضع گیری های گوناگونی در برابر دستگاه حاکمه بنی امیّه به سرکردگی معاویه داشت؛ ولیکن بیشتر دوستان و اصحاب دنیاپرست، به آن حضرت خیانت کرده و با ایشان برخورد منافقانه داشتند؛ و در نهایتِ أمر، چون امام علیه السلام تنها ماند؛ و از طرفی، هسته مرکزی اسلام در معرض خطر قرار داشت، ناچار اقدام به صلح با معاویه نمود.
و طبق آنچه که مورّخین و محدّثین گفته اند: حدود شش ماه و أنْدی پس از امامت آن بزرگوار، بین حضرت و معاویه صلح نامه ای به نفع اسلام و مسلمین امضاء گردید.
مدّت عمر: آن حضرت حدود هشت سال در حیات جدّ گرامیش، و حدود هشت سال و اندی هم زمان با مادر ارجمندش، و 37 سال نیز در کنار پدر بزرگوارش زندگی نمود، و سپس قریب 10 سال امامت و رهبریّت اسلام و مسلمان ها را بر عهده داشت؛ و در مجموع مدّت عمر پربرکت آن امام مظلوم را، بین 47 تا 50 سال گفته اند.
شهادت: حضرت امام حسن مجتبی صلوات اللّه علیه، توسّط همسرش - جُعده دختر أشعث بن قیس کندی - به دستور و تزویر معاویه مسموم گردید.
و چهل روز پس از آن - یعنی؛ روز پنج شنبه، 28 ماه صفر؛ ما بین سال 50 تا 53 هجری - به فیض شهادت نایل گشت.
امام حسن مجتبی علیه السلام در آخرین لحظات عمر گران مایه خویش به برادرش، امام حسین علیه السلام اظهار داشت: مبادا در تشییع و تدفین جنازه ام خونی بر زمین ریخته شود.
و هنگامی که خواستند جسد مطهّر آن امام مظلوم را کنار جدّ بزرگوارش، رسول خدا صلی الله علیه و آله دفن کنند، عدّه ای به سرکردگی عایشه، مسلّحانه هجوم آوردند و از ورود جنازه مطهّر به محوّطه حرم حضرت رسول صلی الله علیه و آله جلوگیری نموده؛ و آن گاه جنازه و تشییع کنندگان را تیرباران کردند.
بر اساس وصیّتی که حضرت فرموده بود: خونی در تشییع جنازه ام ریخته نشود، به ناچار پیکر مقدّس آن امام مظلوم را که چندین تیر به آن اصابت کرده بود - به سمت قبرستان بقیع حرکت داده و در آنجا دفن نمودند.
تعداد فرزندان: مرحوم سیّد محسن أمین تعداد پانزده دختر و هشت پسر برای امام حسن مجتبی علیه السلام بیان نموده است، گرچه بعضی از محدّثین تمامی فرزندان آن حضرت را جمعاً پانزده دختر و پسر گفته اند.
نماز حضرت: دو رکعت است، در هر رکعت پس از قرائت سوره حمد، بیست و پنج مرتبه سوره توحید خوانده می شود** ولادت و دیگر حالات امام حسن مجتبی علیه السلام برگرفته شده است از:
اصول کافی: ج 1، کشف الغمّة: ج 2، أعیان الشّیعة: ج 1، دلائل الإمامة طبری، مناقب ابن شهرآشوب، عیون المعجزات حسین بن عبدالوهّاب، تهذیب الأحکام شیخ طوسی، بحارالأنوار: ج 43 و 44، مستدرک الوسائل، جمال الاسبوع، مجموعه نفیسه، إحقاق الحقّ: ج 19، تذکرة الخواصّ، الفصول المهمّة، تاریخ اهل البیت و ... .***.
و بعد از سلام نماز، تسبیحات حضرت زهراء علیها السلام گفته می شود؛ و پس از آن، خواسته ها و حوایج مشروعه خود را از درگاه خداوند متعال در خواست نماید که ان شاء اللّه برآورده خواهد شد.

فرخنده میلاد اوّلین سبط فروزنده

به نام هستی بخش جهان آفرین
موکب باد صبا بگذشت از طرف چمن - تا چمن را پرنیانِ سبز پوشاند به تن
سبزه اندر سبزه بینی، ارغوان در ارغوان - لاله اندر لاله بینی، یاسمن در یاسمن
ساحت بستان ز فرّ سبزه شد باغ بهشت - دامن صحرا ز بوی نافه شد رشک ختن
نقش گل را آن چنان آراست نقّاش بهار - کز شگفتی ماندت انگشت حیرت در دهن
وه چه خوش بشکفته در گلزار زهرا نوگلی - کز طراوت گشته رویش رشک گلهای چمن
دیده از نور جمالش روشنی یابد چو دل - بلبل از شوق وصالش در چمن نالد چو من
بلبل آن جا هر سپیده دم سراید نغمه ای - در ثنای خسرو خوبان، امام ممتَحن
از حریم فاطمه در نیمه ماه صیام - چهره ماه حسن تابیده با وجه حسن
میوه بستان زهراء نور چشم مصطفی - پاره قلب علیّ بن ابی طالب، حسن
در محیط علم و دانش آفتابی تابناک - بر سپهر حلم و بخشش کوکبی پرتو فکن
پرچم صلح و صفا افراشت سبط مصطفی - تا براندازد لوای کفر و آشوب و فتن ** از شاعر محترم آقای دکتر رسا.***