چهل داستان و چهل حدیث از امام جواد علیه السلام

نویسنده : عبداللّه صالحی

پیشگفتار

به نام هستی بخش جهان آفرین
شکر و سپاس بی منتها، خدای بزرگ را، که ما را از امّت مرحومه قرار داد؛ و به صراط مستقیم، ولایت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام هدایت نمود.
بهترین تحیّت و درود بر روان پاک پیامبر عالی قدر اسلام، و بر اهل بیت عصمت و طهارت صلوات اللّه علیهم اجمعین، مخصوصاً نهمین خلیفه بر حقّش حضرت ابوجعفر، امام محمّد جواد علیه السلام ؛ و لعن و نفرین بر دشمنان و مخالفان اهل بیت رسالت که در حقیقت دشمنان خدا و قرآن هستند.
نوشتاری که در اختیار شما خواننده محترم قرار دارد، برگرفته شده است، از زندگی سراسر آموزنده نهمین ستاره فروزنده؛ و پیشوای بشریّت، حجّت خداوند برای هدایت بندگان، آن شخصیّت برگزیده و ممتازی که همچون حضرت عیسی مسیح و بعضی دیگر از انبیاء الهی علیهم السلام در سنین کودکی به مقام والای امامت و ولایت نائل آمد و در بین اهل بیت عصمت و طهارت به عنوان «جوادالأئمّه» معروف گردید.
خداوند متعال در ضمن حدیث لوح - منسوب به حضرت فاطمه زهراء علیها السلام ، در جلالت و عظمت حضرت جواد الأئمّه علیه السلام - فرمود: او خلیفه برحقّ و وارث علوم می باشد، او معدن دانش ها و مخزن اسرار خواهد بود، او حجّت و راهنمای خلق است، هر که به او ایمان آورد و به امامت و ولایت او در عمل و گفتار معتقد باشد، بهشت برین جایگاهش خواهد بود.
و جدّ بزرگوارش رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله در معرّفی آن حضرت فرموده است:
خداوند متعال نطفه او را پاک و مبارک و رضایت بخش قرار داد؛ و نامش را به عنوان محمّد بن علیّ علیه السلام برگزید، او شفیع شیعیان خواهد بود؛ و وارث تمام علوم می باشد.
احادیث قدسیّه و روایات متعدّده در منقبت و عظمت آن امام معصوم و والامقام، با سندهای بسیار متعدّد در کتاب های گوناگون، وارد شده است.
و این مختصر ذرّه ای از قطره اقیانوس بی کران وجود جامع و کامل آن امام همام می باشد، که برگزیده و گلچینی است از ده ها کتاب معتبر** فهرست نام و مشخصات بعضی از کتابهائی که مورد استفاده قرار گرفته است در آخرین قسمت جلد دوّم همین مجموعه نفیسه موجود می باشد.***، در جهت های مختلف: عقیدتی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی، تربیتی و ... .
باشد که این ذرّه دلنشین و لذّت بخش، مورد استفاده و إفاده عموم خصوصاً جوانان عزیز قرار گیرد.
و ذخیره ای باشد«لِیَوْمٍ لایَنْفَعُ مالٌ وَ لابَنُون إِلاَّ مَنْ أَتَی اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلیم لی وَ لِوالِدَیّ ، وَ لِمَنْ لَهُ عَلَیَّ حَقّ» انشاءاللّه تعالی.
مؤلّف

خلاصه حالات یازدهمین معصوم، نهمین اختر امامت

آن حضرت طبق مشهور، شب جمعه، دهم ماه رجب، سال 195 هجری قمری **مطابق با 22 فروردین، سال 190 شمسی.*** در مدینه منوّره دیده به جهان گشود.
نام: محمّد**نام مبارک حضرت با عنوان امام «محمّد جواد» علیه السلام به عدد حروف ابجد کبیر 88 ، 18 می باشد.*** صلوات اللَّه و سلامه علیه.
کنیه: ابوجعفر ثانی و ابوعلی.
لقب: جواد، قانع، مرتضی، نجیب، تقیّ، منتخب، هادی القضاة، سیّدالهداة، مصباح المتهجّدین، جوادالأئمّه و... .
پدر: امام علیّ بن موسی الرّضا، مُغیث الشّیعة والزّوّار علیهماالصلاة والسّلام.
مادر: از خانواده ماریه قبطی بوده، و به چند نام و لقب معروف است: درّه، سبیکه، ریحانه، خیزران و ... .
نقش انگشتر:«نِعْمَ الْقادِرُ اللَّهُ».
دربان: عمر بن فرات، عثمان بن سعید سمّان را گفته اند.
پس از آن که حضرت علیّ بن موسی الرّضا علیهما السلام توسطّ مأمون عبّاسی مسموم و به شهادت رسید؛ مردم، مخصوصاً سادات بنی الزّهراء نسبت به جنایات خلیفه آگاه شدند، مأمون از خطرات احتمالی بیمناک شد.
و بدین جهت، امام محمّد جواد علیه السلام را از مدینه احضار کرد و در بغداد کنار دربار خود منزلی برایش تهیّه نمود تا از هر جهت امام علیه السلام تحت نظر باشد.
و در ضمن نیز جلب توجّه عامّه مردم شود؛ چون در ظاهر امام علیه السلام را بسیار مورد احترام و تکریم قرار می داد.
برهمین اساس، پس از گذشت مدّتی، مأمون جهت تداوم سیاست عوام فریبانه خود و نجات از خطرات احتمالی، دخترش، امّ الفضل را به ازدواج آن حضرت در آورد، تا هم جلب توجّه افکار عموم را نموده باشد.
و هم تمام موارد زندگی و حرکات آن حضرت را تحت کنترل خود در آورد، به طوری که هر لحظه چنانچه کوچک ترین اتّفاقی رخ می داد، بلافاصله مأمون توسّط مأمورین و جاسوسان خود از آن آگاه می گشت، آن هم با تحریفات مختلف و جعلیات و به عبارت دیگر، یک کلاغ چهل کلاغ شدن -.
و چندین مرحله نیز به جهت گزارشات کذب و بی مورد جاسوسان حکومتی و خصوصاً همسر آن حضرت امّ الفضل -، آن امام مظلوم مورد شکنجه های روحی و جسمی قرار گرفت.
و طبق روایت علیّ بن ابراهیم، مردم از اقشار و طبقات مختلف به محضر مبارک و پُر فیض حضرت جوادالأئمّه علیه السلام وارد می شدند و پیرامون مسائل و فنون مختلف از آن حضرت سؤال می کردند؛ و جواب می گرفتند.
و حتّی در دوران ده سالگی، در یک مجلس، سی هزار مسئله از آن حضرت سؤال شد؛ و در همان مجلس نیز تمامی آن مسائل را، به طور کامل پاسخ فرمود.
مدّت امامت: بنابر مشهور، آن حضرت در روز جمعه یا دوشنبه، آخر ماه صفر، سال 203 یا 206 هجری قمری پس از شهادت مظلومانه پدر بزرگوارش به منصب والای امامت و خلافت نائل آمد؛ و حدود هیجده سال امامت و رهبری جامعه اسلامی را بر عهده داشت.
مدّت عمر: حضرت مدّت هفت یا هشت سال و چهار ماه در زمان حیات پدر بزرگوارش؛ و پس از شهادت و رحلت پدر نیز حدود هیجده سال به عنوان رهبر و امام مسلمین، هدایت گری جامعه را عهده دار بود.
بنابر این، عمر شریف و مبارک آن حضرت را حدود 25 سال گفته اند.
شهادت: بنابر مشهور، روز سه شنبه، پنجم ماه ذی الحجّه، سال 220**مطابق با 13 آذر، سال 212 شمسی.*** در زمان حکومت معتصم و به دستور او در بغداد به وسیله زهر توسّط همسرش - امّ الفضل - مسموم شده و به شهادت رسید؛ و پیکر مطهّرش در قبرستان بنی هاشم کنار قبر مقدّس جدّش، امام موسی کاظم علیه السلام دفن گردید.
خلفاء هم عصر: امامت آن حضرت هم زمان با حکومت مأمون عبّاسی و معتصم مصادف گردید.
تعداد فرزندان: طبق آنچه مورّخین آورده اند: حضرت دارای دو فرزند پسر و سه دختر بوده است.
نماز امام محمّد جواد علیه السلام : چهار رکعت است، که در هر رکعت پس از قرائت سوره حمد، چهار مرتبه سوره توحید خوانده می شود؛ و پس از آخرین سلام نماز و ذکر تسبیحات حضرت فاطمه زهراء علیها السلام ، صد مرتبه: «اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد» گفته می شود.**تاریخ ولادت و دیگر حالات حضرت، گرفته شده است از:
اصول کافی: ج 1، تهذیب الأحکام: ج 6، مستدرک الوسائل: ج 6، بحارالأنوار: ج 48، أعیان الشّیعة: ج 2، ناسخ التّواریخ: ج 12، إعلام الوری طبرسی: ج 2، عیون المعجزات، ینابیع المودّه، کشف الغمّة: ج 2، مناقب ابن شهرآشوب: ج 4، تاریخ اهل البیت علیهم السلام ، مجموعه نفیسه، هدایةالکبری، جمال الاُسبوع و... .***
و سپس نیازها و خواسته های مشروعه خویش را از درگاه خداوند متعال مسئلت می نماید، که انشاءاللّه بر آورده خواهد شد.

طلعت نور نهمین اختر ولایت

زمان شادی یاران حقّ، جواد آمد - خوشا دلی که ز شادی دوست شاد باشد
بلی به عاشر شهر رجب به امر خدای - ولادت شه اقلیم دین، جواد آمد
نهم امام، جوادالأئمّه، کنز وجود - برش خزائن عالم کم از رماد آمد
محمّد تقیّ که تقوایش - عبادت شه سجّادمان به یاد آمد
رجب که معنی آن ریزش مطر باشد - ز ابر رحمت وی خلق را مراد آمد
غرض بگاه سحر همچو آفتاب منیر - جواد، مظهر احسان وجود و داد آمد
به شهریار خراسان روا بود تبریک - که نور دیده آن احمدی نژاد آمد**اشعار از شاعر محترم: آقای خوشدل تهرانی.***
از شبستان ولایت، قمری پیدا شد - از گلستان هدایت، ثمری پیدا شد
بحر موّاج کرم، آمده در جوش و خروش - که ز دریای عنایت گهری پیدا شد
شب میلاد جواد است، ندا زد جبریل - کز پی شام مبارک، سحری پیدا شد
از افق ماه درخشان رجب داد نوید - که ز خورشید ولایت قمری پیدا شد
نام نیکوش محمّد، لقب اوست جواد - در صفات ملکوتی، بشری پیدا شد**اشعار از شاعر محترم: آقای دکتر رسا.***