فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

157. با سیر در زمین و دیدن آفرینش، دایما به یاد مرگ و قیامت باشید

قل سیروا فی الارض فانظروا کیف بدا الخلق ثم الله ینشی النشاة الاخرة ان الله علی کل شی ء قدیر.
عنکبوت: 20
بگو: در زمین سیر کنید و بنگرید که چگونه خدا موجودات را آفریده. سپس آفرینش بازپسین را پدید می آورد؛ زیرا خداوند بر هر چیزی تواناست.
بدأ از ریشه بدء، به معنای شروع، است.
ینشی ء از ماده نشأ به معنای پدید آمدن است؛ و انشاء که مصدر ینشی ء است، به معنای پدید آوردن است. نشأة هم به معنای پدید آمده و خلق شده است.

چرا به یاد مرگ باشیم؟

بررسی آثار سازنده و فواید یاد مرگ در روایات:
1) موجب بهره گیری از فرصتهای دنیا می شود؛(840)
2) موجب شتاب در کارهای نیکو می شود؛(841)
3) شهوات نفسانی را می کشد؛(842)
4) ریشه های غفلت و بی خبری را در آدمیان قطع می کند؛(843)
5) دل را به وعده های الهی نیرومند می کند؛(844)
6) طبع آدمیزادگان را نرم و رقیق می کند؛(845)
7) پرچمهای هوا و هوس را در انسان سرنگون می کند؛(846)
8) آتش حرص را خاموش می کند؛(847)
9) دنیا را در نظر انسان کوچک می نمایاند؛(848)
10) دنیا را برای دنیاداران کوچک و تنگ می نمایاند؛(849)
11) دنیا را برای تنگ دستان و گرفتاران وسیع و گسترده و قابل تحمل می کند؛(850)
12) مصیبتهای بزرگ را کوچک و تحمل آنها را آسان می کند؛(851)
13) قبر را به باغی از باغهای بهشتی تبدیل می کند؛(852)
14) موجب حیای حقیقی از خداوند می شود؛(853)
15) مانعی بین انسان و شهوتهای او می شود؛(854)
16) لذتهای حرام دنیا را در هم می شکند؛(855)
17) کفاره گناهان می شود؛(856)
18) بیماریها روحی و روانی (شک و دودلی و وسواس و گمانهای بد و افکار پریشان و هم و غم) را درمان می کند؛(857)
19) خنده مضر را کم و گریه سودمند را زیاد می کند؛(858)
20) موجب کسب عزت دنیا و بزرگواری آخرت می شود؛(859)
21) برای یاد کننده آن بارزترین مصداق زهد می شود و او را به زهد در دنیا دعوت می کند؛(860)
22) نشانه دوستی خدا و دیدار اوست؛(861)
23) واعظی توانا و موثر برای انسان است؛(862)
24) کامل ترین مصداق تفکر است؛(863)
25) نشانه زیرکی یادکننده اوست؛(864)
26) کامل ترین و برترین عبادت حق است.(865)

158. مرگ میهمانی است ناخوانده. وصیت کنید

کتب علیکم اذا حضر احدکم الموت ان ترک خیرا الوصیة للوالدین و الاقربین بالمعروف حقا علی المتقین.
بقره: 180
هر گاه یکی از شما را مرگ فرا رسد و مالی بر جای گذارد، مقرر شد که درباره پدر و مادر و خویشاوندان از روی انصاف وصیت کند؛ و این شایسته پرهیزکاران است.
الوصیة از ماده وصی به معنای متصل شدن و متصل کردن است؛ و ایصاء و توصیة هم به معنای سفارش و دستور است. وصیت (برای مرگ) را از آن جهت وصیت گویند که موصی کارش را به کارهای وصی متصل کند و یا کارهای قبل از مرگ را به بعد از مرگ خود متصل می کند.
ناگهانی بودن مرگ و اینکه در کمین هر انسانی نشسته و دایما او را تهدید می کند و اینکه اساسا در هر نفسی مرگی نهفته است مسئله وصیت و اهمیت آن را روشن می کند. قرآن کریم در چند آیه از وصیت به عنوان تکلیف مؤکد یاد کرده و حتی آداب اصلی آن را بیان کرده است.(866) سره انبیا و اولیا و ائمه (علیهم السلام) در داشتن وصیت نیز خود تاکید دیگری بر اهمیت آن است. البته این صرف نظر از آن تکلیف عمومی و همگانی است که اعضای جامعه اسلامی نسبت به یکدیگر دارند و آن توصیه و سفارش روزمره به هم است: و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر.(867)
وصیت راهی است برای جبران کاستیها و کوتاهیهای گذشته انسان و طرحی است برای اتمام کارهای نیمه تمام او در جریان زندگی؛ و همچنین نشانی است از دور اندیشی او برای بعد از مرگش و واقع بینی انسان به مرگش. علاوه بر اینها یادگاری پسندیده و ماندنی برای نسل بعد و نیز موجب عمل به سنت و سیره مردان خداست.