فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

156. با کسانی که به قیامت ایمان ندارند دوستی نکنید

یا ایها الذین آمنوا لا تتولوا قوما غضب الله علیهم قد یئسوا من الاخره کما یئس الکفار من اصحاب القبور.
ممتحنه: 13
ای کسانی که ایمان آورده اید، با مردمی که خدا بر آنها خشم گرفته است دوستی مکنید. اینان از آخرت نومیدند، همچنان که آن کافرانی که اکنون در گورند از آخرت نومیدند.

برخی از اوصاف اهل آخرت در حدیث حضرت قدس

خداوند در سفر آسمانی و معراج خدایی رسول الله حقایقی را برای حبیبش باز گفت؛ و در بخشی از آن، که به حدیث معراج شهرت یافته، و ویژگیهای اهل آخرت را بیان کرده است:
ای احمد، اهل آخرت و خیر نجابت و حیایشان فراوان است، حماقتشان کم است و نفعشان زیاد و فریب و مکرشان اندک است. مردم از دست آنان در آسایش و امنیت اند؛ و خود در سختی و رنج سنجیده سخن می گویند. به محاسبه نفس خود می پردازند. نفس خود را به زحمت می اندازند. چشمانشان به خواب می رود، ولی دلشان بیدار است. چشمشان گریان و دلشان همواره به یاد خداست. آنگاه که مردم از غافلان محسوب می شوند، آنان در شمار ذاکران اند. در آغاز نعمت، حمد و، در پایان آن، شکر را به جا می آورند. دعای آنان بالا می رود و سخن آنان پذیرفته می شود و ملائکه از آنان خشنودند و دعای آنان در زیر حجابها دور می زند. خداوند دوست می دارد کلام آنان را بشنود، همان طور که مادر طفل خود را دوست می دارد. حتی به اندازه یک چشم بر هم زدن هم از خدا غافل نمی شوند. خواهان پرخوری و پرگویی و اسراف در لباس نیستند. مردم در نظر آنان مردگان اند و خدا در نظرشان حی و کریم است. کسانی را که به آنان پشت کرده اند از روی بزرگواری به سوی خود می خوانند و کسانی را که به آنان روی آورده اند از روی لطف می پذیرند. دنیا و آخرت در نظر آنان یکسان است. مردم در عمرشان یک بار می میرند، ولی اهل آخرت بر اثر مبارزه با نفس و مخالفت با هوا و هوس و مجاهده با شیطانی که در درون آنهاست روزی هفتاد بار می میرند.(839)

پشت بر روزگار باید کرد - روی در روی یار باید کرد
چون ز رخسار پرده برگیرد - در دمش جان نثار باید کرد
پیش شمع رخش چو پروانه - سوختن اختیار باید کرد
از پی یک نظار بر در او - سالها انتظار باید کرد
تا کند یار روی در رویت - دلت آیینه دار باید کرد
تا نهد بر سرت عزیزی پای - خویش چون خاک خوار باید کرد
ور تو خود را ز خاک به دانی - خود تو را سنگسار باید کرد
تا دهی بوسه بر کف پایش - خویشتن را غبار باید کرد
شمنی کِت ز دوست وادارد - زودت از وی فرار باید کرد
ور ز چشمت نهان بود دشمن - بر دو چشمت چهار باید کرد
شمن خود تویی چو در نگری - با خودت کارزار باید کرد
چون عراقی ز دست خود فریاد - هر دمت صد هزار باید کرد

157. با سیر در زمین و دیدن آفرینش، دایما به یاد مرگ و قیامت باشید

قل سیروا فی الارض فانظروا کیف بدا الخلق ثم الله ینشی النشاة الاخرة ان الله علی کل شی ء قدیر.
عنکبوت: 20
بگو: در زمین سیر کنید و بنگرید که چگونه خدا موجودات را آفریده. سپس آفرینش بازپسین را پدید می آورد؛ زیرا خداوند بر هر چیزی تواناست.
بدأ از ریشه بدء، به معنای شروع، است.
ینشی ء از ماده نشأ به معنای پدید آمدن است؛ و انشاء که مصدر ینشی ء است، به معنای پدید آوردن است. نشأة هم به معنای پدید آمده و خلق شده است.