فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

144. بهشتیان در باغهای بهشتی: تسبیح گویان و تحیتشان سلام و سخنشان حمد خدا

دعواهم فیها سبحانک اللهم و تحیتهم فیها سلام و آخر دعواهم ان الحمد لله رب العالمین.
یونس: 10
و در آنجا دعایشان این است: بار خدا تو منزهی. و به هنگام ورود، سلام می گویند. و پایان دعایشان این است: سپاس خدای را، آن پروردگار جهانیان.

درباره درجات و دروازه های بهشت

قرآن می فرماید: همین برتریهایی که در دنیا بعضی از شما بر بعضی دیگر دارید در آخرت این درجات و برتریها با ملاقات الهی بسیار برتر و بالاتر است: انظر کیف فضلنا بعضهم علی بعض و للآخره اکبر درجات و اکبر تفضیلا.(793)
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده اند: در بهشت درجه روی درجه است، چنان که میان آسمان و زمین بنده نگاهش را به بالا می دوزد و نوری خیره کننده بر او می درخشد، چندان که نزدیک است دیدگانش را کور کند. او شادمان می شود و می پرسد: این چیست؟ گفته می شود: این نور برادر مؤمن توست. می گوید: او برادر من، فلانی، است. ما در دنیا پا به پای هم کار می کردیم؛ و اکنون این چنین بر من برتری داده شده است؟ ندا می آید: او از تو در عمل برتر بود. آنگاه خداوند موجبات خشنودی دل این بنده بهشتی را که در رتبه پایین تری قرار دارد چنان فراهم می کند تا آنکه سرانجام خشنود می شود.(794)
امام علی (علیه السلام) نیز درباره ابواب بهشت فرموده اند: بهشت هشت دروازه دارد: دروازه ای که پیامبران و صدیقان از آن وارد می شوند؛ دروازه ای که شهیدان و صالحان از آن داخل می شوند؛ و پنج دروازه دیگر که شیعیان و دوستداران ما از آن وارد می شوند... و یک دروازه دیگر که دیگر مسلمانانی که به یگانگی خداوند و توحید شهادت دهند و در قلبشان ذره ای دشمنی با ما اهل بیت نباشد از آن به بهشت وارد می شوند.(795)
نیز فرموده اند: درجاتی است یکی از دیگری برتر و سرمنزلهایی است متفاوت. نعمتهایش پایان ندارد. ساکنانش از آن بیرون نخواهند شد. آنها که همیشه در آن اند هرگز پیر نشوند؛ و آنان که در آن مسکن گزیده اند گرفتار شداید نخواهند شد.(796)

پرواز روح با توصیف بهشت در کلام امام علی (علیه السلام)

اگر با چشم دلت به آنچه از بهشت برایت توصیف می شود نظر اندازی، روحت از موجودات بدیعی که در دنیا پدیدار گشته، از شهوات و لذاتش و زخارف و زیورهای دیدنی اش، کناره خواهد گرفت. و فکرت در میان درختهایی که شاخه هایش همواره به هم می خورد و ریشه های آن در دل تپه هایی از مشک بر سواحل نهرهای بهشت فرو رفته متحیر می گردد و اندیشه ات در خوشه هایی از لؤلؤهای تر، که به شاخه های کوچک و بزرگ محکمش آویخته، و همچنین میوه های گوناگون، که از درون غلافهای خود سر برون کرده اند، واله و حیران می شود. این میوه به آسانی و مطابق دلخواه هر کس چیده می شود. میزبانان بهشتی از آنان که میهمان بهشت اند و در جلو قصرهای آن فرود آمده اند با عسلهای مصفا و شرابهای پاکیزه که مستی ندارد پذیرایی می کنند. این (میهمانان) گروهی اند که تقوا و شخصیت خود را تا پایان عمر حفظ کرده اند. لذا از ناراحتیهای نقل و انتقال سفرها (ی مرگ و برزخ) ایمن بوده اند. ای شنونده، اگر قلب خویش را به مناظر زیبایی که در آنجا به آن می رسی مشغول داری، روحت با شوق فراوان به سوی آنها پرواز خواهد کرد و هم اکنون از این مجلس من با عجله به همسایگی اهل قبور خواهی شتافت. خداوند ما و شما را به لطه خود از کسانی قرار دهد که با دل و جان برای رسیدن به سر منزل نیکان کوشش می کنند.(797)
به راستی با چنین بهشتی باید گفت: لمثل هذا فلیعمل العاملون.(798)