فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

119. پوست جهنمیان بعد از هر بار سوختن دوباره می روید

ان الذین کفلوا بآیاتنا سوف نصلیهم نارا کلما نضجت جلودهم بدلناهم جلوداً غیرها لیذوقوا العذاب ان الله کان عزیزاً حکیما.
نساء: 56
آنان را که به آیات ما کافر شدند به آتش خواهیم افکند. هر گاه پوست تنشان بپزد، پوستی دیگرشان دهیم تا عذاب خدا را بچشند. خدا پیروزمند و حکیم است.
نضجت از ماده نضج به معنای رسیدن میوه و پختن گوشت است.
ابن ابی العوجاء، که از ملحدان مشهور زمان امام باقر (علیه السلام) بود، از حضرتش درباره این آیه می پرسد که قبول کردم که آن پوستها گناه کردند و عذاب دیدند تقصیر پوستها عوض شده همان پوستهای اول اند و غیر آن اند.) او گفت برایم توضیحی دهید. حضرت فرمودند: اگر کسی خشتی را خرد کند و آن را گل کند و بار دیگرخشت زند، آیا خشت اولیی و در عین حال غیر آن نیست؟ گفت: آری، خدا سعادتمندت کند.(630)

تصویر حقیقی و تجسمی قرآن از برخی اعمال در قیامت

گروهی از آیات قرآن کریم در بحث تجسم اعمال در قیامت پیشتر رفته و از نوع تجسم عمل هم سخن گفته اند و شکل و شمایل رستاخیزی بعضی از اعمال را وصف کرده اند:
- ان الذین یأکلون اموال الیتامی ظلما انما یأکلون فی بطونهم ناراً و سیصلون سعیراً.(631) (کسانی که اموال یتیمان را به ظلم و ستم می خورند تنها آتش می خورند و به زودی در شعله های آتش می سوزند.)
در این آیه خداوند صراحتاً فرموده است که خورنده مال یتیم در قیامت آتش می خورد.
- لا یحسبن الذین یبخلون بما آتاهم الله من فضله هو خیراً لهم بل هو شر لهم سیطوقون ما بخلوا به یوم القیامة.(632) (کسانی که بخل می ورزند و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده است انفاق نمی کنند گمان نکنند این کار به سود آنهاست، بلکه برای آنها شر است: به زودی در روز قیامت آنچه را به آن بخل ورزیدند همانند طوقی به گردنشان می افکنند.)
در این آیه هم به روشنی فرموده است که ثروت ثروت اندوزان بخیل در قیامت چون طوقهای سنگین بر گردنشان بسته می شود.
- یوم یحمی علیها فی نار جهنم فتکوی بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم هذا ما کنزتم لانفسکم فذوقوا ما کنتم تکنزون.(633) (در آن روز که آن را در آتش گرم و سوزان می کنند و با آن صورتها و پهلوها و پشتهایشان را داغ می کنند. این همان چیزی است که برای خود اندوختید. پس بچشید چیزی را که برای خود می اندوختید.)
در این آیه فرموده است این آتش چیز عجیب و غریبی نیست، بلکه هذا ما کنزتم (این همان پس اندازهای دنیایی شماست.)
- یوم یغشیهم العذاب من فوقهم و من تحت ارجلهم و یقول ذوقوا ما کنتم تعملون.(634) (آن روز که عذاب آنها را از بالای سر و پایین پایشان فرا می گیرد و به آنها می گوید بچشید آنچه را عمل می کردید!)
- یوم تری المومنین و المومنات یسعی نورهم بین ایدیهم و بایمانهم.(635) (روزی که مردان و زنان باایمان را می نگری که نورشان پیش رو و در سمت راستشان به سرعت حرکت می کند.)
لذا قرآن در آیه بعد می فرماید وقتی در قیامت منافقان بهره ای از نور مؤمنان را طلب می کنند و می گویند: انظرونا نقتبس من نورکم. (نظری به ما افکنید تا از نور شما پرتوی برگیریم)، آنان می گویند: ارجعوا وراءکم فالتمسوا نوراً (به پشت سر خود باز گردید و کسب نور کنید.)؛ یعنی این نور نور اعمال و ایمان ما در دنیا بوده است. اگر نور می خواهید، به دنیا باید برگردید. اینجا خبری نیست.

120. اهل جهنم در پاسخ بهشتیان از علت جهنمی شدن خود می گویند

ما سلککم فی سقر قالوا لم نک من المصلین و لم نک نطعم المسکین و کنا نخوض مع الخائضین و کنا نکذب بیوم الدین.
مدثر: 42 - 46
چه چیز شما را به جهنم کشانید؟ می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم و به مستمندان طعام نمی دادیم و با آنان که سخن باطل می گفتند هم آواز می شدیم و روز قیامت را دروغ می انگاشتیم.
سلکَ از مصدر سلک به معنای داخل شدن و داخل کردن است.
نخوض از ماده خوض، به معنای داخل شدن در آب و رفتن در آن، است؛ و مجازا به وارد شدن در امور اطلاق می شود.