فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

اما چرا خلود؟

اول اینکه، همان طور که قبلا گفتیم، کیفر اثر وضعی عمل است؛ یعنی عمل ما در این جهان به منزله بذری است که کیفرها و پاداشهای آخرت نتیجه طبیعی و اثر وضعی آن است. در این صورت، هیچ کس جز عامل آن عمل مسئول کیفر خود نیست. اوست که با توجه و آگاهی دست خود را به گناه آلوده کرده و با اینکه بذر گل در اختیار داشته بذر خار کاشته و در سرای آخرت باید میوه کردار خود را بچیند.
مگر نه این است که الدنیا مزرعه الاخره(596) (دنیا محل کشت آخرت است) و والعمل الصالح حرث الاخرة(597) (کار نیک کشت آخرت است.)
پس ای انسان هر چه بکاری بدروی و هر چه امروز بفرستی فردا بدان دست یابی.
ثانیا، کیفرها عین اعمال و تجسم آنهایند؛ یعنی کیفر نتیجه عمل نیست، بلکه عین همان عمل دنیوی است که لباس خود را عوض کرده و با لباس اخروی جلوه کرده است.
از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: انما خلد اهل النار فی النار لان نیاتهم کانت فی دنیا ان لو خلدوا فیها ان یعصوا الله ابدا و انما خلد اهل الجنه فی الجنه لان نیاتهم فی الدنیا ان لو بقوا فیها ان یطیعوا الله ابدا فبالبینات خلد هؤلاء و هؤلاء. (این است و جز این نیست که دوزخیان به این دلیل در آتش جاوداه اند که نیت آنها این بود که اگر در دنیا جاودانه باشند گناه و معصیت خدا کنند؛ و اهل بهشت در بهشت جاودانه اند، زیرا نیت و قصد آنان این بود که اگر در دنیا همیشه بمانند اطاعت و بندگی خدا کنند. پس این هر دو دسته به سبب نیات و قصدشان خلود دارند.) سپس حضرت این آیه شریفه را تلاوت فرمودند: قل کل یعمل علی شاکلته.؛(598) و فرمودند: یعنی هر کس بر اساس نیتش عمل می کند.(599)
از این حدیث نیز مخلدون در آتش شناخته می شوند. معذبان جاویدان گناهکاران جاویدان اند - آنان که به رنگ گناه و کفر در آمده اند و ذره ای نور و هدایت در وجودشان نمانده است.

113. بدکاران را با صورت در آتش افکنند

و من جاء بالسیئه فکبت وجوههم فی النار هل تجزون الا ما کنتم تعملون.
نمل: 90
و آنان را که کارهای بد می کنند سرنگون در آتش اندازند. آیا جز بر وفق کارهایی که کرده اید کیفر یابید؟
کبت از ماده کب، به معنای چیزی را به صورت بر زمین افکندن، است.
قرآن عذاب این گروه از جهنمیان را بدترین نوع عذاب می داند و می فرماید:
الذین یحشرون علی وجوههم الی جهنم اولئک شر مکانا و اضل سبیلا.(600) (آنان که بر صورتهایشان به سوی جهنم محشور می شوند بدترین محل را دارند و گم راه ترین افرادند.)
همچنین قرآن درباره آنان که وزنه اعمالشان سبک باشد می فرماید: تلفح وجوههم النار و هم فیها کالحون.(601) (شعله های سوزان آتش به صورتهایشان نواخته می شود و در دوزخ چهره ای عبوس دارند.)

سخت ترین عذاب برای کیست؟

امام علی (علیه السلام) فرمودند: اشد الناس عقوبة رجل کافا الاحسان بالاساءة(602) (سخت ترین مردم از حیث عقوبت آن کسی است که خوبی را به بدی پاداش دهد.)
نیز فرمودند: اشد الناس عذابا یوم القیامه المسخط لقضاء الله.(603) (سخت ترین عذاب روز قیامت از آن کسی است که از قضای الهی ناخشنود باشد.)