فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

پرواز تا بهشت

از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) روایت شده است که هنگامی که روز قیامت برپا شود، خداوند بر گروهی از امت من بالهایی می رویاند که به وسیله آنها از قبرهایشان تا بهشت پرواز می کنند و در بهشت می گردند و راه می روند و هر گونه که بخواهند بهره مندند. پس گروهی از ملائکه به آنها می گویند: آیا شما موقف حساب را دیدید؟ می گویند: حسابی ندیدیم. می پرسند: آیا موقف صراط را دیدید؟ می گویند: صراطی ندیدیم. می پرسند: آیا جهنم را دیدید؟ می گویند: چیزی ندیدیم. ملائکه می گویند: شما از امت کدام پیامبرید؟ می گویند: ما از امت محمدیم. می پرسند: شما را به خدا برای ما بگویید اعمال شما در دنیا چه بوده که به چنین مقام و امنیت رسیدید؟ می گویند: دو خصلت داشتیم که منجر شد به اینکه خداوند ما را به بزرگی و زیادی رحمتش به این جایگاه برساند. می پرسند: آن دو خصلت چیست؟ می گویند: یکی اینکه در خلوت و پنهانی از خدا حیا کردیم و گناه نکردیم؛ و دیگر اینکه به قسمت کمی که خداوند روزی ما کرده بود راضی و خشنور بودیم. ملائکه می گویند: این مقام سزاوار شماست.(479)

90. نامه هر کس را به گردنش آویخته اند و به او می گویند: بخوان

و کل انسان الزمناه طائره فی عنقه و نخرج له یوم القیامة کتابا یلقاه منشورا اقرأ کتابک کفی بنفسک الیوم علیک حسیبا.
اسراء: 13 و 14
کردار نیک و بد هر انسانی را چون طوقی به گردنش آویخته ایم؛ و در روز قیامت برای او نامه ای گشاده بیرون آوریم تا در آن بنگرد. بخوان نامه ات را. امروز تو خود برای حساب کشیدن از خود بسنده ای.
طائر به معنای پرنده است و عربها با پرندگان فال می زدند. به این ترتیب که در مسافرت پرنده ای را که از نزدشان می گذشت به پرواز وا می داشتند: اگر از چپشان به راستشان می گذشت فال نیک می زدند و اگر بالعکس می پرید به فال بد می گرفتند. لذا فال بد را تطیر خواندند. در قرآن نیز کراراً تطیر به همین معنا آمده است که در اینجا منظور عمل انسان است و آن را به طایری تشبیه کرده که پریدن او از چپ و یا راست هر یک مفهومی دارد و تعیین کننده سرنوشت انسان است؛ و این سرنوشت همان عمل آدمی است و آدمی آینده ای جز کرده های خویش ندارد. پس طائر هر چیزی است که با آن بر میمنت و نحوست استدلال شود و حسن عاقبت با سوء فرجام از آن کشف شود.
اینکه فرموده ما طایر هر کسی را در گردنش می اندازیم یعنی اینکه آن را به گونه ای ملازم و همراه او می کنیم که به هیچ وجه از او جدا نمی شوند؛ و اگر در میان اعضاء به گردن اشاره کرده برای این است که گردن تنها عضوی است که از انسان جدا نمی شود و انسان هم از آن جدا نمی شود. علاوه بر آن، گردن عضوی است که هر چه بر آن آویخته باشد، چه زیور آلات باشد چه غل و زنجیر، هر بیننده ای بلافاصله آن را می بیند.(480)
نامه کردار و گفتار بشر - خود بود روشنگر هر خیر و شر
نامه ای با جان او آمیخته - می شود بر گردنش آویخته
نامه یا نقش دقیق نفس او - یا که از هر لحظه عمرش عکس او
نامه رد یا قبول بندگی - یا سرافرازی و یا شرمندگی
حکم عزت یا عذاب هر کس است - خود نمودار حساب هر کس است(481)

مردم و مؤمنان و پیامبر در قیامت

حضرت فاطمه علیها السلام به پدر بزرگوارشان عرض کردند: پدرم به من خبر دهید که مردم در روز قیامت چگونه اند؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: ای فاطمه، همه به گونه مشغول اند که احدی به احدی نگاه نمی کند: نه پدری به فرزندش و نه فرزندی به مادرش. فاطمه پرسیدند: آیا مردم با کفنهای خود از قبرها بیرون می آیند؟ پیامبر فرمودند: ای فاطمه کفنها می پوسد و بدنها باقی می ماند (زنده می شود)، عورت مؤمن پوشیده می شود و عورت کافر آشکار می شود. حضرت زهرا علیها السلام پرسیدند: چه چیز ستر و پوشش برای مؤمن است؟ پیامبر فرمودند: نوری است که می درخشد و بر اثر آن درخشش آن بدنهای مؤمنان دیده نمی شود. عرض کردند: در روز قیامت شما را کجا ملاقات کنم؟ حضرت فرمودند: مرا در نزد میزان نظاره کن، در حالی که من ندا می کنم: ای پروردگار من، هر کس شهادت به توحید داده وزن اعمال او را سنگین کن. فاطمه، مرا نزد سوال و پرسش از اعمال مشاهده کن، هنگامی که نامه ها و پرونده اعمال توزیع می شود و من ندا می کنم: ای پروردگار من، از امتم حساب آسانی گیر. فاطمه، مرا در نزد مقام و جایگاه شفاعتم نگاه کن، بر روی پل جهنم، آنجایی که هر انسانی به خود مشغول است و دل مشغولی من امتم است و ندا می کنم: ای پروردگار من، امتم را سلامت دار و پیامبران اطراف من هم ندا می کنند: پروردگارا، امت محمد را سلامت و ایمنی بخش.(482)