فهرست کتاب


آیه های زندگی برای بیداری

حسین اسکندری‏

هر که بمیرد مرا می بیند

حارث همدانی از شیعیان و موالیان امیر المومنین امام علی (علیه السلام) است که امام در حال مریضی مژده وصال و دیدار خود را به هنگام مرگ به او دادند و فرمودند هنگامی که جانت به حلقومت برسد، چون دوستدار منی مرا خواهی دید.
یا حار همدان من یمت یرنی - من مومن او منافق قبلا
یعرفنی طرفه و اعرفه - بنعته و اسمه و ما فعلا
و انت عند الصراط معترضی - فلا تخف عثره و لا زللا
اقول للنار حین توقف - للعرض ذریه لا تقربی الرجلا
ذریه لا تقربیه ان له - حبلا بحبل الوصی متصلا
اسقیک من بارد علی ظماء - تخاله فی الحلاوة العسلا(232)
(ای حارث همدانی، هر که بمیرد از مومنان یا منافقان مرا پیش روی خود می بیند، چشم او مرا می شناسد و من هم او را به اوصاف و اعمالش می شناسم و تو در نزد صراط پیش من خواهی آمد. پس از هیچ لغزشی مترس. به آتش می گویم به این مرد نزدیک مشو. در آن زمانی که برای عرض اعمال بازداشت می شوی، می گویم این مرد را واگذار و نزدیک او میا که ریسمان او به ریسمان وصی محمد علیهما السلام متصل است. در موقع تشنگی آب سردی به تو خواهم داد که آن را در شیرینی همچون عسل خواهی یافت.)
ای کاش که گفتی فمن یمت یرنی - جان فدای کلام دل جویت
کاش روزی هزار مرتبه من - مردمی تا بدیدمی رویت

44. هر خبری در موعد خود محقق می شود

لکل نبا مستقر و سوف تعلمون
انعام: 67
و به زودی خواهید دانست که برای هر خبری زمانی معین است.
نبأ در قرآن درباره امری به کار می رود که اهمیت و شأن عظیم دارد. بنابراین نبأ آن خبری را گویند که دارای فایده بزرگ باشد و عاری از هر گونه کذب.
مستقر از ماده قر به معنای سرماست، و خاصیت سرما سکون است و خاصیت حرارت حرکت. لذا قرار یعنی ثبات و محل استقرار، و استقرار هم یعنی ثابت شدن، و مستقر یعنی محل قرار گرفتن.

چه کسی ارواح را می گیرد؟

مشرکی در محضر امام علی (علیه السلام) ادعا کرد در قرآن درباره قبض روح تناقض وجود دارد.
امام در پاسخ به او فرمودند: الله یتوفی الانفس حین موتها(233) و یتوفاکم ملک الموت(234) و توفته رسلنا(235) و تتوفاهم الملائکه طیبین(236) و الذین تتوفاهم الملائکه ظالمی انفسهم(237) (خداوند در یک جا فرموده خدا ارواح را می گیرد و در جای دیگر فرموده ملک الموت و در جایی فرموده فرستادگان ما ارواح را می گیرند و در جای دیگر، گفته ملائکه.) خداوند تبارک و تعالی برتر و بزرگ تر از آن است که کار قبض روح را خود به عهده گیرد. کار فرستادگان و فرشتگانش کار او به حساب می آید، زیرا آنان فرمان خدا را اجرا می کنند...پس هرکس اهل طاعت و فرمانبری خدا باشد فرشتگان رحمت مامور گرفتن جان او می شوند. اما روح معصیت کاران را فرشتگان عذاب قبض می کنند. ملک الموت دستیارانی از فرشتگان رحمت و عذاب دارد که فرمان او را اجرا می کنند، و در واقع کار آنها ملک الموت است و قبض روح را به او نسبت می دهند. پس فعل آنان فعل ملک الموت است و فعل ملک الموت فعل خداست، زیرا خداست که ارواح را به دست هر کس که بخواهد می گیرد.(238)
در بیان دیگری از امام صادق (علیه السلام) درباره آیاتی که ذکر آن گذشت آمده است: خدای تبارک و تعالی برای ملک الموت و دستیارانی از فرشتگان قرار داده است که جانها را می گیرند، همچون داروغه که دستیارانی دارد و آنها را برای اجرای فرمانهایش می فرستد. پس فرشتگان جان مردم را می گیرند و ملک الموت در کنار جانهایی که خودش گرفته است آن جانها را از فرشتگان تحویل می گیرد و خدای عزو جل همه آنها را از ملک الموت می ستاند.(239)