برگی از دفتر آفتاب شرح حال شیخ السالکین حضرت آیت اللّه العظمی بهجت با تجدید نظر و اضافات و ویرایش جدید

نویسنده : رضا باقی زاده پُلامی

در پرتو آفتاب

انتشار کتاب «برگی از دفتر آفتاب» گام کوتاهی است در شناساندن چهره های گمنامی که با یاد کردشان فیوضات ربّانی بر سالکان طریق الی اللَّه فرو ریخته و اشاره هاشان مایه هدایت ره پویان می گردد.
نامه هایی که پس از چاپ اوّل و دوّم این مجموعه به نگارنده ارسال شده گواه صادقی است که بر این حقیقت صحّه می گذارد. با آرزوی راه یابی همه رهروان به منتهای آرزوی امیدواران، از آن میان تنها بخشهایی از یک نامه را با ویراستاری مختصر تقدیم خوانندگان می نمایم.
زنده باد حضرت دوست
و مرده باد هر که غیر اوست
... کتاب پر محتوا و جذّاب شما را مطالعه کردم و به نکات جالب در نگارش زیبای آن پی بردم، به نظر من کتاب خوبی است برای خوانندگان جوان، لیکن بهتر است بیشتر سخنان آیت اللّه بهجت را که در مسائل گوناگون بیان فرموده اند، مطرح سازید؛ البته از زبان خود آن بزرگوار، نه از قول شخص دیگر؛ زیرا سخنان ایشان در بخش اسرار نماز بسیار بسیار زیبا بود و به دل می نشست، زیرا از دل برخاسته بود.
کتاب شما اوّلین کتابی بود که من در مورد ایشان مطالعه نمودم. خوشا به حال کسانی که می توانند با این عارف باللَّه همنشین شوند، هم او که کلید دروازه های دل و ستاره ای است که نور و تابشش دلهای طلّاب و قشر عظیمی از مردم را منوّر ساخته و چونان پادزهری است در برابر زهرهای کشنده معاصی، کسی که به مقام تجرّد صرف نایل گشته است، و ما فقط می توانیم در اذهان بسته خود او را به صورت افسانه ای ناب در آوریم. و چه صفایی دارد که بتوان همه چیز را کناری گذاشت و دو رکعت نماز عشق را به ایشان اقتداء نمود.
پای من لنگ است و منزل بس دراز - دست من کوتاه و خرما بر نخیل
والسلام
التماس دعا
فاطمه اردستانی از ورامین

مقدمه چاپ سوّم

به نام هدایتگر ره پویان

جان پرور است قصّه ارباب معرفت - رمزی برو بپرس و حدیثی بیا بگو

از آن روز که نفحات حیات بخش محبوب بر من وزیدن گرفت و غنچه وجودم را شکفت و به سوی حقیقت نهفته در کون هستی ام درکشید، که: «أَلتَّوْفیقُ مِنْ جَذَباتِ الرَّبِ ّ.»**غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 144.***: (توفیق از راههایی است که پروردگار به وسیله آن بنده را به سوی خود جذب می کند.)، دریافتم که بدون راهنمایِ راه یافته نمی توان به سوی معشوق حقیقی رهنمون گردید.
بر این پایه، به دم همّ امامان نوازشگر علیهم السلام دست توسّل و توصّل زدم، و در این میان سخن حکمت بارِ «جالِسُوا مَنْ یُذَکِّرُکُمُ اللَّه رُؤْیَتُهُ، وَ یَزیدُ فی عِلْمِکُمْ مَنْطِقُهُ.»**اصول کافی، ج 1، ص 39.***: (با کسانی نشست و برخاست کنید که دیدارشان شما را به یاد خدا آورد، و گفتارشان در دانشتان بیافزاید.) راهزنم شد.
... و چنین بود تا اینکه با تمسّک به این حقیقت که دوست ره پویان از خود رسته و به هیچ نپیوسته را رها نمی گذارد و پهنه زمین از راهنمایان خدایی هرگز خالی نخواهد بود، الگویی را می جستم که در غیبت خورشید پنهان خاندان وحی علیه السلام به دوست جذبم کند، و با دیدن او زنگار از دلم زدوده شود، و با تمام وجود در یاد محبوب محو گردم.
... و در این زمان، این همه و صد افزونتر از آن را در اوحدی دوران، فرزانه دلسوخته، مستغرق در یاد محبوب و مستهتر در ذکر معبود، فروغ دل سالکان و بهجتِ عارفان، خدا آشنای کامل، سلمان زمان و پیرو راستین آیت عظمای الهی، امیر مؤمنان علیّ بن ابی طالب علیه السلام در علم عمل: آیتِ حقّ، حاج محمّد تقی بهجت - ادام اللّه ظلّه الوارف - متجلّی دیدم.
با اینکه عارف راستین را جز خدا و عارف همسان او نمی تواند بشناسد. در پی شناخت ابعاد دست یافتنی او، به هر کس که امید می رفت از انفاس مسیحایی اش بهره مند شده باشد، و از هر نگاشته ای که شمیم نسیم بیدارگر او می آمد سراغ گرفتم، و با رنج فراوان بضاعت مُزْجاتی را که فراروی شماست آماده و تقدیم جویندگان اسوه های معارف ناب نمودم. و مورد استقبال شایان اهل اندیشه و شیفتگان این عالم ربّانی قرار و به صورت شفاهی و یا از طریق نگارش نامه مورد لطف و تقدیر آنان قرار گرفتم.
و این استقبال مرا بر آن داشت تا در این باره تلاشی مضاعف نمایم، لذا بعد از دو چاپ پی در پی بر آن شدم افزون بر جستارهایی که عده ای از عزیزان ارسال نموده بودند، به سراغ برخی دیگر از شاگردان آن عارف نامی بروم و مطالب و اندوخته های آنان را بر این دفتر بیفزایم؛ از این رو چاپ سوّم را با اضافات فراوان به همراه تجدیدنظر و ویرایش جدید حضور خوانندگان تقدیم می دارم.
در پایان تشکر می کنم از یکی از شاگردان آن بزرگ که در اصلاح و ویرایش این چاپ مرا مدد رساند، و نیز برادر عزیز محسن علی بیگی و همه کسانی که با انتقادات و پیشنهادهای خود به نحوی در غنا بخشیدن به این مجموعه موثر بودند قدردانی می نمایم و کماکان از تمام خوانندگان تقاضامندم مطالب خود را به آدرس قم ص پ 178 - 37165 ارسال فرمایند.
والحمدلله رب العالمین
قم - زمستان 1378
رضا باقی زاده پُلامی

سخن نخست

امروز از روزگار نیامده ای سخن می گویم که جز مؤمن ناب و نایاب و گمنام را، راه نجاتی نخواهد بود. مؤمنی که چون به صحنه در آید کسی او را نشناسد و اگر نباشد، کسی سراغش را نگیرد.
چنین مردمی، شب پیمایان و ظلمت شکنان را چراغهای هدایت و پرچم راهنمای اند.**نهج البلاغه...،ر.ک: فرهنگ آفتاب / ج 2 / ص 739.***

بسم الله الرحمن الرحیم
مهربان آفریدگار یکتا را، سپاس می گویم و بر درگاه حضرتش سجده ی شکر می سایم. همانکه از گلشن رحمتش رسولانی امین برخاستند تا کاروان درمانده ی بشر را به سر منزل امن رهنمون شوند. زان پس جان عطشناک حیرت زدگان را از شراب ولایت لبریز کرد. او آنگاه که بزرگمرد اهل بیت(علیهم السلام) را از دیدگان کدر و دسترس ناشایستگان زبون پنهان کرد، از کوهسار کرامتش کوثر فقاهت را جاری ساخت، تا اندک بازماندگان حق جو از معارف خداوندی تهیدست نمانند. صدها سال پی در پی، از آن روز تا امروز، دلدادگانی شوریده حال آمده اند و رفته اند؛ هر یک اختری تابناک و گوهری شب چراغ؛ برخی بی نشان و بعضی نامدار و پرآوازه.
اما فقیهان دین، آنگاه که سیر در آرای فقیهانه را به سلوک در سراپرده ی ملکوت آمیختند، جذبه ای دیگر یافتند.
فقیه نامور معاصر، حضرت آیت الله العظمی بهجت، از همانهاست که «ژرفای روحشان را عظمت پروردگار لبریز کرده است و هر چیز جز او در نگاهشان خرد است».**نهج البلاغه...، ر.ک: فرهنگ آفتاب / ج 2 / ص 739. ***خردمندی فرزانه که نور وجودش روشنگر محفل سوته دلان و محضر والایش روح پرور و دل نواز است.
خواندن و اندیشیدن در شرح حال مردانی بزرگ چون او، می تواند امید بخش روشنگریِ فرهیختگان، دانشوران، دانشجویان و طلاب و البته استادان محترم حوزه و دانشگاه باشد.
شرح حال نگاری این بزرگمرد، جسارتی بس بزرگتر می طلبید. من نیز شور جوانی را مهار نکردم و در کوششی طاقت فرسا، دریچه ای گشودم تا شیفتگان آن عزیز وارسته، نظاره گر عشق آتشین او به خداوند باشند.
و اگر نبود یاری یاران و راهنمایی استادان مهر ورزم، هرگز این نوشتار سرانجام نمی یافت. خصوصاً استاد معظم حضرت آیت الله محفوظی و حجج اسلام والمسلمین آقایان؛ هادی قدس، محسن غرویان، حسن عرفان، رضا مظفری، حمید قاسمی، ولی لطفی و علیرضا گرم آبدشتی.
نیز همت برادر عزیرم آقای ابراهیم خانه زرین مدیر محترم انتشارات مشهور که در امر چاپ و نشر نگارنده را یاری نمودند.
آنچه مانده، پوزشی است تقدیم اصحاب اندیشه و اهالی قلم تا کاستی های فراوان این دفتر را به نویسنده تذکر دهند و او را از نصحیت مشفقانه محروم نکنند.
از این رو تقاضامندم جهت پر بار شدن این نوشتار، چنانچه انتقادات، پیشنهادها و مطالبی درباره این فقیه اهل بیت دارند، به آدرس: قم، صندوق پستی 178 - 37165 ارسال فرمایند، تا در چاپهای بعدی مورد استفاده قرار گیرد.
والحمد لله رب العالمین
قم، بهار 1378
رضا باقی زاده پُلامی