فهرست کتاب


پنجاه روش ساده برای علاقه مند کردن فرزند به مطالعه

کتی ای. زاهلر سارا رئیسی

30.برای تابستان یک برنامه مطالعه ی آزاد تنظیم کنید

دبستان ترگود مارشال که در گذشته بر اساس نظام آموزشی معمول داره می شد، اخیراً تغییر کرده است و در حال حاضر هر معلم به مدت دو سال به دانش آموزان خود درس می دهد: اول و دوم، سوم و چهارم یا پنجم و ششم. معلم ها و دانش آموزان از ارتباط ادامه دار خود با هم در این طرح جدید لذت می برند اما با الجرای این طرح مشکلی که قبلاً هم وجود داشته است اکنون بیشتر به چشم می آید:
آداکوهن که معلم کلاس سوم و چهارم است گوید: (از نظر تئوریک باید بتوانیم در ابتدای سال دوم، از آخرین مطالبی که در سال پیش خواندیم شروع کنیم و با سرعت پیش برویم و به برنامه درسی جدید بپردازیم. اما متأسفانه بچه هایی که در طول تابستان مطالعه نمی کنند خیلی عقب تر از بچه های دیگرند و مدتی طول می کشد تا بتوانند دوباره به توانایی هایی که سال پیش به دست آورده بودند، برسند. بعضی از بچه ها هم انگار هیچ وقت نمی رسند.)
مهارت خواندن در بچه هایی که در خانه مطالعه نمی کنند ممکن است در طول تابستان به اندازه ی یک سال تحصیلی یا بیشتر، پس رفت کند. خواندن هم مانند اغلب مهارت های دیگر است: اگر از آن استفاده نکنید آن را از دست می دهید. معلمان به خوبی نتیجه آن را می بینند. بچه هایی که در طول تابستان مطالعه می کنند، در ابتدای هر سال تحصیلی بسیار جلوتر از پایان سال تحصیلی گذشته اند. بچه هایی که کمی مطالعه می کنند معمولاً سطح مهارت های خود را حفظ می کنند و بچه هایی که اصلاً مطالعه نمی کنند عقب می افتند و ممکن است هنگامی که بقیه کلاس پیشرفت می کند، باز هم عقب بمانند.
بسیاری از کتابخانه ها با برنامه مطالعه تابستانی در مقابله با این مشکل کمک می کنند. این برنامه های مطالعاتی بین طیفی از برنامه های پر زرق و برق و رقابت آمیز و برنامه های آموزشیِ صرف قرار گرفته اند. در برنامه های نوع اول بچه ها درباره ی موضوع های خاصی مطالعه می کنند، مطالب خلاق می نویسند و به ازای خواندن تعداد مشخصی کتاب جایزه می گیرند، اما در نوع دوم کتابدار با بچه ها به طور منظم در تماس است و گاهی می خواهد که بچه ها از کتاب هایی که خوانده اند گزارش شفاهی ارائه دهند.
اگر فرزندانتان اجتماعی و اهل رقابتند، شاید برنامه مطالعاتی کتابخانه همان چیزی باشد که بتواند خواندن آنها را در سراسر تعطیلات مدرسه تضمین کند. قبل از پایان سال تحصیلی با کتابخانه ی محله تان تماس بگیرید و ببینید برای ایام تابستان چه برنامه ای دارند. حتی برنامه قصه خوانی گروهی هم می تواند مفید باشد چون به هر حال باعث می شود که بچه ها به داخل محیط کتابخانه بیایند و آنها را تشویق می کند کتابی را انتخاب کنند و به خانه ببرند.
اگر کتابخانه محله تان چنین برنامه هایی ارائه می دهد یا اگر فرزندانتان علاقه ندارند به صورت هدفمند و در رقابت با بچه های دیگر مطالعه کنند، می توانید برنامه شخصی خود را تنظیم کنید. به اهدافی که فرزندانتان بیان می کنند و پاداش هایی که به دریافت آن علاقه مندند توجه کنید.

چگونه برای تابستان برنامه مطالعه ی شخصی خود را تنظیم کنید

1. از فرزندانتان بپرسید برای تابستان چه آرزوهایی دارند. آیا می خواهند سفر کنند، به بازی های ورزشی بپردازند، باغبانی کنند؟ در کتابخانه کتاب هایی پیدا کنند که به این موضوع ها ربط داشته باشد.
2. با فرزندتان هدفی معقول برای مطالعه تعیین کنید، آیا فرزندتان می تواند در هفته یک کتاب بخواند؟ دو کتاب چه؟ آیا باید برای رسیدن به هدف پاداش بگیرد؟
3. برای ماه های تابستان یک تقویم درست کنید. هر بار که فرزندتان کتابی را تمام کرد از او بخواهید روی تقویم یک برچسب بچسباند.
4. فرزندتان را تشویق کنید درباره ی کتاب، یعنی موضوع، طرح داستان و شخصیت هایش برایتان تعریف کند. از او بپرسید که چه جنبه هایی از کتاب برای او خوشایند یا ناخوشایند بود.
5. به صورت منظم به کتابخانه سر بزنید. وقتی فرزندتان کتابی را تمام کرد حتماً کتاب دیگری در دسترس داشته باشید.
6. در پایان تابستان، سؤال های زیر را از فرزندتان بپرسید و برنامه مطالعه ی او را ارزیابی کنید.
آیا به هدف مطالعاتی اولیه خود دست یافتی؟
آیا چیز جدیدی یاد گرفتی؟
آیا در میان آنچه خواندی مطلب خیلی جالب هم بود؟
آیا مهارت های خواندنت پیشرفت کرده است؟

31. در سفرهای طولانی با ماشین کتاب بخوانید

کیت و شوهرش هر تابستان همراه سه فرزندشان با ماشین چبپ خود به مقصدی تازه فر می کنند: منتانا، کبک، کوه های نیومکزیکو. بیشتر دوستان کیت که حتی می ترسند سه بچه را با ماشین از خانه تا بازار ببرند تعجب می کنند که کیت چگونه می تواند خود را با سه بچه شش، ده و دوازده ساله در ماشین حبس کند و چندین روز 600 - 500 کیلومتر سفر کند.
کیت می گوید در صندلی عقب همیشه فقط دو نفر می نشینند پس اولین کاری که باید بکنم این است که جای نشستن هر کس را تعیین کنم. بیشتر روزها گرگ با چمدان ها در عقب ماشین می نشیند تا امبر و اشلی جای بیشتری داشته باشند. برای خوردن، شنا کردن و دیدن مناظر زیاد می ایستیم. بچه ها کلی کتاب نقاشی، کتاب مصور و داستان های ماجرایی همراه دارند. وقتی حوصله بچه ها سر می رود و با هم دعوا می کنند با هم (بیرون را تماشاکن) بازی می کنیم. ما همه در طول تابستان های گذشته بازی هایی اختراع کرده ایم. حتی اشلی هم تابستان گذشته یکی بازی اختراع کرد: هر کس تعداد بیشتری جیپ مانند جیپ ما می دید یک نوشیدنی جایزه می گرفت. این جوری وقتمان می گذرد و از شدت خشم نیز دیوانه نمی شویم.
سفرهای طولانی با ماشین می تواند حتی صبورترین پدر و مادرها را از پا دربیاورد و دادن داروی خواب آور به بچه ها چندان تجویز نمی شود. البته می توانید راه هایی پیدا کنید تا بچه ها در سفرهای طولانی از سر و کول هم بالا نروند. حتی بعضی از این روش ها تا حدودی کارکرد آموزشی نیز دارند:
*بچه ها را مسئول مسیریابی کنید: بچه ها می توانند، بسته به سن خود، نقشه، تابلوهای جاده، تابلوهای خیابان ها، علامت خروجی جاده ها یا علامت ابنیه تاریخی را بخوانند. اگر می خواهید برای صرف ناهار بایستید از فرزندانتان بخواهید تابلو رستوران مورد علاقه شان را پیدا کنند.
*(بیرون را تماشا کن) بازی کنید: بد نیست از پلاک خودروها شروع کنید. ببینید کدام یک از بچه ها می تواند زودتر از بقیه ده پلاک از ده استان مختلف ببیند، یا از استان مجاور ده پلاک پیدا کند. از بچه ها بخواهید خنده دارترین تابلوی تبلیغاتی یا عجیب ترین نام برای شهرهای سر راه یا تابلوی جالب ترین مکان دیدنی توریستی را پیدا کنند.
*با صدای بلند کتاب بخوانید: منطقی ترین مطلب برای خواندن، کتابچه ی راهنمای جدید است که همان روز به آنجا می رسید. از یکی از بچه ها بخواهید تمام اطلاعات مربوط به آنجا را با صدای بلند بخواند. اگر خانواده تان خیلی دموکراتیک باشد می توانید حتی برای اماکن دیدنی، محل اقامت، یا رستورانی که می خواهید امتحان کنید، رأی گیری کنید. کار دیگری که می توانید بکنید این است که هنگام دیدار از یک مکان، بروشور مربوط به آن را بردارید و وقتی به ماشین برگشتید آن را با صدای بلند بخوانید.
*بازی های لُغَوی بکنید: یک موضوع پیدا کنید، مثلاً حیوانات. یک حیوان نام ببرید: شیر نفر بعد باید حیوانی را نام ببرد که با حرف آخر حیوان قبلی، یعنی (ر) شروع شود. آن قدر ادامه بدهید تا همه خسته شوند سپس موضوع را عوض کنید. یا نام شهر، استان یا منطقه ای را که از آن عبور می کنید به فرزندانتان بگویید و از آنها بخواهید با استفاده از حروف آن هر چند لغت که می توانند روی کاغذ یادداشت کنند.
* بازی های جغرافیایی بکنید: سعی کنید به کمک خانواده، همه ی استان های کشور را به ترتیب الفبا نام ببرید، مراکز استان ها یا استان های مجاور استانی که در آن قرار دارید را نام ببرید. به اطلس مراجعه کنید تا جواب خود را کنترل کنید.
* از بچه ها بخواهید بازی اختراع کنند: به بچه ها پنج دقیقه فرصت دهید تا با هم قوانین یک بازی را تنظیم کنند و بتوانید با هم در ماشین بازی کنید. با گذر زمان می توانید قوانین بازی را اصلاح کنید و بهبود بخشید. شاید تعجب کنید بسیاری از این بازی ها نزد خانواده تان یک بازی محبوب می شود و می تواند همه را کیلومترها سرگرم کند.