فهرست کتاب


پنجاه روش ساده برای علاقه مند کردن فرزند به مطالعه

کتی ای. زاهلر سارا رئیسی

چگونه دوستی مکاتبه ای را فعال نگه داریم

1. به مطالبی که دوستت می گوید یا می پرسد پاسخ بده.
2. درباره ی زندگی، احساسات، آرزوها و اهداف بگو.
3. درباره ی زندگی، احساسات، آرزوها و اهداف دوست مکاتبه ای ات سؤال کن.
4. نقاط مشترکتان را پیدا کن و درباره ی آنها بنویس.
5. نقاط تمایزتان را پیدا کن و درباره ی آنها بنویس.
6. برای همدیگر عکس و یادگاری بفرستید.
7. طوری بنویس که انگار با دوستت مستقیماً صحبت می کنی.
8. اگر دوست مکاتبه ای ات اینترنتی است باهم قرار ملاقات نگذارید. اگر ارتباط مکاتبه ای فرزندتان موفقیت آمیز شد و فرزندتان از نوشتن و دریافت نامه لذت می برد می توانید موارد مشابه زیر را برای برقراری ارتباط به او پیشنهاد کنید:
* به نویسنده مورد علاقه خود نامه بنویس و بگو که چرا از کتابش لذت بردی.
* برای اعضای فامیل که دور از شما زندگی می کنند یک خبرنامه درست کنید.
* برای سردبیر روزنامه مورد علاقه و یا محلی خود نامه ای بنویس و نظر خود را درباره ی یک موضوع مهم بیان کن.

23.در خانواده داستان های تجربه ی زبانی خلق کنید

وقتی دانشجوی کارشناسی ارشد بودم، در آموزش خواندن مفهوم جدیدی مطرح شد: تجربه ی زبانی. براساس این مفهوم توانایی شنیداری، گفتاری، نوشتاری و خواندن، بخشی از طیف تجربه ی ارتباطی فرد را تشکیل می دهد و گفتار، نقاشی و نوشتن را که وسیله بیانی افراد است، نباید از خواندن جدا کرد.
تاکنون برنامه ی درسی کامل و بی نقصی ارائه نشده است اما این که برای یادگیری خواندن و نوشتن از زبان شفاهی بچه ها شروع کنیم هنوز هم معقول به نظر می رسد. بیشتر اساتید آموزش نیز معتقدند که برای مطالعه هنرهای زبانی باید خواندن، نوشتن، شنیدن و گفتن را به صورت یک پارچه در نظر گرفت.
براساس رویکرد تجربه ی زبانی، نوشتن یعنی ثبت زبان شفاهی و خواندن نوعی گفت و گو بین نویسنده و خواننده است. بدین ترتیب توانایی اولیه ی کودک برای حرف زدن و شنیدن به طور طبیعی با خواندن و نوشتن ترکیبی یک پارچه به وجود می آورد. (داستان تجربه زبانی) داستانی است که کودک براساس تجربه خود و به زبان خود بیان می کند.
بسیاری از بچه ها که تازه خواندن می آموزند برای خواندن مطلبی درباره زندگی خود انگیزه ی زیادی دارند. به همین دلیل (داستان های تجربه ی زبانی) در سال های اولیه دبستان برای آموزش خواندن بسیار مفیدند. سن و سال کودکتان هر چه باشد می توانید از داستان های تجربه ی زبانی او به عنوان مطالب خواندنی جالب استفاده کنید.

چگونه داستان تجربه ی زبانی را پدید آوریم

* اگر فرزندتان کم سن و سال است، مطالبی را که به زبان می آورد بنویسید و اگر بزرگ تر است بگذارید خودش داستان را بنویسد.
* موضوع های ساده انتخاب کنید:
بزرگ ترین آرزوی تو چیست؟
ترسناک ترین اتفاقی که برایت افتاد چه بود؟
دوست داری به کجا سفر کنی؟
بهترین دوست تو کیست و به چه دلیل؟
* مطلب را ساده نگه دارید. اجازه بدهید چند دقیقه فکر کند سپس چند جمله ای را برای داستان انتخاب کند. خیلی بازنویسی نکنید، سعی کنید داستان را به زبان کودکتان بنویسید.
* ضمن این که می نویسید برای فرزندتان توضیح بدهید که چه می کنید. اگر فرزندتان کم سن و سال است توضیح بدهید که هر چه می گوید را می توان با حروف الفبا نوشت. و حتی افراد غریبه نیز می توانند بعداً آنچه را که گفته است، بخوانند.
* از فرزندتان بخواهید برای داستان نقاشی بکشد و آن را در یک پوشه یا کلاسور بگذارید.
روز بعد از این که داستان تجربه ی زبانی را نوشتید از فرزندتان بخواهید آن را بخواند. حتی بچه هایی که سواد خواندن ندارند نیز می توانند برخی از عناصر داستان را به یاد بیاورند یا برخی از کلمات را بشناسند. چون داستان ساخته ی خودِ فرزندتان است، می خواهد بداند که هر کلمه چیست.
تعدادی داستان جمع آوری کنید و از بچه ها بخواهید آنها آنها را با اعضای دیگر خانواده بخوانند. بد نیست خودتان نیز درباره ی موضوعی که به فرزندتان داده اید، بنویسید و اجازه دهید فرزندتان علاوه بر داستان خود، داستانِ شما را نیز بخواند. با این کار داستان فرزند خود را (منتشر) می کنید و به تجربیات شخصی او مشروعیت می بخشید و وقتی خودتان می نویسید به او نشان می دهید که همه برای انتقال عقاید خود از زبان استفاده می کنند.