فهرست کتاب


پنجاه روش ساده برای علاقه مند کردن فرزند به مطالعه

کتی ای. زاهلر سارا رئیسی

15.برای خواندن دلیل های عملی بیاورید: شغل شما

من و همسرم به خوبی روزهایی را به یاد می آوریم که به طور مرتب در آزمایشگاه های محل کار پدرانمان، به دیدن آنها می رفتیم. من بوی مواد شیمیایی ، صندلی های گردان و علائم عجیبی را که با گچ رنگی روی تخته سیاه می نوشتند، به خاطر می آورم...وقتی به ما اجازه می دادند که با گچ رنگی در گوشه ای از تخته سیاه علائم خودمان را بنویسیم یا شکل دانشجویان مشغول کار را رسم کنیم، چقدر هیجان انگیز بود.
چرا باید دیدار از محل کار پدر و مادر فقط سالی یک بار اتفاق بیفتد؟ محیط کار بهترین موقعیت را فراهم می کند تا به صورت عملی به فرزندانمان نشان دهیم که چرا باید خواندن، نوشتن، جمع و تفریق را بیاموزند. چه مهندس معمار باشید و چه هنرپیشه، چه آرایشگر و چه نانوا، در محل کار خود می خوانید و فرزندانتان باید این را بدانند.
قبل از این که فرزندتان را به محل کارتان دعوت کنید به پاسخ این سؤال ها بیاندیشید:
* در کار خود چگونه از خواندن استفاده می کنم؟ آیا دفترچه راهنما می خوانم یا نامه، صفحه نمایشگر رایانه، دستورالعمل، ابزار اندازه گیری، جدول، برچسب پوشه ی پرونده، تابلوی فرمان، و یا نقشه؟
* این که بتوانم هنگام کار خود خوب و سریع بخوانم چه اهمیّتی دارد؟
* کدام یک از مهارت هایی را که در مدرسه آموخته ام در محل کار خود استفاده می کنم؟ آیا می نویسم؟ آیا حساب می کنم؟ آیا از مهارت های گفتاری و شنیداری استفاده می کنم؟ چگونه؟
اگر به این سؤال های خود پاسخ بدهید می توانید هنگامی که فرزندانتان از محل کارتان بازدید می کنند، روی این مسئله که چگونه مهارت هایی را که می آموزند در کار شما نقش پیدا می کنند، بهتر تمرکز کنید.
فرزندتان را به بخش های مختلف محل کارتان ببرید و قدم به قدم به او بگویید که در یک روز عادی چه کارهایی انجام می دهید. ابزارهایی را به او نشان دهید که کارتان را ساده تر می کند و به او بگویید که چگونه آموختید که این کار را انجام دهید. بیشتر بچه ها فکر می کنند که یاد گیری با خوردن زنگ و تعطیل شدن مدرسه، تمام می شود و به سختی می توان نظر آنها را عوض کرد. اگر برایشان تعریف کنید که چگونه هنگام انجام کار چیزهایی می آموزید، به آنها کمک می کنید تا بهتر بتوانند تجربیات زندگی تحصیلی خود را به (زندگی واقعی) بزرگسالان ربط دهند.
اگر می توانید کار خود را با کار بچه ها مقایسه کنید:
(یادت می آید در مدرسه یاد گرفتی که چگونه از دستگاه Mac استفاده کنی؟ من دارم طرز استفاده از این دستگاه جدید را یاد می گیرم.)
(یادت می آید هفته گذشته چطور با یک سطر از اعداد مشکل پیدا کرده بودی؟ حلال ببین من باید با یک صفحه پر از عدد کار کنم!)
(وقتی این قسمت را امتحان می کنم، همان کاری را می کنم که تو هنگام امتحان دادن انجام می دهی. اول همه کارهایی را انجام می دهم که بلد هستم و بعد برمی گردم و روی قسمت هایی کار می کنم که خوب بلد نیستم.)
محل کار شما نباید برای فرزندانتان فضای اسرارآمیزی باشد که بیشتر روز در آنجا ناپدید می شوید. اگر فرزندانتان بدانند که چه کاری انجام می دهید، و چرا و چگونه آن را انجام می دهید، می توانند شما را بهتر درک کنند و در ضمن می فهمند که چرا مشغولیت فعلی آنها - یعنی یاد گیری در مدرسه - نقش مهمی را در آینده ایفا خواهد کرد.

بخش 2 مطالب خواندنی را در دسترس قرار دهید

16.در خانه مطالب خواندنی داشته باشید

پدرم تعریف می کند که یکی از همسایگان مهربانشان سالها پیش به خانه پدر و مادرم که در نزدیکی دانشگاه واشنگتن بود سر زد و وقتی به درون اتاق نشیمن آپارتمان آنها قدم گذاشت، نفسش بند آمد، دور خود چرخید و گفت: (وای چقدر کتاب! یک روز حتماً باید بیایم و یکی از آنها را از شما قرض بگیرم.) لابد قبل از آن به ذهن والدینم خطور نکرده بود که نحوه ی تزیین خانه شان کمی غیر عادی است. من هم که در جمع خانواده های دانشگاهی دیگر بزرگ شده بودم چنین فکر نمی کردم. (البته سالها بعد که شوهر خواهرم می خواست قفسه های کتاب خانه شان را مانند کتابخانه موازی هم بچیند، ناراحتی خواهرم را درک می کردم. گاهی پیش می آید که آدم ها زیاده روی بکنند.) خانواده ما از شهری به شهر دیگر نقل مکان می کرد و ما بچه ها یاد گرفته بودیم که کتاب ها را چگونه در جعبه بچینیم و از جعبه در بیاوریم و دوباره روی قفسه بچینیم. روزهایی بارانی که از پرسه زدن در خانه کسل می شدیم، کتاب های قدیمی را از قفسه ها بر می داشتیم و سرگرم اساطیر یونانی و ماجراهای جنگ جهانی دوم می شدیم.
از قفسه های کتابهای والدینمان هر کتابی را می خواستیم قرض می کردیم و به مجموعه کتاب های خودمان می افزودیم.
تحقیقات نشان می دهد که صرف نظر از وضعیت اقتصادی - اجتماعی، بچه هایی که در خواندن موفق اند چند خصوصیت مشترک دارند:
* والدینشان از آنها انتظار تحصیلی بالایی دارند.
* والدین یا خواهر و برادر بزرگ تر در انجام تکالیف مدرسه به آنها کمک می کنند.
* والدین آنها با صدای بلند کتاب یا مطالب دیگر را برایشان می خوانند.
* آنها در خانه کتاب دارند.
وقتی صحبت از مطالب خواندنی برای بچه ها می شود، هر چقدر بر اهمیت در دسترس بودن کتاب تأکید کنیم باز هم کم است. بچه ها نباید فکر کنند خواندن کاری است که فقط باید در مدرسه انجام داد.
شما چند بار با وضعیت زیر روبرو شده اید؟
فرزندتان باید روز شنبه یک گزارش را به معلم خود تحویل دهد. جمعه شب است و شما نمی توانید او را به کتابخانه ببرید.
اگر در قفسه های کتاب خود مطالب مرجع داشته باشید فرزندتان می تواند بدون ترک خانه گزارش قابل قبولی بنویسد. لازم نیست برای درست کردن یک کتابخانه مرجع در خانه خود متحمل هزینه سنگین بشوید. دایرةالمعارف ها، لغت نامه ها و مطالب مرجع دیگر در بعضی از جاها به صورت دست دوم به فروش می رود. سعی کنید کتاب هایی را تهیه کنید که خیلی قدیمی نباشند و آنها را در جایی نگهداری کنید که به راحتی در دسترس شما و فرزندتان باشد. به خاطر داشته باشید که اگر در خانه رایانه و مودم دارید از منابع مختلف اینترنت نیز می توانید استفاده کنید. گرچه استفاده از اینترنت مجانی نیست! (برای اطلاعات بیشتر درباره منابعِ مرجع به روش 42 مراجع کنید.)
هدف اصلی از نوشتن، انتقال اطلاعات، متقاعد کردن و سرگرم کردن است. بیشتر مطالبی که بچه ها در مدرسه می خوانند، به خصوص از کلاس چهارم به بعد، برای دریافت اطلاعات است. اگر بچه ها متوجه جنبه ی سرگرمی بسیاری از کتاب ها و مجلات موجود بشوند، به خواندن در خانه علاقه ی بیشتری پیدا می کنند.
اگر در خانه مجموعه ی خوبی از کتاب های کودکان دارید، قبل از خواب که می خواهید برای فرزندتان قصه بخوانید، برای پیدا کردن قصه دچار مشکل نمی شوید. باز هم می توانید از فروشگاه هایی که کتاب های دست دوم می فروشند استفاده کنید. می توانید از دوستانتان بخواهید کتاب هایی را که دیگر برای گروه سنّی فرزندانشان مناسب نیست به شما بدهند یا با دوستانی که فرزندانشان هم سن فرزندان شما هستند قرار بگذارید که کتاب هایتان را به همدیگر قرض بدهید. وقتی می گویم کتاب ها باید در دسترس باشند، منظورم دقیقاً همین است. بچه ها باید بتوانند به آنها دست پیدا کنند، به آنها دست بزنند، آنها را ورق بزنند و بخوانند. اگر کتاب های جلد اعلا را در قفسه های شیشه ای نگهداری کنید و آنها را از دور تحسین کنید هیچ فایده ای به حال فرزندانتان نخواهد داشت. البته خوب است که از سن پایین به فرزندانمان بیاموزیم که به کتاب احترام بگذارند اما اگر روی قفسه کتاب ها علامت (دست نزنید) نصب کنیم یا با رفتار خود به بچه ها نشان بدهیم که نباید به کتاب ها دست بزنند، به جای تشویق کتاب خوانی، بچه ها را از این رفتار منصرف می کنیم.