پنجاه روش ساده برای علاقه مند کردن فرزند به مطالعه

نویسنده : کتی ای. زاهلر مترجم : سارا رئیسی

14.برای خواندن دلیل های عملی بیاورید: کارهای دستی

بسیاری از آشنایان ما برای خواندن رمان و زندگی نامه وقت ندارند چون وقت آزاد خود را صرف کارهای دستی می کنند. یکی از این زنان برای بچه های دوستانش لحاف های بسیار زیبایی می دوزد، یکی برای سرگرمی صندلی های حصیری می بافد و شوهرش ساعت های قدیمی را تعمیر می کند. یکی از زنان لباس همه اعضای خانواده خود را می دوزد و یکی دیگر مبلمان قدیمی را بازسازی می کند. همه این افراد سرگرم کارهایی اند که خواند را نیز به نوعی شامل می شوند و بچه های آنها نیز می توانند از پرداختن به این کارها سود ببرند.
مطالب غیرادبی معمولا اهداف زیر را پی گیری می کند: دادن اطلاعات، متقاعد کردن و دستور دادن یا راهنمایی کردن. ما از صبح تا شب چه پشت جعبه مایکروفر، چه در دفترچه خودرو و چه در نقشه راهنمای مسیرهای اتوبوس، دستورالعمل یا راهنما می خوانیم. برای انجام کارهای دستی معمولا باید از انواع دستورالعمل ها پیروی کنیم. وقتی در انجام کار خاصی مهارت به دست می آورید می توانید از خواندن تمام دستورالعمل آن چشم پوشی کنید اما وقتی به یاد گیری آن مشغول هستید، استعدادتان در خواندن و عمل کردن به دستورها، نقش اساسی ایفا می کند.

چگونه هنگام انجام کارهای دستی تمرین خواندن کنیم

1. مدل ها، دستورالعمل ها و صورت لوازم مورد نیاز را دم دست بگذارید. از فرزندتان بخواهید به شما بگوید که برای انجام کار به چه چیزی نیاز دارید.
2. در صورت تمایل، فرزندتان را همراه خود به فروشگاه ببرید تا کالاهای مورد نیاز را پیدا کنید و بخرید: پارچه، تکه های چوب، نخ، الگو یا شابلن، رنگ و غیره.
3. ضمن انجام کار به هر چیزی که می خوانید اشاره کنید. به غیر از دستورالعمل ها چیزهای دیگری نیز هست که باید بخوانید:
بسیاری از بچه ها به طور طبیعی به کارهای دستی گرایش دارند. هنگام انجام کارهای دستی مجازند که دست و بال خود را کثیف کنند و نتیجه ی کار نیز برایشان کاملا ملموس است.
وقتی برای اولین بار قلاب بافی می کنند و تمام نخ ها را به هم گره می زنند و وقتی قطعات ماکت هواپیمای خود را به میز ناهارخوری تان می چسبانند، مهارت هایی را می آموزند که تا آخر عمر از آنها استفاده خواهند کرد. مهارت های بصری ای که برای جور کردن قطعات یک ماکت یا بخش های یک الگو استفاده می شود، پیش نیازی است که به فرزندتان کمک می کند به خوبی و راحتی بخواند. اگر فرزندتان بخواهد در مدرسه یا در شغل خود کارآیی خوبی داشته باشد، باید بتواند از دستورالعمل های دو، سه یا ده مرحله ای پیروی کند. اگر برای سرگرمی به کارهای دستی می پردازید، به فرزندانتان اجازه بدهید آنها نیز در انجام این کارها دخالت داشته باشند و بدین ترتیب در حق آنها خدمت بزرگی بکنید.

15.برای خواندن دلیل های عملی بیاورید: شغل شما

من و همسرم به خوبی روزهایی را به یاد می آوریم که به طور مرتب در آزمایشگاه های محل کار پدرانمان، به دیدن آنها می رفتیم. من بوی مواد شیمیایی ، صندلی های گردان و علائم عجیبی را که با گچ رنگی روی تخته سیاه می نوشتند، به خاطر می آورم...وقتی به ما اجازه می دادند که با گچ رنگی در گوشه ای از تخته سیاه علائم خودمان را بنویسیم یا شکل دانشجویان مشغول کار را رسم کنیم، چقدر هیجان انگیز بود.
چرا باید دیدار از محل کار پدر و مادر فقط سالی یک بار اتفاق بیفتد؟ محیط کار بهترین موقعیت را فراهم می کند تا به صورت عملی به فرزندانمان نشان دهیم که چرا باید خواندن، نوشتن، جمع و تفریق را بیاموزند. چه مهندس معمار باشید و چه هنرپیشه، چه آرایشگر و چه نانوا، در محل کار خود می خوانید و فرزندانتان باید این را بدانند.
قبل از این که فرزندتان را به محل کارتان دعوت کنید به پاسخ این سؤال ها بیاندیشید:
* در کار خود چگونه از خواندن استفاده می کنم؟ آیا دفترچه راهنما می خوانم یا نامه، صفحه نمایشگر رایانه، دستورالعمل، ابزار اندازه گیری، جدول، برچسب پوشه ی پرونده، تابلوی فرمان، و یا نقشه؟
* این که بتوانم هنگام کار خود خوب و سریع بخوانم چه اهمیّتی دارد؟
* کدام یک از مهارت هایی را که در مدرسه آموخته ام در محل کار خود استفاده می کنم؟ آیا می نویسم؟ آیا حساب می کنم؟ آیا از مهارت های گفتاری و شنیداری استفاده می کنم؟ چگونه؟
اگر به این سؤال های خود پاسخ بدهید می توانید هنگامی که فرزندانتان از محل کارتان بازدید می کنند، روی این مسئله که چگونه مهارت هایی را که می آموزند در کار شما نقش پیدا می کنند، بهتر تمرکز کنید.
فرزندتان را به بخش های مختلف محل کارتان ببرید و قدم به قدم به او بگویید که در یک روز عادی چه کارهایی انجام می دهید. ابزارهایی را به او نشان دهید که کارتان را ساده تر می کند و به او بگویید که چگونه آموختید که این کار را انجام دهید. بیشتر بچه ها فکر می کنند که یاد گیری با خوردن زنگ و تعطیل شدن مدرسه، تمام می شود و به سختی می توان نظر آنها را عوض کرد. اگر برایشان تعریف کنید که چگونه هنگام انجام کار چیزهایی می آموزید، به آنها کمک می کنید تا بهتر بتوانند تجربیات زندگی تحصیلی خود را به (زندگی واقعی) بزرگسالان ربط دهند.
اگر می توانید کار خود را با کار بچه ها مقایسه کنید:
(یادت می آید در مدرسه یاد گرفتی که چگونه از دستگاه Mac استفاده کنی؟ من دارم طرز استفاده از این دستگاه جدید را یاد می گیرم.)
(یادت می آید هفته گذشته چطور با یک سطر از اعداد مشکل پیدا کرده بودی؟ حلال ببین من باید با یک صفحه پر از عدد کار کنم!)
(وقتی این قسمت را امتحان می کنم، همان کاری را می کنم که تو هنگام امتحان دادن انجام می دهی. اول همه کارهایی را انجام می دهم که بلد هستم و بعد برمی گردم و روی قسمت هایی کار می کنم که خوب بلد نیستم.)
محل کار شما نباید برای فرزندانتان فضای اسرارآمیزی باشد که بیشتر روز در آنجا ناپدید می شوید. اگر فرزندانتان بدانند که چه کاری انجام می دهید، و چرا و چگونه آن را انجام می دهید، می توانند شما را بهتر درک کنند و در ضمن می فهمند که چرا مشغولیت فعلی آنها - یعنی یاد گیری در مدرسه - نقش مهمی را در آینده ایفا خواهد کرد.