فهرست کتاب


سیمای خوشبختی

حمید رسائی

عوامل نظامی

جهاد و شهادت
315- الامام علی علیه السلام: ان الله کتب القتل علی قوم و الموت علی الآخرین، و کل آتیه منیته کما کتب الله لکم، فطوبی للمجاهدین فی سبیل الله و المقتولین فی طاعته . **وقعة صفین: 111، بحار الانوار: 29/403 به نقل از (وقعة صفین)، الدرجات الرفیعة: 377. ***
بدرستیکه خداوند برای گروهی شهادت و برای جمعی دیگر مرگ را مقدر ساخته است و برای هر کس آنچه مقدر شده فرا می رسد، چنانچه خداوند بر شما نیز مقدراتی دارد پس خوشا به حال رزمندگان راه خدا و شهیدان راه فرمانبرداری از اطاعت او.
316- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: الغزاة أولیاء الله عزوجل، قبل حسناتهم و محا سیئاتهم، فطوبی للغزاة فی سبیل الله، دعوه فأجابهم و سألوه فأعطاهم . **الفردوس بمأثور الخطاب: 3/110/4305. ***
رزمندگان دوستان خدا هستند، خداوند عزوجل کارهای نیکشان را پذیراست و گناهانشان را خطا پوش و گذرا، پس خوشا به حال رزمندگان راه خدا، او را می خوانند پس جوابشان را می دهد، از خدا می خواهند و او عطایشان می کند.
317- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: طوبی لعبد اغبر جلده، دنس **دنس الثوب: توسخ (مجمع البحرین: 4/71). *** ثیابه، یکون فی النهار فی الساقة **الساقة: جمع سائق و هم الذین یسوقون جیش الغزاة و یکونون من وراثه یحفظونه (النهایة: 2/424). *** و باللیل فی الحرس، ان حقاً علی الله أن یزوجه من الحواریین . **الفردوس بمأثور الخطاب: 2/450/3942. ***
خوشا بر بنده ای که بخاطر جنگ و جهاد چهره اش غبار آلود باشد و لباسهایش چرک آلود، روز را در میانه لشکر است و شب در نگهبانی، همانا خداوند حق دارد او را به ازدواج حورالعین در آورد.
318- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: طوبی لعبد آخذ بعنان فرسه فی سبیل الله، أشعث رأسه، مغبرة قدماه، ان کان فی الحراسة کان فی الحراسة، و ان کان فی الساقة کان فی الساقة، ان استاذن لم یؤذن له، و ان شفع لم یشفع . **صحیح البخاری: 3/1057/2730، السنن الکبری: 9/268/18498، المعجم الأوسط: 3/94/2595، شعب الایمان: 4/41/4289، الفردوس بمأثور الخطاب: 2/450/3941 با کمی اختلاف. ***
خوشا به حال بنده ای که در راه خدا دهانه اسبش را در دست گیرد (و بدین خاطر) سر و رویش ژولیده و بهم ریخته شود و قدمهایش غبار آلود گردد، اگر او را به نگهبانی گمارند، نگهبانی می کند و اگر در میانه لشکر قرارش دهند، آنجا خدمت کند (به اندازه ای گمنام و خالص است که) اگر اجازه خواهد به او اجازه نمی دهند و اگر برای کسی سفارش کند، سفارشش را نمی پذیرند.

بخش سوم نمونه افراد خوشبخت

محمد صلی الله علیه و آله و سلم
319- علی بن أسباط عنهم: قال الله تبارک و تعالی فی مناجاته لعیسی علیه السلام بعد أن ذکر أوصاف محمد صلی الله علیه و آله و سلم... یا عیسی، دینه الحنیفیة، و قبلته یمانیة، و هو من حزبی و أنا معه، فطوبی له ثم طوبی له . **الکافی: 8/139/103. ***
علی بن اسباط از (یکی از) معصومان علیهم السلام نقل می کند: خداوند تبارک و تعالی در مناجات عیسی علیه السلام با او، پس از برشمردن ویژگیهای محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:... عیسی! دین او دینی است در راستای حق و قبله او در طرف راست، او از حزب من است و من با او هستم، پس خوشا به حالش و خوشا به حالش.
320- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: اذا سألتم الله فاسألوا لی الوسیلة: فسألنا النبی صلی الله علیه و آله و سلم: عن الوسیلة: فقال: هی درجة فی الجنة... فهی فی درجة النبیین کالقمر بین الکواکب، فلا یبقی یومئذ نبی و لا صدیق و لا شهید الا قال: طوبی لمن کانت هذه الدرجة درجته... فیأتی النداء من عند الله عزوجل یسمع النبیین و جمیع الخلق: هذه درجة محمد . **معانی الاخبار: 116/1، علل الشرائع: 165/6، بشارة المصطفی: 21، تفسیر القمی: 2/325، بحار الانوار: 7/326/2 به نقل از (تفسیر القمی) در هر دو کتاب به نقل از امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم. ***
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: آنگاه که از خدا درخواست می کنید، برای من مقام (وسیله) را بخواهید. اصحاب گفتند: از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پرسیدم که (وسیله) چیست؟ فرمود: درجه یی است در بهشت... که در بین درجات پیامبران همچون قرص ماه در بین ستارگان است، در آن روز هیچ پیامبر و صدیق و شهیدی نیست مگر اینکه بگوید: خوشا به حال کسی که این مقام، مقام اوست، که در آن هنگام ندائی از سوی خداوند عزوجل به گوش می رسد که تمام پیامبران و همه خلایق آن را می شنوند (که می گوید:) این درجه و مقام محمد است.
321- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: من علی ربی و قال لی: یا محمود فقد أرسلت کل رسول امته بلسانها، و أرسلتک الی کل أحمر و أسود من خلقی، و نصرتک بالرعب الذی لم أنصر به أحداً، و أحللت لک الغنیمة و لم تحل لأحد قبلک، و أعطیت لک و لامتک کنزاً من کنوز عرشی فاتحة الکتاب و خاتمة سورة البقرة، و جعلت لک و لامتک الأرض کلها مسجداً و ترابها طهوراً، و أعطیت لک و لامتک التکبیر، و قرنت ذکرک بذکری حتی لا یذکرنی أحد من امتک الا ذکرک مع ذکری، فطوبی لک یا محمد و لامتک . **معانی الاخبار: 51/1، الخصال: 425/1، علل الشرائع: 128/3، بحار الانوار: 16/92/27 به نقل از هر سه کتاب. ***
پروردگارم بر من منت نهاد و فرمود: ای محمد، همه پیامبران را به زبان قوم و قبیله شان به سوی آنان فرستادم ولی تو را بر هر آفریده سرخ و سیاهی مبعوث ساختم و با وحشتی (که در دل دشمن انداختم) تو را یاری کردم که هیچ کس را اینچنین یاری نرساندم، غنیمت را بر تو حلال ساختم، در حالی که پیش از تو بر کسی حلال نکرده بودم، به تو و امت تو گنجی از گنجهای عرشم را بخشیدم؛ یعنی، سوره حمد و پایان سوره بقره را (آمن الرسول بما انزل...) و همه زمین را برای تو و امت تو سجدگاه و خاکش را پاک قرار دادم، به تو و امت تو الله اکبر را عطا کردم و یادت را با یاد خویش همراه ساختم، بگونه ای که هیچ کس از امت تو، مرا یاد نمی کند مگر آن که تو را نیز در یاد می آورد. خوشا بر تو ای محمد و خوشا بر امت تو.
322- رسول الله صلی الله علیه و آله - فی أحوال القیامة - لایبقی یومئذ نبی و لا صدیق و لا شهید الا قال: طوبی لهذین العبدین (محمد صلی الله علیه و آله و سلم و علی علیه السلام) ما أکرمهما علی الله . **معانی الأخبار: 116/1، علل الشرائع: 165/6، بشارة المصطفی: 21، تفسیر القمی: 2/325، بحار الانوار: 7/326/2 به نقل از (تفسیر القمی) در هر دو کتاب به نقل از امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، بصائر الدرجات: 417/11، روضة الواعظین: 128. ***
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم - در بیان چگونگی روز قیامت - می فرماید: در آن روز هیچ پیامبر و صدیق و شهیدی نیست مگر اینکه می گوید: خوشا به حال این دو بنده خدا (محمد صلی الله علیه و آله و سلم و علی علیه السلام) چقدر این دو نفر نزد خداوند گرامی اند.
علی علیه السلام
323- ابن عباس: بینا نحن مع النبی صلی الله علیه و آله و سلم بعرفات اذ قال: أفیکم علی بن ابی طالب، قلنا: بلی یا رسول الله. فقربه منه و ضرب بیده علی منکبه **المنکب: مجتمع رأس العضد و الکشف (مجمع البحرین: 2/177). *** ثم قال: طوبی لک یا علی، نزلت علی آیة ذکری و ایاک فیها سواء فقال: (الیوم اکملت لکم دینکم و أتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دیناً)**سوره مائده: آیه 3. *** . **تفسیر الفرات للکوفی: 120/127، بحار الانوار: 7/236/8 به نقل از (تفسیر الفرات للکوفی). ***
هنگامی که با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در عرفات بودیم، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: آیا علی بن ابی طالب در بین شماست؟ عرض کردیم: آری یا رسول الله. رسول خدا او را نزد خود آورد و با دست بر شانه او زد، سپس فرمود: خوشا به حالت علی جان، آیه ای بر من نازل شد که من و تو در آن یکسان یاد شدیم. سپس این آیه را قرائت نمود (امروز دین شما را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و به اینکه اسلام دین شما باشد خشنود و راضی شدم).
324- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم - قبل ما بین عینی علی علیه السلام فقال -: یا أبا الحسن، أنت عضو من أعضائی، تزول حیث زلت، و ان لک فی الجنة درجة و هی درجة الوسیلة، فطوبی لک و لشیعتک من بعدک . **مائة منقبة: 108/53. ***
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بین دو چشم علی علیه السلام را بوسید و فرمود: اباالحسن! تو عضوی از اندام من هستی، اگر من لغزش کردم تو هم لغزش می کنی، برای تو در بهشت درجه ای به نام درجة الوسیلة است، خوشا به حال تو و شیعیانت که پس از تو می آیند.
اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم
325- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: طوبی لمن رآنی و آمن بی... . خوشا به حال آنان که مرا دیده و به من گرویده اند.
**الخصال: 342/6، بحار الانوار: 22/305/1 به نقل از (الخصال)، مسند الن حنبل: 4/310/12579 و ح 1673 و 22277 و رجوع کنید به صحیح ابن حبان: 16/213/7230 و مسند أبی یعلی: 2/129/1369 و تاریخ بغداد: 4/91. ***
326- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: طوبی لمن رآنی، و طوبی رأی من رآنی، و طوبی لمن رأی من رأی من رآنی . **أمالی الصدوق: 327/18، أمالی الطوسی: 440/988، کنزالفوائد: 2/152 از امام علی علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، جامع الأحادیث للقمی: 97، بحار الانوار: 34/331/1120 به نقل از (کنز الفوائد)، تاریخ بغداد: 3/49 به نقل از امام علی علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، الفردوس بمأثور الخطاب: 2/445/3926. ***
خوشا به حال آنان که مرا دیده باشند (اصحاب)، و خوشا به حال آنان که ببینند کسی را که مرا دیده (تابعین اصحاب)، و خوشا به حال آنان که ببینند کسی را که او اصحاب مرا دیده (تابعین تابعین اصحاب).
327- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: أوحی الله تعالی جلت عظمته الی عیسی علیه السلام: جد فی أمری و لا تترک: انی خلقتک من غیر فحل آیة للعالمین، أخبرهم آمنوا بی و برسولی النبی الامی، نسله من مبارکة و هی مع امک فی الجنة، طوبی لمن سمع کلامه و أدرک زمانه و شهد أیامه . **قصص الانبیاء: 271/345، الخزائج و الجرائح: 2/950، الدر المنثور: 4/645 به نقل از (ابن ابی حاتم) و رجوع کنید به أمالی الصدوق: 224/8. ***
خداوند تبارک و تعالی به عیسی علیه السلام وحی کرد که (یا عیسی) در کارها و دستورهای من کوشا باش و آنها را ترک مکن، من تو را بدون پدر آفریدم تا نشانه ای (از قدرت من) بر جهانیان باشد، مردم را آگاه ساز تا به من و به فرستاده ام، پیامبر امی ایمان آورند، نسل آن پیامبر از زنی فرخنده و خجسته است که او با مادر تو در بهشت همراه است. خوشا به حال آنان که سخن آن پیامبر را بشنوند و دوران او را دریابند و روزگار او را شاهد باشند.
328- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: دخلت الجنة فسمعت خشفة **الخشفة: احس و الحرکة (النهایة: 2/34). *** أمامی، فقلت: من هذا یا جبرئیل؟ فقال: بلال. فقلت: طوبی لبلال . **کنز العمال: 11/655/33168 به نقل از (حلیة الاولیاء و مسند الطالیسی). ***
داخل بهشت شدم که صدای حرکت کسی را شنیدم. از جبرئیل پرسیدم که این صدای کیست؟ جبرئیل جواب داد: صدای بلال. و من گفتم: خوشا به حال بلال.
اصحاب امام علی علیه السلام
329- رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: یا علی، أنت المظلوم من بعدی، فویل لمن ظلمک و اعتدی علیک، و طوبی لمن تبعک و لم یختر علیک. یا علی، أنت المقاتل بعدی، فویل لمن قاتلک، و طوبی لمن قاتل معک. یا علی أنت الذی تنطق بکلامی و تتکلم بلسانی بعدی، فویل لمن رد علیک، و طوبی قبل کلامک . **عیون اخبار الرضا علیه السلام: 1/303/63، بشارة المصطفی: 220 و 125، بحار الانوار: 39/211/2 به نقل از (عیون الاخبار الرضا علیه السلام) در تمام کتابها به نقل از امام رضا از پدرانش علیهم السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم. ***
علی جان، تو پس از من مظلومی، پس وای بر آنان که به تو ستم نمایند و (بر حق تو) دست درازی و تجاوز کنند و خوشا بر آنان که تو را پیروی کنند و به تو خیانت نکنند. علی جان، پس از من می جنگی و پیکار می کنی، پس بدا بر آنان که با تو جنگ کنند و خوشا به حال آنان که همراه تو بجنگند. علی جان پس از من سخنان مرا می گویی و به شیوه من سخن می رانی، پس وای بر آنان که کلام تو را نپذیرند و خوشا بر آنان که سخنانت را پذیرا شوند.
330- الامام الحسن علیه السلام: معاشر الناس ان طلحة و الزبیر قد بایعا علیاً علیه السلام، طائعین غیر مکرهین، ثم نفرا و نکثا بیعتهما له فطوبی لمن خفف فی مجاهدة من جاهده فان الجهاد معه کالجهاد مع النبی صلی الله علیه و آله و سلم . **الجمل للمفید: 264. ***
ای مردم! طلحه و زبیر با علی علیه السلام بیعت کردند در حالی که مطیع او بودند و اکراهی نداشتند، سپس بیعت خود را شکستند، پس خوشا به حال آن که در جهاد با آنان که با علی می جنگند شتاب کند، که جهاد در کنار علی مانند جهاد در کنار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است.

خوشبختی کاذب

331- الامام علی علیه السلام: ما قال الناس لشی ء (طوبی له) الا و قد خبأله الدهر یوم السوء . **نهج البلاغة: حکمت 286، غررالحکم: 6/84/9616، بحار الانوار: 63/27/32 به نقل از (نهج البلاغة). ***
(تا کنون) مردم به چیزی (خوشا به حال او) نگفته اند، مگر آن که روزگار، روز بعدی را برای او فراهم ساخته است.
332- الامام الصادق علیه السلام: اتقوا المحقرات من الذنوب فانها لا تغفر. قلت: و ما المحقرات؟ قال علیه السلام: الرجل یذنب فیقول: طوبی لی لو لم یکن لی غیر ذلک . **الکافی: 2/287/1، مشکاة الانوار: 155، بحار الانوار: 73/345/29 به نقل از (الکافی). ***
بپرهیزید از گناهان کوچک که آمرزیده نمی شود (زید شحام می گوید:) پرسیدم: گناهان کوچک چیست؟ امام علیه السلام فرمود: این که کسی، گناهی انجام دهد و با خود بگوید: خوشا به حالم اگر غیر از این گناه، گناهی نداشته باشم.
333- الله تبارک و تعالی فی الصحیفة السابعة و العشرین من صحف ادریس النبی علیه السلام: عجباً لمن یقول لمن مات من الأئمة الخطاة، طوبی له فقد عاش عمراً طویلاً و نال خیراً جزیلاً، و سروراً عظیماً، و ملکاً جسیماً، و تمتع بالأهل و الولد و السعة و الغنی، ثم مات کریماً وادعاً **ودع الرجل فهو ودیع و وادع؛ أی ساکن (مجمع البحرین: 4/401). ***، و لم یلاق هواناً، أما علمتم أنه تمتع قلیلاً و خلف وراءة حساباً طویلاً، و احتمل من أوزاره عبئاً ثقیلاً، و کانت أیامه فی سروره و غناه، و ملکه و دنیاه کحلم النائم و مجری السراب، لم یحصل منه عند انقضائه الا علی تبعة حساب و مکابرة خلود العذاب . **بحار الانوار: 95/470. ***
خداوند تبارک و تعالی - در بیست و هفتمین صحیفه ادریس پیامبر علیه السلام - می فرماید: عجبا از کسانی که وقتی یکی از پیشوایان ظلم بمیرد، می گویند: (خوشا به حالش، مدت زیادی زندگی کرد و به نعمتهای فراوان و کامیابی بسیار و حکومتی در خور دست یافت، از زن و فرزند و روزی بسیار و غنای مالی لذت کامل برد و با کرامت و بزرگمنشی جهان را ترک گفت و هیچ سختی و رنجی ندید). آیا نمی دانید که لذت او ناچیز بود و برای آینده خود، حسابرسی طولانی به جای گذاشت و بار سنگینی از وزرو و بال با خود برد، روزگار شادی و بی نیازی و پادشاهی و دنیای او همچون رؤیایی در خواب و افسانه ای در سراب بود و هنگام ترک دنیا چیزی جز پس دادن حساب و جاودانگی عذاب به دست نیاورد.