رمز ظهور نور

محمد حسین رحیمیان‏

جبران کوتاهی های گذشته، با دعا برای امام زمان (علیه السلام)

به یقین ما می دانیم که خدا، مهربان است، لطف بی پایانش شامل بندگان، و از این همه لطف و مهربانی بوده که برای هدایت ما به سوی سعادت و کمال، پیامبران و اوصیایی فرستاده است.
در آخر الزمان دوازده نور پاک و مطهر را به عنوان جانشینان آخرین سفیر الهی یعنی خاتم پیامبران حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله و سلم) قرار داده است، یازده نفر از آنها در شرایط سختی از زمان که در اثر کوتاهی و عدم شناخت بشریت به وجود آمده بود، نورافشانی نموده اند.
اینک باقی مانده آنها در پشت پرده غیبت می باشد و بشریت از این آب گوارای زندگی محروم است، و هم اکنون که حدود هزار و اندی سال از غیبت او می گذرد هنوز اذن ظهور از ناحیه خدای مهربان صادر نشده است.
چرا تاثیر؟
یقینا تاخیر از ماست، زیرا که طبق فرمایش خود مولا، این ما هستیم که یکدل نشدیم، و در راه او آنچنان که شایسته است، قدم برنداشتیم.
آخرین حجت الهی، امام زمان حضرت مهدی (علیه السلام) در این زمینه می فرماید:
ولوان اشیاعنا - وفقهم الله لطاعته - علی اجتماع من القلوب فی الوفاء بالعهد لما تاخر عنهم العمی بلقائنا، و لتعجلت لهم السعاده بمشاهد تنا علی حق المعرفه، وصدقها مهنم بنا**الزام الناصب: ج 1 ص 467.***...
اگر شیعیان ما - که خداوند بر اطاعتش موفقشان بدارد - با دلهای متحد و یکپارچه بر وفای به عهد و پیمان اجتماع می کردند، ملاقات ما از آنها به تاخیر نمی افتاد، و سعادت دیدار و مشاهده با معرفت و راستی بر آنها به زودی حاصل می شد...
آری، کوتاهی، و عدم وفای به عهد و پیمان الهی، موجب محرومیت جهان بشریت از این فیض بزرگ خدایی شد.
اینک ای منتظران عزیز! برای جبران ایت تاخیر چه باید کرد؟ و چگونه با آن قافله سالار بشریت ارتباط برقرار نمود؟
بهترین، جامع ترین و ارزنده ترین عملی که بتوان به وسیله آن، با آن امام مهربان ارتباط برقرار کرد، و دل پر درد حضرتش را خشنود ساخت؛ دعا برای و ظهور امام زمان (علیه السلام) است، دعا که انجام آن با توفیق الهی، برای همگان سهل است و آسان.
بیاییم دعا، این عمل با ارزش را وارد زندگی - به ظاهر زندگی - دوران غیبت نموده و خشنودی خدای مهربان و ائمه معصومین (علیهم السلام) زا بدست آوریم، تا بدین وسیله بتوانیم کوتاهی که در این مورد از بشریت در طول قرنها سر زده است جبران کنیم.
بیاییم در گذشته خود تامل کرده و به جهت کوتاهی خود فریاد تاسف برآوریم و در پی تلافی و جبران آن باشیم و از صمیم دل بگوییم.
ای کاش اولین دعای خود را، دعای برای امام زمانمان قرار می دادیم!
کاش همچون پیشوایان معصوم (علیهم السلام) خودمان، غربت و تنهایی یگانه منجی انسانها را احساس می کردیم و شب و روز برای نجات او دعا می کردیم.
کاش زودتر به خود می آمدیم، و ما هم همچون یاران با وفای امامان هدایتگرمان، از جان و دل برای امام زمانمان دعا می کردیم، و بدین وسیله، آمادگی خود برای یاری از حضرتش اعلام می نمودیم!
و بالاخره، کاش موفق بودیم و در مضامین عالی دعاهایی که برای حضرتش وارد شده، دقت می نمودیم، و آنها را در زندگی دوران، غیبت سرمشق خود قرار می دادیم، و این دوران تاریک این همه طولانی نمی شد و...

اثبات و ابراز محبت با دعای برای امام زمان (علیه السلام)

آفریدگار جهان، عالم هستی را با مهر و محبت آفرید، این واژه همه واژه ها را تحت الشعاع قرار داد، و می توان گفت که ساختار عالم هستی را خدای احدیت بر این گل واژه استوار فرموده است.
بدون تردید این مهر و محبت است که به انسان جهت می دهد و او را انسانی الهی یا انسانی شیطانی می نماید.
انسان با حب شدید به سوی خدای مهربان، سر به آستان باری تعالی ساییده و به محبتی که به او دارد افزایش داده و به او شدت می بخشد که قرآن می فرماید:
والذین امنوا اشد حبالله**سوره بقره آیه 165.***؛
مومنان شدیدترین محبت و مهر را نسبت به خدای دارند.
و همین انسان که مهر و محبت شیطان و دشمنان خدا را در دل می پروراند و با این مهر شیطانی از فرمان آفریدگار مهربانش تمرد می نماید و ره به سوی دوزخ و آتش می برد.
آری! سخن از مهر، این واژه شگفت انگیز دل دریا می طلبد که سعادت و شقاوت هر انسانی را همین واژه رقم می زند.
آفریدگار مهربان در مورد مهرورزی به اهل بیت (علیهم السلام) چنین می فرماید:
قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فی القربی**سوره شوری آیه 23.***؛
(ای رسول ما!) بگو: من هیچ پاداشی از شما برای رسالت خودم درخواست نمی کنم جز دوستی و مهر و محبت به خاندانم.
راستی ما مسلمانان که در اثر رسالت پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هدایت یافته ایم آیا چگونه مزد رسالتش را ادا کرده ایم؟
مگر نه این است که تنها آن حضرت یعنی امام زمان (علیه السلام) همینک مدت مدیدی است که در پشت پرده غیبت به سر می برد، و نظاره گر مظلومی مظلومان عالم، و ستم ستمگران است، ولی دوران غیبت دستان یداللهی او را همچون جد بزرگوارش علی (علیه السلام) آن اول مظلوم عالم بسته و تا اذن الهی صادر نشود همچنان منتظر است؟!
آیا تاکنون چگونه محبت خودمان را به مولای مظلوممان ابراز نموده ایم؟
بیاییم با دعا برای ظهور آن حضرت، محبت خودمان را نسبت به او به اثبات رسانیده و ابراز نماییم.
بیاییم با دعای برای آن حضرت بگوییم: ای فرزند زهرای اطهر! ما از جان و دل شما را دوست می داریم و به یاری نمودن تو عشق می ورزیم چرا که برای تو دعا می نماییم.

عاشقان امام حسین (علیه السلام) و دعا برای ظهور امام زمان (علیه السلام)

همه دوستداران و پیروان اهل بیت (علیهم السلام) محبت و عنایت خاصی به سالار شهیدان ابی عبدالله الحسین (علیه السلام) دارند، و این عنایت را از آفریدگار حضرتش و امامان معصوم (علیهم السلام) یاد گرفته اند.
امام حسین (علیه السلام)، در اثر کوتاهی مردم بدست ستمگران از امت به شهادت رسید، پس از شهادتش پیروان خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام) به عزاداری آن حضرت مشغول شدند، آنان در طول تاریخ خویش این عمل با ارزش را همگام با امام زمانشان تکرار کرده و کسب فیض نموده و می نمایند، تا روزی که خداوند احدیت با تحقق وعده خویش سینه مجروح امام حسین (علیه السلام) و یاران با وفایش را شفا داده و انتقام آنها را بگیرد.
ابوحمزه ثمالی در یک حدیث زیبایی از امام باقر (علیه السلام) می پرسند:
چرا حضرت قائم (علیه السلام)، قائم نامیده شد؟
حضرت می فرمایند:
لما قتل جدی الحسین (علیه السلام) ضجت الملائکه الی الله عزوجل بالبکاء والنجیب وقالوا: النها وسیدنا! اتغفل عمن قتل صفوتک و ابن صفوتک و خیرتک من خلقک؟
فاوحی الله عزوجل الیهم: قروا ملائکتی، فوعزتی و جلالی لانتقمن منهم ولو بعد حین.
ثم کشف الله عزوجل عن الائمه من ولد الحسین (علیه السلام) للملاکه، فسرت الملائکه بذلک، فاذا احدهم قائم یصلی، فقال الله عزوجل: بذلک القائم انتقم منهم**بحار الانوار: ج 294 ص 37 ح 8.***.
هنگامی که جدم امام حسین (علیه السلام) کشته شد، فرشتگان به سوی خدای متعال ضجه نمودند و با گریه و زاری فریاد زدند، و گفتند: ای خدای ما! و ای سید ما! آیا از کسی که برگزیده و فرزند برگزیده تو و بهترین فرد از مخلوقات تو را کشته غفلت می نمایی؟!
خدای متعال به آنها وحی فرمود: ای فرشتگان من؟ آرام باشید؛ قسم به عزت و جلالم؛ البته از آنها انتقام خواهم گرفت گرچه پس از گذشت زمان باشد.
آنگاه امامان از فرزندان امام حسین (علیه السلام) را به فرشتگان نشان داده، و آنها از دیدن این منظره مسرور شدند، نگاه کردند دیدند که یکی از آن بزرگوار ایستاده و نماز می خواند.
خداوند متعال فرمود: با این کسی که ایستاده است از آنها انتقام خواهم گرفت.
بنابراین، ای عزادار، و عاشق امام حسین (علیه السلام) که شب و روز از مصایب جانکاه آن حضرت و خاندانش می سوزی و ناله و فریاد می زنی! خوشا به حالت، چرا که این مقامی بس بزرگ در پیشگاه ائمه معصومین (علیهم السلام) - بخصوص امام زمان (علیه السلام) - است.
ولی بدان که این عزاداری هنگامی نتیجه خواهد داد همگام با امام زمان (علیه السلام) بوده و در همه حالات به یاد منتقم خون پاک امام حسین (علیه السلام) که خون خداست باشی.
عزادار امام حسین (علیه السلام) بایستی بیشتر برای ظهور فرزند مولای خودش دعا کند، او در همه مراسمهایی که به خاطر مولایش برگزار می کند باید به فرزند غریبش امام زمان (علیه السلام) دعا کند.
اگر قدری به زیارتی که در مورد امام حسین (علیه السلام) و اعمال ایام عاشورا آن حضرت وارد شده با تامل بنگریم، خواهیم فهیمد که مهمترین جهت این عمل شریف، همانا دعا برای منتقم امام حسین (علیه السلام) است که آن هم امام زمان (علیه السلام) است.
در فرازی از زیارت عاشورا می خوانیم:
واساله ان یبلغنی المقام المحمود لکم عندالله، و ان یرزقنی طلب ثاری مع امام مهدی ظاهر ناطق بالحق منکم**مفاتیح الجنان، فرازی از زیارت عاشورا.***.
از خدا می خواهم مرا به محمودی که از آن شما خاندان است نایل گرداند، و تصمیم قرار دهد تا در رکاب مهدی (علیه السلام) شما اهل بیت - که هدایتگری ظاهر و به حق گویاست - بوده تا خونخواه و منتقم از دشمنان شما باشیم.
آری! باید یگان آرزوی عزادار امام حسین (علیه السلام) انتقام خون پاک مولایش باشد، اکنون که فرزند حضرتش در پشت پرده غیبت است، باید دعا کنیم تا خداوند ظهورش را برساند و ما در رکاب همایونی او انتقام جد مظلومش را بگریم.
بدین مناسبت کلامی را که حضرت سید الشهداء (علیه السلام) در عالم مکاشفه به یکی از علمای قم فرمودند، بیان می کنیم که حضرتش فرمودند:
... مهدی ما در عصر خودش مظلوم است، تا می توانید درباره مهدی (حضرت مهدی (علیه السلام) سخن بگویید و قلم فسایی کنید؛
آنچه درباره شخصیت این معصوم بگویید درباره همه معصومین (علیهم السلام) گفته اید؛ چون حضرات معصومین (علیهم السلام) همه در عصمت، ولایت و امامت یکی هستند و چون عصر، عصر مهدی ما (حضرت مهدی (علیه السلام) است سزاوار است درباره او مطلب گفته شود.
(امام حسین (علیه السلام) در خاتمه فرمودند:
باز تاکید می کنم، درباره مهدی ما زیاد سخن بگویید و بنویسید.
مهدی ما مظلوم است، پیش از آنچه نوشته و گفته شده باید درباره اش نوشت و گفت**صحیفه مهدیه: ص 59.***.
راستی که امامان معصوم (علیهم السلام) ما، این راه را با بهترین وجه رهنمون شده اند؛ ولی این ما بوده ایم که به مسایل جزئی پرداخته و از امر حیاتی ظهور ظهور امام زمان (علیه السلام) در غفلت هستیم.
اینک به دعایی که امام صادق (علیه السلام) در روز عاشورا به عبدالله بن سنان می آموزد توجه بفرمایید:
عبدالله بن سنان گوید: روز عاشورا به محضر آقایم امام جعفر صادق (علیه السلام) شرفیات شدم، حضرت را با رنگ و رویی گرفته و ظاهری غمگین که اشک از چشمان مبارکش مانند در سرازیر بود، دیدم.
عرض کردم! ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)! چرا گریه می کنید؟ خداوند چشمان شما را گریان نکند.
حضرت فرمود: آیا غافل هستی؟ آیا نمی دانی که مثل چنین روزی امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسید؟
عرض کردم: آقای من! نظر شما درباره روزه امروز چیست؟
امام صادق (علیه السلام) پس از بیان اعمال این روز و چگونگی عزاداری در آن، دعای مفصلی را برای روز عاشورا قرائت فرمودند، در بخشی از آن دعا آمده است که:
اللهم عجل فرج آل محمد، واجعل صلواتک علیه و علیهم واستنقذهم من ایدی المنافقین المضلین، والکفره الجاحدین، وافتح لهم فتحا یسیرا، واتح لهم روحا و فرجا قریبا، واجعل لهم من لدنک علی عدوک وعدوهم سلطانا نصیرا؛
خدایا! در فرج آل محمد (علیهم السلام) تعجیل فرما، و درود خودت را بر او (مهدی (علیه السلام) و بر اهل البیت (علیهم السلام) قرار ده، و آنان را از دست منافقان گمراه و کفار عنود نجات ده، و برای آنان پیروی آسانی نصیب کن، و بر آنان آسایش و فرج نزدیک عنایت کن، و از ناحیه خودت برای آنها بر دشمنان خود و دشمنان آنها سلطنت قرار ده.
آنگاه امام صادق (علیه السلام) در عبارتی حیرت انگیز دشمنان اهل بیت (علیهم السلام) را توصیف و نفرین فرموده و به ضایع شدن دین و تعطیل شدن احکام در اثر عدم حمایت مردم از امامان معصوم (علیهم السلام) می پردازد و می فرماید:
اللهم ان سنتک ضائعه، واحکامک معطله، وعتره نبیک فی الارض هائمه.
اللهم فاعن الحق واهله، واقمع الباطل واهله، و من علینا بالنجاه واهدنا الی الایمان، وعجل فرجنا، وانظمه بفرج اولیائک واجعلهم لنا ودا، واجعلنا لهم وفدا**بحار الانوار: ج 101 ص 303، به نقل از صحیفه مهدیه: ص 241 - 247.***؛
خداوند! به راستی که سنت و روش تو پایمال گردید، احکام (روشنگر) تو تعطیل شده و خاندان پیامبرت در روی زمین سرگشته و حیران هستند.
خداوند! حق و اهلش را یاری کن، و باطل و اهلش را نابود نما، و منت گذار و ما را نجات ده و ما را به سوی ایمان هدایت فرما، و در فرج ما تعجیل فرما، و فرج و گشایش ما را با فرج و گشایش اولیای خودت مقرر فرما، و آنان را برای ما مهربان و ما را برای آنها پذیرا قرار بده...
به راستی که دقت و تامل در مضامین دعاهایی که در مورد ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) وارد شده، انسان را حیران می کند، اضطراب او را افزایش می دهد، و با شرمندگی تمام روبه سوی مولای مهربان و امام زمان (علیه السلام) خودش کرده و چنین زمزمه می کند:

اگر قدر تو را دانسته بودیم - اگر عهد وفا نشکسته بودیم
دل ما خانه غمها نمی شد - غم هجران نصیب ما نمی شد
اگر شرط تولا کرده بودیم - هر آنچه گفته بودی کرده بودیم
نمی شد روز ما، شام سیاهی - نمی شد قسمت ما این تباهی**داغ شقایق: ص 103.***

آری، ای عزادار امام حسین (علیه السلام) و ای عاشق اهل بیت (علیهم السلام)! باید برای همیشه، درخت یاس و نومیدی را که با ریشه ای پوسیده در دل گروهی جای گرفته، از بیخ و بن برکند، و به جای آن نهال امید و امیدواری کاشت، و با اشک زلال چشمانی که در اثر مصایب امام حسین (علیه السلام) و یاران با وفایش، جاری است این نهال را آبیاری نمود، و از ابرهای رحمت و بارانهای غفرانی که همواره به این محافل و مجالس با صفا سایه لطف و مهر می افکند، یاری طلبید تا به زودی زود این درخت به ثمر نشسته و میوه دعای بیشتر و بهتر را برای تنها عزیز و فرزند امام حسین (علیه السلام) یعنی حضرت ولی عصر (علیه السلام) به ارمغان آورد، ان شاء الله.
بدیهی است که او مولای مهربان است، و این عمل ما را با بهترین احسان و نیکویی جبران می فرمایند.
علامه فرزانه صاحب کتاب ارزشمند مکیال المکارم می نویسد، یکی از برادران شایسته و گرامیم، خوابی برای من نقل کرد، او گفت: من در عالم خواب موفق به دیدار جمال مولای مهربانم شدم، حضرتش فرمود:
انی ادعوا لکل مومن یدعو لی بعد ذکر مصائب سیدالشهداء (علیه السلام) فی مجالس العزاء**مکیال المکارم: ج 1 ص 333.***؛
هر مومنی که در مجالس سوگواری پس از ذکر مصایب حضرت سید الشهداء (علیه السلام) برای من دعا کند، من برای او دعا می نمایم.
آری! عزادار امام حسین (علیه السلام)! که عاشقانه در لحظات زندگی خود به یاد مصایب و مظلومیت آن حضرت اشک می ریزی و با اشک چشمان پاک برای ظهور فرزندش دعا می کنی! قدر و منزلت خود را بدان و بدین عمل زیبا خدا را سپاس گو، و بدان که این عمل نیکو و مقدس تو آثار زیادی دارد و باعث خشنودی خدای متعال و حضرات معصومین (علیهم السلام) و بخصوص حضرت زهرا (علیهما السلام) است.