رمز ظهور نور

محمد حسین رحیمیان‏

دعا برای امام زمان (علیه السلام)

... تو هستی مایی، بی تو جهان هستی معنی ندارد.
تو معنای جمال و کمال الهی هستی و همه غمهای جهان با یک لبخند دلنشین تو تبدیل به شادی می گردد.
آن روز است که جهانیان با لبخند تو، لبخند خواهند زد...
کجایی؟
خدایا! آیا در زیر این آسمان کبود و در این کره خاکی کسی مظلومتر از امام زمان (علیه السلام) پیدا می شود؟
کسی که به خاطر او جهان هستی را آفریدی اینک با ترس و انتظار قدم در میان هستی می گذارد.
کسی که همه اجدادش را در این کره خاکی به شهادت رساندند و دلش را با غم و اندوه پر نمودند.
آری! او مظلوم ترین فرد عالم است، و برای مظلومی و رهایی او باید دعا کرد.
اگر عزیزی از ما مظلوم شده و گرفتار شود چه می کنیم؟ ما برای رهایی او چگونه دعا می نماییم؟
مگر نه این است که با حالت اضطرار دعا می کنیم؟
مگر نه این است که برای رهایی او به این و آن سفارش دعا می کنیم؟
مگر نه این است که به همه اسباب و وسایل متوسل می شویم و تا او را رها نکنیم دست از دعا بر نمی داریم؟
آیا چه کسی که از امام زمان (علیه السلام) برای ما عزیزتر است؟
آیا او عزیزترین فرد و محبوبترین شخص در نزد ما نیست؟
پس چرا برای آن حضرت چنین دعا نمی کنیم؟
چرا تعلل می ورزیم و این دست و آن دست می نماییم؟
بیاییم برای مظلوم ترین فرد جهان دعا کنیم.
بیاییم با دعا برای او که دستان او را دوران غیبت - همچون اول مظلوم عالم جد بزرگوارش علی (علیه السلام) که دستانش را بستند - بسته؛ باز نماییم و او را برای رهایی بشریت از هر نوع ظلم و ستم و رسیدن به هر نوع کمال و سعادت، یاری نماییم!
اگر بدانیم تا حال چه قدر از آن حضرت در غفلت بودیم، دیگر در دعای برای آن حضرت تعلل نمی ورزیم.
آری! او خود مظلومیت خود را اعلان می نماید و به دوستانش می فهماند تا دعایش نمایند.
یکی از عاشقان جمال دلربایش گوید:
به حرم با صفای سید الشهداء (علیه السلام) - کسی که مولایمان منتقم خون اوست - مشرف شده و مشغول زیارت بودم.
بالای سر حرم مطهر، دعای زائر مستجاب است، قدم به آن مکان مقدس گذاشتم تا از خداوند بخواهم که مرا به محضر مبارک مولایم حضرت مهدی (علیه السلام) مشرف گرداند و دیدگانم را به جمال بی مثالش روشن نماید.
در آن مکان ملکوتی مشغول زیارت بودم که ناگاه خورشید جهان تاب جمالش ظاهر شد، من در آن لحظه حضرتش را نشناخته ولی بی اختیار دلم به سوی او رفت، و شدیدا مجذوب آن بزرگوار شدم، سلام و عرض ادب کردم، آنگاه پرسیدم: آقا! شما کیستید؟
در پاسخ فرمودند: من مظلوم ترین فرد عالم هستم.
باز متوجه نشدم و با خود گفتم: شاید یکی از علمای بزرگ نجف است که به جهت عدم گرایش مردم به او، خود را مظلوم ترین فرد عالم می داند، ولی چنین نبود، تا چنین فکری از ذهنم خطور کرد، متوجه شدم دیگر آن بزرگوار در کنارم نیست.
اینجا بود که با دعایی که در آن مکان مقدس کرده بود و با شناخت قلبی که از ایشان فهمیدم که او مولای من بود، چرا که مظلوم ترین فرد عالم کسی جز امام زمان (علیه السلام) نیست و نعمت حضورش را به این زودی از دست دادم**صحیفه مهدیه: ص 58.***.
آیا جز این است که آن حضرت به عاشقان خود درس می آموزند که به یاد او باشند، به فکر مظلومیت آن حضرت بوده و برایش دعا کنند؟!

نا امید نباشیم

انسان در طول زندگی خود با موانع، مشکلات و ناکامیهایی همراه است: ولی فرد موفق هیچ موقع نا امید نمی شود، او برای رسیدن به هدف خود از هیچ تلاش و تکاپو کوتاهی نمی کند.
او برای رسیدن به هدف خود شب و روز نمی شناسد، خستگی نمی فهمد، بی قرار است تا به هدفش نایل گردد.
بیاییم با این جنبش و تکاپو برای محبوب خدا و آخرین ذخیره الهی امام زمان (علیه السلام) دعا کنیم.
بیاییم با دعای برای او همه خیرات و نیکیها را برای جهانیان به ارمغان بیاوریم.
بیاییم ریشه فرسوده درخت یاس و ناامیدی را در ژرفای دلمان خشکانده و درخت نا امید را باور نموده و برای امام زمانمان دعا کنیم.
دعا کنیم و از دعا کردن خسته و ملول نگردیم که - ان شاء الله - خداوند مهربان با همین دعاها به وعده تخلف ناپذیر خود عمل خواهد نمود و جهان را با جمال بی مثال حجت اش منور خواهد فرمود.
مگر این است که اصرار در دعا خوب است و یکی از محسنات دعا همان اصرار و پا فشاری است.
حضرت موسی (علیه السلام) می فرماید: در یک مناجاتی که با خدای خود داشتم صدای پروردگارم را شنیدم که می فرمود:
یا موسی! قل لبنی اسرائیل.. و الحوا فی الدعا، تشملکم الرحمه بالاجابه و تهنئکم العافیه**بحارالانوار: ج 93 ص 375.***؛
ای موسی! به بنی اسرائیل بگو... در دعا اصرار و پا فشاری نمایید تا به سبب اجابت دعا، رحمت و مهر شما را فراگیرد و عافیت و سلامتی گوارایتان گردد...
چرا در دعاهایی که برای امور دنیوی حتی جزئیات زندگی می نماییم، این همه اصرار و پافشاری می کنیم و هرگز خسته نمی شویم؛ ولی در دعا برای آن وجود مهربان - که با آمدنش بساط همه غمها و ناملایمات برچیده می شود - خسته می شویم و زود دست از دعا بر می داریم و این امر را به مشیت خدای مهربان موکول می نماییم؟!
آیا در این خستگی و در این یاس و نا امیدی صدای پای شیاطین جنی و انسی شنیده نمی شود؟!
آیا آنها نمی خواهند انسان را از این عبادت عظمی باز دارند؟
آیا آنان در پی اهداف شوم خود نیستند؟!
آری! یاس و نا امیدی از شیطان است و این گروه کفاراند که همواره از رحمت الهی مایوسند.
مگر نه این است که حضرت یعقوب (علیه السلام) فرزندانش را برای جستجوی حجت خدا، یوسف گمگشته کنعان فرستاد و با خطاب:
یا بنی اذهبوا فتحسوا من یوسف و اخیه و لا تیاسوا من روح الله انه لا ییاس من روح الله الا القوم الکافرون**سوره یوسف آیه 87.***؛
پسرانم! بروید و از یوسف و برادرش جستجو کنید؛ و از رحمت خدا مایوس نشوید که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مایوس می شوند؛
آنان را برای پیدا کردن پیامبر حق، رهنمون شد؟!
بیاییم ما نیز از تاریخ الهام گرفته و به جستجوی یوسف گمشده زهرا اطهر (علیهما السلام) بپردازیم و با تلاش، تکاپو و دعا جهان را برای همیشه با نور جمالش روشن سازیم.
مگر ما از بنی اسرائیل کمتر هستیم، آنان چندین سال برای حجت خدا، پیامبر حق، حضرت موسی (علیه السلام) دعا کردند و مایوس نشدند تا خدا دعایشان را مستجاب فرمود.
امام صادق (علیه السلام) در ضمن حدیثی می فرمایند:
وقتی عذاب و سختی بر بنی اسرائیل طولانی شد، چهل روز به درگاه خدا گریه و ناله کردند، خداوند به موسی و هارون (علیهما السلام) وحی فرمود که آنها را از دست فرعون نجات دهد، و این در حالی بود که از چهارصد سال، صد هفتاد سال باقی مانده بود، و از آن صرف نظر کرد.
آنگاه امام صادق (علیه السلام) می افزاید:
شما نیز اگر چنین تضرع و زاری کنید، خداوند فرج ما را مقدر می نماید و اگر چنین نکنید، این امر به آخرین حد خود خواهد رسید**بحار الانوار: ج 52 ص 131 ح 34.***.
آری! دعا کنیم و اصرار و پا فشاری بنماییم و تا خدای متعال حاجت ما را روا ننموده دست از طلب بر نداریم که این گونه دعا خود باعث رسیدن به کمالات و فضایل انسانی است.
در سخنی زیبا از مولایمان امام باقر (علیه السلام) می خوانیم که حضرتش فرمود:
لا یلح مومن علی الله فی حاجته الا قضاهاله**بحار الانوار: ج 93 ص 375.***؛
بنده مومنی در حاجت و نیاز خود به سوی خدا اصرار و پا فشاری نمی ورزد جز آن که خدای تعالی حاجتش را روا می نماید.
دعا کنیم، اصرار نماییم و دل حضرات معصومین (علیهما السلام) را که عمری را با غم و اندوه و مظلومیت در حکومت جباران بسر بردند و با مظلومیت به شهادت رسیدند، شاد نماییم.
با دعا برای امام زمان (علیه السلام) به غصه های دل رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، فرق شکافته علی مرتضی، پهلوی شکسته فاطمه زهرا، جگر پاره پاره حسن مجتبی و جراحات فزون از حد سیدالشهداء و دلهای سوخته ائمه هدی (علیهم السلام) مرهم بگذاریم و دل غمگین آنها را شاد نماییم.
ای منتظر ظهور امام زمان (علیه السلام)! و ای دعا گوی فرزند امیرمومنان! اینک برخیز و مولایت را از جان و دل دعا کن و بدان خدای مهربان دعایت را مستجاب می نماید، و هرگز مایوس نباش که دعای تو را اثری است و آمین گوی دعای تو همه انبیا و اوصیا و کائنات هستند که:

برخیز دعا کن که دعا را اثری هست - تاثیر به آه دل خونین جگری هست
این قدر مگو ناله ز تاثیر فتاده - آخر به خدا یک نفس با اثری هست
زن حلقه به دربار فلک رفعت مهدی - چون پادشهان را به گدایان نظری هست
یک نامه بری آمده از کشور خضراء - گوید خبر تازه یک نو سفری هست
نومید مباشید ز درگاه الهی - تاثیر در اذکار و دعای سحری هست

الهام از مکتب پیشوایان معصوم (علیهم السلام)

خوشبختانه عده ای از مردم تا حدودی می خواهند امامان معصوم (علیهم السلام) را در زندگی دنیوی و اخروی خودشان الگو قرار دهند و اعمال و رفتارشان را از آن بزرگواران بیاموزند.
بدیهی است که این همان فرمان الهی است که ما را به این الگوپذیری فرمان داده است که:
لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه**سوره احزاب آیه 21.***؛
به طور قطع برای شما در زندگی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) سرمشق نیکویی است.
ما می دانیم که امامان معصوم (علیهم السلام) با خدای خود انس عجیبی داشتند و با دعا حق تعالی بیشترین ساعات زندگی خود را پر می کردند، و همواره در عشق به محبوب و معبود خود بسر می بردند.
آنان به جهت اختناق دوران خود، که از هدایت مردم و کشف اسرار الهی به صورت علنی دستشان بسته بود، به همین جهت با دعا و مناجات پرده از اسرار الهی و حقایق معنوی برمی داشتند و مردم را رهنمون می شدند.
اگر می خواهید این مطلب را خوب بفهمید، سری به کتابهای دعا و این آثار ارزشمند که مهرورزان و عاشقان بیت (علیهم السلام) در اختیار ما قرار داده اند، گذری نمایید تا متوجه شوید که در این اوراق گران سنگ چه مسایل مهم اعتقادی و معارف والای انسان ساز و شناخت و معرفت نهفته و به صورت دعا و مناجات بیان شده است.
در هر صورت، ما دوست داریم از مکتب اهل بیت (علیهم السلام) الگو بگیریم؛ ولی متاسفانه این الگوپذیری همواره در امور جزئی و دنیوی بوده و در مطالب مهم و حیاتی از آنان به عنوان الگو، پیروی ننموده ایم.
توجه به مضامین دعاها و دعاهایی که حضرات معصومین (علیهم السلام) برای دوران غیبت بیان فرموده اند ما را با این مطلب بیشتر آشنا می سازد.
بیاییم به این امر مهم اهمیت دهیم، و در این امر ائمه معصومین (علیهم السلام) و یاران با وفای آن بزرگوار برای امام زمانمان دعا کنیم.
اگر کتابهای دعایی را که در مورد حضرت مهدی (علیه السلام) تحت عنوان صحیفه مهدیه نگارش یافته مورد مطالعه قرار دهیم متوجه خواهیم شد که مساله ظهور و فرج آن حضرت و دعای برای امام زمان (علیه السلام) چه قدر اهمیت دارد که این اندازه مورد اهتمام آن بزرگواران بوده است**جای بسی شکر است که عده ای از دانشمندان وارسته از پیروان اهل بیت (علیهم السلام) در این مورد مهم قلم فرسایی کرده و یه جمع آوری دعا، زیارات و... که در پیرامون وجود مقدس امام زمان (علیه السلام) و ظهور مبارک حضرتش می باشد، پرداخته اند، و در این اخیر جامع ترین آنها، با ابتکاری خاص و کیفیتی زیبا تحت عنوان الصحیفه المبارکه اللمهدیه تالیف و در اختیار پیروان اهل بیت (علیهم السلام) قرار گرفته است، خوشبختانه ترجمه فارسی منتخب آن نیز بنام صحیفه مهدیه به زیور طبع آراسته است.***.