فهرست کتاب


برگی از آسمان (شرحی بر توقیعات حضرت مهدی علیه السلام)

حجت الاسلام میرزا علی بابائی

تارک نماز کافر است

عن مسعدة بن صدقه قال سمعت اباعبدالله علیه السلام و سئل ما بال الزانی لا تسمیه کافراً و تارک الصلوة قد سمیته کافراً و ما الحجة فی ذلک فقال لان الزانی و ما اشبهه انما یفعل ذلک لمکان الشهوة لانها تغلبه و تارک الصلوة لا یترکها الا استخفافاً بها
مسعدبن صدقه گوید: شنیدم از حضرت صادق علیه السلام که در پاسخ این سؤال: که چگونه است که شما زناکار را کافر نمی گوئی ولی تارک صلوة و کسی که نماز را ترک نموده، کافر می گوئید. دلیل بر این چیست؟
فرمود: چون زناکار و آنکه مانند اوست همانا این کار را به خاطر غلبه شهوت کند ولی تارک نماز آن را ترک نکند جز از روی استخفاف (و سبک شمردن) آن و این برای آن است که زنا کاری نیست که نزد زنی رود جز اینکه از نزدیکی با او طلب لذت کند (هدفش کامیابی و التذاذ است ولی هر که نماز را ترک کند هدفش در ترک آن، لذت نیست و چون لذتی نیست، پس برای استخفاف و سبک شمردن شد کفر واقع شود. **کافی ، ج 4، ص 97، خبر9. ***
پس کسی که نماز را ترک نمود، کافر است.
امام صادق علیه السلام فرمود تارک الصلوة کافر است (یعنی کسی که بدون جهت نماز نمی خواند کافر است) کسی که نماز را ترک کند در روز قیامت در بدترین عذاب خواهد بود.
قال رسول الله صلی الله علیه و آله ان فی جهنم وادیاً یستغیث منه اهل النار کل یوم تسبعین الف مرة و فی ذلک الوادی بیت من نار و فی ذلک البیت جب من النار و فی ذلک الجبب تابوت من النار الی اخر الحدیث. قال انس قلت یا رسول الله صلی الله علیه و آله لمن یکون هذا العذاب قال لشارب الخمر من اهل القرآن و تارک الصلوة ببان وادی.
شیخ جلیل ورام بن ابی فرفراس الحلی در کتاب خود نقل نموده از رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرموده بدرستی که در جهنم زمینی است که عذاب در آن زمین بطوری شدید است که اهل جهنم روزی هفتاد هزار بار از آزار، طلب فریاد رس می کنند و در آن زمین خانه ای است که از آتش است و در این خانه چاهی است از آتش و در این چاه صندوقی است از آتش (تا آخر حدیث که می فرماید) در این وقت انس بن مالک عرض کرد یا رسول الله این عذاب و این مکان برای کیست ؟ فرمود برای خورنده شراب از اهل قرآن و کسانی که نماز نمی خوانند از مسلمانان. **کتاب مضرات مسکرات، ص 147. ***
منقول است از حضرت باقر علیه السلام که روزی حضرت سید انبیاء صلی الله علیه و آله در وقت صبح با اصحاب نشسته بود و حدیث می فرمود تا آنکه آفتاب طالع گردید. مردمان برفتن آغاز نمودند تا آنکه دو نفر نزد آن حضرت ماندند یکی انصاری و دیگری ثقفی. آن حضرت خطاب به ایشان فرمود که: می دانم شما را حاجتی است اگر اراده داشته باشید من بیان فرمایم و اگر خواهید، عرض نمائید؟ ایشان بمعرض عجز و انکساء در آمده گفتند شما بیان فرمائید. آن حضرت فرمود که برادر ثقفی اراده داری که مرتبه ثواب وضو و نماز را بدانی، بدانکه هر گاه هر دو دست را به آب گذارده بگویی بسم الله، گناهانی که از رهگذر دست کسب نموده باشی ریخته گردد و چون روی بشوی گناهانی که از رهگذر هر دو نظر و دهن کسب شده باشد ریخته گردد، و چون هر دو زراع شسته شود گناهان از جانب راست و چپ شما ریخته اید و هر گاه سر و هر دو قدم مسح گردد گناهانی که به سبب تردد حاصل آمده ریخته می گردد.**مناهج الشارعین، ص 165. ***
از کتاب ثواب الاعمال شیخ صدوق (اعلی الله مقامه) است که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده اند کسی که برود به مسجدی از مسجدها برای نماز تا برگردد به منزل خود، به هر قدمی، خدا ده حسنه برای او می نویسد و ده سیئه از او پاک می کند و ده درجه برای او بالا می رود و کسیکه مواظبت کند بر نماز جماعت که هر کجا باشد (خود را به نماز جماعت حاضر کند) روز قیامت که می شود با اولین دسته ئی که از پل صراط عبور می کنند، مانند برق از صراط می گذرد و صورتش مانند شب چهارده نورانی خواهد بود و هر روز و شبی که مواظبت بر خواندن نماز جماعت می کند ثواب شهید در راه خدا برای او می نویسند. **خلاصه از مطالب از دین اسلام، ج 2، ص 68. به نقل بحار، ج هجدهم. ***

وظیفه همسایگان مسجد چیست

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمودند در شهر کوفه خبر به امیرالمؤمنین علیه السلام رسید که جمعی از همسایگان مسجد به نماز جماعت در مسجد حاضر نمی شوند. آن حضرت خطبه ئی خواند (در حضور مردمان) و فرمود مردمانی هستند که برای نماز جماعت در مسجد حاضر نمی شوند پس باید ایشان با ما در یک ظرف، آب و غذا نخورند و با ما در امور خود مشورت نکنند و از ما زن نگیرند و زن ندهند و از فی ء ما (یعنی بیت المال) چیزی نگیرند.
یا آنکه با ما به نماز جماعت حاضر شوند و نزدیک است که من امر کنم آتشی در خانه آنها بیفروزم که خانه آنها را بسوزانند یا (اینکه) به مسجد حاضر شوند. پس مسلمانان چون این کلام را شنیدند با آنها هم غذا نشدند و به آنها زن ندادند و از آنها زن نگرفتند تا آنکه آنها به صف جماعت با سایر مسلمانان حاضر شدند. **همان مدرک، ص 171. ***
از خطبه های حضرت علی علیه السلام درباره نماز و زکاة در بیان اسباب تقرب و نزدیکی به خداوند متعال است که می فرماید: ان افضل ما توسل به المتوسلون الی الله سبحانه و تعالی الایمان به و برسوله و الجهاد فی سبیل فانه ذردة الاسلام و کلمة الاخلاص فانها الفطره و اقام الصلوة فانها الملة و ایتاء الزکوة فانها فریضه واجبة...
برترین وسیله تقرب به سوی خداوند سبحان، اول ایمان و تصدیق و اعتراف بیگانگی خداوند و رسالت فرستاده او محمد صلی الله علیه و آله است و دوم جهاد و جنگیدن در راه حق تعالی است (با کفار و دشمنان دین که به سبب بلندی و رکن اعظم اسلامم است) و سوم کلمه اخلاص گفتن: لا اله الا الله است خداوند مردم را بر این فطرت آفریده که هر کس تصدیق دارد که: خدائی است بی همتا و بی شریک چهارم برپا داشتن نماز که نشانه ملیت دین اسلام است. بزرگترین رکن دین است و از جهت عظمت و اهمیت آن را نفس ملت و دین فرموده و پنجم زکات است که سهمیه ای است از جانب خدا تعیین گشته، دادن و پرداختن آن به مستحقین واجب است... . **نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه 109. ***
آیه 6 سوره توبه انما الصدقات للفقراء و المساکین و العالمین علیها و المؤلفة قلوبهم و فی الرقاب و الغارمین و فی سبیل الله و ابن السبیل فریضة من الله و الله علیم حکیم.
زکات مخصوص فقراء و مساکین و کارکنانی است که برای جمع آوری آن کار می کنند و کسانی که برای جلب محبتشان اقدام می شود و برای آزادی بردگان و بدهکاران و در راه (تقویت آئین) خدا و واماندگان در راه، این یک فریضه مهم الهی است و خداوند دانا و حکیم است.
در روایتی از حضرت امام صادق علیه السلام می خوانیم: من منع قیراطاً من الزکاة فلیس هو بمؤمن و لا مسلم و لاکرامه کسی که یک قیراط از زکات را نپردازد نه مؤمن است و نه مسلمان و ارزشی ندارد. **تفسیر نمونه، ج 8، ص 11. ***
در حدیثی از امام موسی ابن جعفر علیه السلام می خوانیم: (حضوا اموالکم بالزکاة) اموال خود را به وسیله زکات حفظ کنید. **مدرک سابق. ***
3

توبه از گناه

حضرت امام حسن عسکری علیه السلام می فرماید تو را وصیت می کنم به توبه کردن از گناه. توبه از گناه چهار شرط دارد اول پشیمانی قبلی دوم استغفار زبانی: استغفر الله ربی و اتوب الیه بگوید سوم گناه را ترک کند چهارم تصمیم بر ترک در آینده.
در حدیثی از پیغمبر گرامی صلی الله علیه و آله می خوانیم هنگامی که معاذبن جبل از توبه نصوح سؤال کرد در پاسخ فرمود ان یتوب التائب ثم لا یرجع فی ذنب کما لا یعود اللبن الی تضرع توبه نصوح آن است که شخص توبه کننده به هیچ وجه بازگشت به گناه نکند آن چنانکه شیر به پستان هرگز باز نمی گردد. **تفسیر نمونه، ج 24، ص 291. ***
سوره تحریم آیه 8: یا ایها الذین امنوا توبوا الی الله توبة نصوحا عسی ربکم ان یکفر عنکم سیئاتکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار یوم لا یخزی الله النبی و الذین امنوا معه... ای کسانی که ایمان آورده اید توبه کنید توبه خالص؛ امید است با این کار پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهائی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است وارد کند. در آن روزی که خداوند پیامبر و کسانیکه به او ایمان آوردند خوار و موهون نمی کند این در حالی است که نور آنها از پیشاپیش آنها و از سوی راستشان در حرکت است و می گویند پروردگارا نور ما را کامل کن و ما را ببخش که تو بر هر کاری قادری. **سوره تحریم، آیه 8. ***
حضرت امام علی بن الحسین علیه السلام در مناجات تائبین به پیشگاه خدا چنین عرضه می دارد الهی انت الذی فتحت لعبادک باباً الی عفوک سمیته التوبه فقلت توبوا الی توبة نصوحاً فاعذر من اعقل دخول الباب بعد فتحه
خدای من تو کسی هستی که دری به سوی عفوت به روی بندگانت گشوده ای و نامش را توبه نهاده ای و فرموده ای بازگردید به سوی خدا و توبه کنید توبه ای خالص؛ اکنون عذر کسانی که از ورود این در بعد از گشایش آن غافل شوند چیست. **همان مدرک. ***
در حدیثی از امام باقر علیه السلام ان الله تعالی اشد فرحاً یتوبة عبده من رجل اضل راحلته و زاده فی لیلة ظلماء فوجدها
خداوند از توبه بنده اش بیش از کسی که مرکب و توشه خود را در بیابان در یک شب تاریک گم کرده و سپس آن را بیابد، شاد می گردد. **همان مدرک. ***
هر گاه توبه با شرائط انجام گیرد آنچنان اثر می گذارد که گناه و آثار گناه را به کلی از روح و جان انسان محو می کند لذا در حدیثی از امام باقر علیه السلام می خوانیم: التائب من الذنب کمن لاذنب له و المقیم علی الذنب و هو مستغفر منه کالمستهزء کسی که از گناه خود توبه کند همچون کسی است که اصلاً گناه نکرده و کسی که به گناه خود ادامه دهد در حالی که استغفار می کند کسی که مسخره می کند. **همان مدرک، صفحه 296. ***
انما التوبة علی الله للذین یعملون السوء بجهالة ثم یتوبون من قریب فاولئک یتوب الله علیهم و کان الله علیماً حکیماً. توبه تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام می دهند و سپس به زودی توبه می کند. خداوند توبه چنین اشخاصی را می پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.
در این آیه در واقع همان حقیقتی را بیان می کند که امام سجاد علیه السلام در دعای ابو حمزه ثمالی با توضیح بیشتری بیان فرموده است، آنجا که می گوید: الهی لم اعصک حین عصیتک و انا بربوبیتک جاحد و لابامرک مستخف و لا بعقوبتک متعرض و لا لو عیدک متهاون و لکن خطیئة عرضت و سولت لی نفسی و غلبنی هوای
خدای من هنگامی که به گناه و معصیت تو پرداختم اقدام به گناه از راه راه انکار خداوندیت نکردم و نه به خاطر خفیف و سبک شمردن امر تو بود و نه مجازات تو را کم اهمیت گرفتم و نسبت به آن بی اعتنا بودم و نه وعده کیفرت را سبک شمردم بلکه خطائی بود که در برابر من قرار گرفت و نفس اماره، حق را بر من مشتبه کرد و هوی و هوس بر من چیره شد.