فهرست کتاب


تفسیر نمونه، جلد19

آیت الله مکارم شیرازی با همکاری جمعی از فضلاء و دانشمندان

1 - تقوا و فجور در برابر هم

در آیات فوق ((فساد در ارض )) در مقابل ((ایمان و عمل صالح )) قرار گرفته، و ((فجور)) (شکافتن پرده دین ) و تقوا در برابر پرهیزکاری .

آیا این دو، بیان یک واقعیت است به دو عبارت، یا بیان دو مطلب ؟

بعید نیست هر دو تاءکید یک معنی بوده باشد، چرا که متقین همان مؤمنان صالح العملند و ((فجار)) همان ((مفسدان فی الارض )) .

این احتمال نیز وجود دارد که جمله اول اشاره به جنبه های اعتقادی و عملی هر دو باشد و صاحبان عقیده درست و عمل صالح را با آنها که فاسد العقیده و فاسد العملند مقایسه می کند، در حالی که جمله دوم تنها به جنبه های عملی اشاره دارد .

این تفاوت نیز ممکن است که تقوا و فجور ناظر به کمال و نقصان شخص باشد، و عمل صالح و فساد در ارض ناظر به جنبه های اجتماعی .

@@تفسیر نمونه جلد 19 صفحه 269@@@

ولی تاءکید مناسبتر به نظر می رسد .

2 - این آیات ناظر به کیست ؟

در روایتی در تفسیر این آیات می خوانیم : الذین آمنوا و عملوا الصالحات : به امیر مؤمنان علی (علیه السلام ) و یارانش اشاره می کند، در حالی که : ((المفسدین فی الارض :)) اشاره به مخالفان آنها است . ** تفسیر نورالثقلین جلد 4 صفحه 453 ( حدیث 37 ) . ***

در حدیث دیگری که ((ابن عساکر)) از ((ابن عباس )) نقل کرده، آمده است که منظور از ((الذین آمنوا)) ((علی )) (علیه السلام ) و ((حمزه )) و ((عبیده )) هستند که در میدان بدر در مقابل ((عتبه )) و ((ولید)) و ((شیبه )) از سپاه شرک قرار گرفتند (و با آنها پیکار تن به تن کردند و بر آنها غالب شدند) و منظور از ((المفسدین فی الارض )) سه نفر نامبرده که از لشکر کفر و شرک است که در برابر آنها قرار گرفته اند . ** تفسیر روح المعانی جلد 23 صفحه 171 . ***

روشن است که معنی این روایات انحصار مفهوم آیه در افراد خاصی نیست، بلکه بیان شان نزول یا مصداقهای روشن و بارز این آیه است .

@@تفسیر نمونه جلد 19 صفحه 270@@@

آیه 30 - 33

آیه و ترجمه

وَ وَهَبْنَا لِدَاوُدَ سلَیْمَنَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ(30)

إِذْ عُرِض عَلَیْهِ بِالْعَشیِّ الصفِنَت الجِْیَادُ(31)

فَقَالَ إِنی أَحْبَبْت حُب الخَْیرِ عَن ذِکْرِ رَبی حَتی تَوَارَت بِالحِْجَابِ(32)

رُدُّوهَا عَلیَّ فَطفِقَ مَسحَا بِالسوقِ وَ الاَعْنَاقِ(33)

ترجمه :



30 - ما سلیمان را به داود بخشیدیم، چه بنده خوبی ؟ چرا که همواره به سوی خدا بازگشت می کرد (و به یاد او بود) .

31 - به خاطر بیاور هنگامی را که عصرگاهان اسبان چابک تندرو را بر او عرضه داشتند .

32 - گفت من این اسبان را به خاطر پروردگارم دوست دارم (من می خواهم از آنها در جهاد استفاده کنم او همچنان به آنها نگاه می کرد) تا از دیدگانش پنهان شدند .

33 - (آنها آنقدر جالب بودند که گفت ) بار دیگر آنها را بازگردانید و دست به ساقها و گردنهای آنها کشید (و آنها را نوازش داد) .

تفسیر: