فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

پیام امام خمینی (ره) به مناسبت ارتحال آیت الله طالقانی** صحیفه نور - جلد پنجم - چاپ دوم - 1371 - ص 427***:

انالله و اناالیه راجعون
فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر
عمر طولانی این عیب را دارد که هر روز عزیزی را از دست می دهد و به سوگ شخصی می نشیند و در غم برادری فرو می رود.
مجاهد عظیم الشأن برادر بسیار عزیز حضرت حجةالاسلام والمسلمین آقای طالقانی از بین ما رفت به ابدیت پیوست و به ملاء اعلی با اجداد گرامیش محشور شد. برای آن بزرگوار سعادت و راحت و برای ما و امت تأسف و تأثر و اندوه.
آقای طالقانی یک عمر در جهاد روشنگری و ارشاد گذراند.
او یک شخصیتی بود که از حبسی به حبس دیگر و از رنجی به رنج دیگر در رفت و آمد بود و هیچ گاه در جهاد بزرگ خود سستی و سردی نداشت. من انتظار نداشتم که بمانم و دوستان عزیز و پر ارج خودم را یکی پس از دیگری از دست بدهم. او برای اسلام به منزله حضرت ابوذر بود. زبان گویای او چون شمشیر مالک اشتر بود برنده بود و کوبنده. مرگ او زودرس بود و عمر او با برکت. رحمت خداوند بر پدر بزرگوار او که در رأس پرهیزگاران بود و بر روان خودش که بازوی توانای اسلام. من به امت اسلام و ملت ایران و عائله ارجمند و بازماندگان او این ضایعه بزرگ را تسلیت می دهم. رحمت بر او و بر همه مجاهدان راه حق.
والسلام علی عبادالله الصالحین
روح الله الموسوی الخمینی
19 شهریور 1358 / 18 شوال 1399

شهادت اولین شهید محراب، آیت الله اسدالله مدنی

20 شهریور 1360

در بیستم شهریور 1360، شهید مدنی، نماینده امام خمینی (ره) و امام جمعه تبریز، مجسمه تقوی و فضیلت و پارسایی که زهد و تقوای او زبانزد خاص و عام بود، بعد از اقامه نماز در محراب نماز جمعه، همچون جدش امیرالمؤمنین علی(ع) به دست یکی از شقی ترین منافقین روزگار به شهادت رسید.
ارتجاع داخلی با حمایت سرمایه داران و استثمارگران داخل و خارج، امام جمعه تبریز را به عنوان قربانی تبلیغات و حرکت ضد انقلابی خود برگزیده، بود زیرا دومین شهید محراب، برای افشای ماهیت پلید آنها به صورت خستگی ناپذیری فعالیت می کرد، به عبارت دیگر آیت الله مدنی یکی از کسانی بود که در چهارچوب اجرای سیاست ضد انقلابی (حذف چهره های اصیل) از صحنه انقلاب اسلامی، به شهادت رسید. چهره ای که با توجه به نفوذ و محبوبیتش و نیز داشتن تفکر و اندیشه مستضعف گرا، وجودش برای جریانات انحرافی تحمل پذیر نبود.
این مجاهد بزرگ در سال 1293 هجری شمسی در شهر دهخوارقان (آزاد شهر) استان آذربایجان شرقی متولد شد. در آغاز سنین بلوغ، به قم عزیمت کرد و پس از گذراندن درسهای مقدماتی، حدود چهار سال به تحصیل دروس فقه و اصول در محضر امام (ره) مشغول شد.
پنج سال بعد به نجف اشرف عزیمت کرد و همزمان به تحصیل و تدریس پرداخت. بدینسان که در جلسات دروس آیات عظام سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم و حاج سید ابوالقاسم خوئی به قصد تحصیل شرکت و ضمن تحصیل نیز روزانه چندین جلسه درس، از کفایه، رسایل، مکاسب و لمعه را برای شاگردان خود تدریس می کرد.
آیت الله مدنی اولین کسی بود که در جریان انقلاب سال 1342 شمسی مردم بپاخاسته کشورمان در نجف از امام تبعیت کرد، و در انتشار اعلامیه آیت الله حکیم به همین مناسبت، نقش بسزایی داشت. آیت الله مدنی سوابق مبارزاتی زیادی در نجف داشت، به طوری که در زمان حکومت عبدالسلام عارف، برادر عبدالرحمان عارف، از طرف آیت الله حکیم، که از مراجع بزرگ شیعه در آن زمان بود، فتوایی صادر شد با این عنوان که کمونیست بودن کفر و الحاد است.
درباره این فتوا از طرف بعثیون و کمونیستهایی که در حکومت عراق رسوخ کرده بودند، اهانتهایی به ایشان شد و آیت الله حکیم به عنوان اعتراض به این اعمال به کوفه رفت. در آن موقع شهید آیت الله مدنی دست به عمل ابتکاری زد، طلاب را جمع کرد و جملگی کفن پوشیدند و به منزل آیت الله حکیم رفتند و از ایشان خواستند که دستور جهاد بدهند.
آیت الله مدنی در سال 1350 به فرمان امام خمینی (ره)، جهت تدریس علوم دینی به خرم آباد رفت و حوزه علمیه کمالیه (خرم آباد) به همت و تلاش ایشان تأسیس شد. چندی بعد بر اثر فعالیتهایی که علیه رژیم ستمشاهی داشت به نورآباد ممسنی، گنبد کاووس، بندر کنگان و مهاباد تبعید شد و با اوج گیری انقلاب اسلامی از تبعید به قم بازگشت و پس از پیروزی انقلاب به دعوت مردم همدان راهی این شهر شد.
آیت الله مدنی در جریان تشکیل مجلس خبرگان، از سوی مردم همدان به آن مجلس راه یافت و پس از شهادت آیت الله قاضی طباطبایی که امام جمعه تبریز بود، از سوی امام خمینی (ره) به عنوان نماینده امام و امام جمعه تبریز انتخاب شد.