فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

مرگ مشکوک جلال:

بعد از این که جلال نسبت به روحانیت بویژه نسبت به امام خمینی (ره) اظهار علاقه نمود، ساواک به وحشت افتاد و به عناوین مختلف او را مورد تهدید قرار داد و سعی کرد که جلال را از روحانیت جدا نماید. در سال 1347 تهدید به مرگ شد. ساواک می خواست که جلال را بدون سر و صدا از میان بردارد و به همین خاطر وی را به اسالم در استان گیلان (ویلای تابستانی جلال) تبعید نمود و سرانجام در یک صحنه ساختگی و مشکوک در روز سه شنبه 18 شهریور ماه 1348 بدون هیچ گونه سابقه بیماری دارفانی را وداع گفت و توسط خانواده اش در تهران در مسجد فیروزآبادی نزدیک حضرت عبدالعظیم به خاک سپرده شد. روزنامه ها با اشاره ساواک مرگ او را عادی جلوه داده و در اثر سکته قلبی قلمداد نمودند.

آثار جلال آل احمد:

آثار جلال از نخستین باری که در سال 1322 چاپ شده اند با رنگ اجتماعی در برابر مسائل خرافی جامعه بیشتر موضعی انتقادی داشت، اما پس از کودتای 28 مرداد 1332 آثارش با گذشت زمان سیاسی تر شد و این امر در کلیه نوشته ها و حتی در قصه هایش متجلی گردید.
جلال در 46 سال زندگی خود، نزدیک به سی سال نویسندگی کرد که نتیجه آن حدود چهل اثر جاوید می باشد که به سه بخش داستان، مقالات و سفرنامه و گزارشها تقسیم می شود.
کتابهای قصه و داستانی او عبارتند از: از رنجی که می بریم، دید و بازدید، مدیر مدرسه، سه تار، سرگذشت کندوها، نون و القلم، پنج داستان، سنگی بر گوری، نفرین زمین. مقالات جلال عبارتند از: سه مقاله، هفت مقاله، ارزیابی شتابزده، یک چاه و دو چاله و مثلا شرح احوالات، غرب زدگی، در خدمت و خیانت روشنفکران. سفرنامه ها و گزارشات جلال عبارتند از: اورازان، تات نشینهای بلوک زهرا، جزیره خارک در یتیم خلیج، و خسی در میقات.
بعضی از آثار جلال در زمان حیاتش به چاپ رسیده که بعضا به نامهای مستعار نیز بوده است و برخی از آنها در طی بیست سال بعد از مرگش توسط اوصیای او به چاپ رسیده اند.

نامه جلال آل احمد به امام (ره) از بیت الله الحرام

مرحوم جلال آل احمد در سال 1343، نامه ای از بیت الله الحرام به محضر امام خمینی (ره) فرستادند. این نامه که پس از آزادی ایشان از زندان در سال 1343، و انتقال امام (ره) به قم در 31 فروردین همان سال در مکه نگارش یافته است، در پی یورش ساواک به بیت شریف امام (ره) در قم در سال 1345 به یغما رفت و بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در پرونده جلال آل احمد در ساواک که بایگانی گردیده بود، پیدا شد. جلال در آغاز نامه خطاب به امام (ره) می نویسد:
(آیة اللها
وقتی خبر خوش آزادی آن حضرت تهران را به شادی واداشت فقرا منتظرالپرواز (!) بودند به سمت بیت الله. این است که فرصت دست بوسی مجدد نشد. اما اینجا دو سه خبر اتفاق افتاده و شنیده شده که، دیدم اگر آنها را وسیله ای کنم برای عرض سلامی بد نیست.
اول این که مردی شیعه جعفری را دیدم از اهالی الاحساء، جنوب غربی خلیج فارس، حوالی کویت و ظهران، می گفت 80 درصد اهالی الاحساء و ضوف و قطیف شیعه اند و از اخبار آن واقعه مولمه پانزده خرداد حسابی خبر داشت و مضطرب بود و از شنیدن خبر آزادی شما شاد شد...)