فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

آزاد سازی بیت المقدس به دست سپاهیان اسلام

(صلاح الدین ایوبی) وزیر العاضد، آخرین خلیفه فاطمی، پس از مرگ مخدوم خود، روز عاشورای 567 ه.ق، دولت مستقل ایوبی را تأسیس کرد و سیاستهای ضد صلیبی پیشینیان، خصوصا نورالدین زنگی را دنبال کرد، صلاح الدین ایوبی بعد از جنگهای متعدد با پادشاه بیت المقدس، آن شهر را به محاصره در آورد. ابتدا خطاب به اشغالگران نوشت: (من به قدس احترام می گذارم و تمایلی به خونریزی ندارم، لذا شما را به ترک آن نصیحت می کنم و تعهد می کنم که اموالتان در امان باشد... صلیبیان نپذیرفتند و کارزار شروع شد و سپاهیان اسلام پیروزمندانه به پیش رفتند. پادشاه بیت المقدس (گی) که توان مقابله با مسلمان را نداشت، تسلیم شد و شهر بیت المقدس پس از 91 سال اسارت در 17 رجب 583 ه.ق آزاد شد. صلاح الدین بعد از ورود به بیت المقدس هیچیک از بناهای مسیحیان را ویران نکرد و نسوزاند و سه روز پس از ورود بشهر کلیسای شهر را به کشیشان سپرد، و (گی) را آزاد کرد تا به اروپا باز گردد.
صلاح الدین پس از 22 سال حکومت به سال 598 ه.ق در سن 57 سالگی در گذشت. مقبره صلاح الدین ایوبی در نزدیکی مسجد اموی در شهر دمشق قرار دارد.
گرچه (صلاح الدین ایوبی) بعد از 91 سال اسارت بیت المقدس موفق به آزادی آن شد ولی با گذشت بیش از هشت قرن از این واقعه، قبله اول مسلمین مجددا در 14 مه سال 1948 در جریان یک توطئه از پیش طراحی شده توسط صهیونیزم جهانی به اشغال یهودیان متعصب در آمد **جهت کسب اطلاعات بیشتر به جلد اول روزها و رویدادها ص 343 مراجعه فرمایید.*** و تاکنون (1998 م) که پنجاه سال از اشغال این سرزمین می گذرد در اثر وجود تفرقه بین مسلمانان و دولتهای اسلامی، یهودیان توانسته اند حاکمیت خویش را با زور و تزویر در این سرزمین اسلامی تثبت کنند. بعد از اشغال بیت المقدس یکی از صهیونیستهای متعصب جملاتی بدین مضمون گفته بود که جنگهای صلیبی امروز پایان یافته و ما انتقام خون یهودیان بنی قریضه را از (حضرت) محمد (ص)گرفتیم که این نشان دهنده **جهت شناخت هر چه بیشتر این توطئه و عمق فاجعه به کتاب پروتکلهای دانشوران صهیون نوشته عجاج نویهض ترجمه حمید رضا شیخی از انتشارات آستان قدس رضوی مراجعه فرمایید. ***خوی و رفتار کینه ورزانه و انتقام جویانه صهیونیستهای اشغالگر قدس شریف می باشد. جنگهای صلیبی هم اکنون نیز به شکل تهاجمات بی امان فرهنگی در گستره جهان توسط صلیبی های متعصب عصر حاضر با همکاری صهیونیستهای نژادپرست ادامه دارد.

اشغال ایران توسط قوای متفقین و اخراج رضا شاه

3 شهریور 1320 / 25 اوت 1941

جنگ جهانی دوم، در اول سپتامبر 1939 (دهم شهریور 1318) با حمله آلمان به لهستان آغاز شد. هیتلر، با اطمینان از پیمانی که در تاریخ 23 اوت 1939 (اول شهریور 1318) بین آلمان و اتحاد جماهیر شوروی منعقد شده و عملا بی طرفی شوروی را موجب شده بود به لهستان حلمه کرد و در اندک مدتی آن سرزمین را متصرف، و ضمیمه خاک آلمان کرد؛ شوروی نیز از این فرصت بهره جست و ضمن ضمیمه کردن ایالتهای لهستان که در همسایگی اش قرار داشتند، کشورهای منطقه بالتیک را نیز به شناسایی تقسیم لهستان و عقد قرار دادهای دوستی با آلمان و پیمان عدم تجاوز با شوروی واداشت. انگلیس و فرانسه زیر بار این تحولات نرفتند و در سوم سپتامبر (دوازدهم شهریور) رسما علیه آلمان وارد جنگ شدند. از آن پس کشورهای دیگر بتدریج به سود کشورهای محور و یا متفقین وارد جنگ خانمانسوزی شدند که نزدیک شش سال تداوم یافت و طی آن صرف نظر از هزینه ها و ویرانیها و تنگناها و پاره ای دشواریهای دیگر، نزدیک به 39 میلیون انسان جان باختند. هیتلر پس از تصرف لهستان متوجه کشورهای حوزه بالتیک شد و در اندک مدتی دانمارک و نروژ را تصرف کرد و سپس ارتش او راهی بلژیک، لوکزامبورگ و هلند گردید و خیلی زود به پیروزیهای سریع در شمال غربی اروپا دست یافت و فرانسه را به اشغال خود در آورد و در هشتم اوت 1940 نیروی هوایی آلمان شروع به بمباران لندن و سایر شهرهای صنعتی انگلستان کرد. لیکن این حملات هوایی نتوانست انگلستان را به زانو در آورد، اما در جبهه شرق اروپا، دست اندازی هیتلر بر سرزمینهای اطراف رود دانوب سرانجام استالین را از خواب غفلت بیدار کرد و وضعیت عدم تجاوز میان دو کشور، جای خود را به کشمکش و جنگی داد که در ابتدای آن نیروهای هیتلر با حمله های برق آسا شکستهای سخت برقوای اتحاد جماهیر شوروی وارد آوردند و تا نزدیکی مسکو پیش رفتند.