فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

علل هجوم صلیبیها:

1 - انگیزه مذهبی: مسلمانان معاصر جنگهای صلیبی، اعم از سلاطین، امیران، نویسندگان و سایر مردم بر این عقیده بودند که نخستین انگیزه صلیبیها بر پایه اعتقادات دینی و مذهبی قرار داشت و نقش فعالی که ارباب کلیسا و رجال دین مسیح در برافروختن آتش جنگ داشتند، این نظر را قوت می بخشد.
(پاپ اوربان دوم) Pope Urban II در سال 488 ه.ق / 1095 م با شعار (این است اراده خدا) در مجمع کلرمونت** جنوب شرقی فرانسه Clermont *** فرانسه خطابه ای ایراد کرد و چنین سخن گفت** به نقل از بیت المقدس شهر پیامبران، ص 46 - 48***:
(ای یاران مسیح! آن سرزمین مقدس که از برکت وجود مخلص (عیسی مسیح) تبرک یافت، آن دخمه ای که از آن نجات دهنده ماست، آن کوهستانی که عیسی به خاطر نجات ما، در آن به سر برد و محنت کشید، آن مزاری که در آن دفن گردید، اینک تماما به تصرف دشمن در آمده و میراث مشرکان شده است. آن کلیساهای مقدس، آن اماکن فروزانی که جهان را تابناک کرده بودند، اکنون در مغاک تاریکی فرو رفته و از نظر ناپدید شده اند، به طوری که در سراسر آن سرزمین پهناور حتی یک وجب خاکی که در آن برای خدا عبادت شود، باقی نمانده است. همان بیت المقدسی که مایه افتخار و سرچشمه فیاض ما بود، اینک به دست مسلمانان افتاده است، مسلمانانی که غیر از مآثر دینی خود اثر دیگری در آن باقی نگذارده اند...
ای دلاوران عزیز! آن شمشیرهایی را که تاکنون به سینه یکدیگر فرو می بردید و در مقابل اهانتی کوچک با برادران دینی دوئل می کردید، اکنون باید به سینه دشمن فرو برید ... این جهادی که امروز عازم آن هستید تنها برای فتح بیت المقدس نیست، بلکه باید تمام اقلیم پرثروت آسیا و خزاین آکنده و بی حساب آن را تصاحب نمایید. امروز باید به جانب بیت المقدس بروید و تمام آن سرزمینها را از دست اشغالگران بگیرید و خود وارث آنها شوید ... ای دلاوران! با این شمشیری که به جهاد مقدس می روید، خزائن آسمانها را تملک خواهید کرد. اگر در این جنگ فاتح شوید تمام کشورهای مشرق زمین از آن شما خواهد شد، و اگر کشته شدید به شرافتی بس بزرگ نایل آمده اید، یعنی در نقطه ای شهید شدیده اید که عیسی در آن شربت شهادت نوشیده است).
پس از آن که امپراتوری (بیزانس) پیرو (ارتدوکس) در جنگ (ملازگرد) یا (منازگرد) مغلوب سلجوقیان شد، جدایی و رقابت با مذهب (کاتولیکی) روم را خطر آفرین یافت و از کلیسای روم علیه مسلمانان یاری خواست، کلیسای روم این ندا را لبیک گفت. بنابراین می بایست وحدت دو کلیسای شرق و غرب را سرآغاز تهاجم گسترده علیه اسلام دانست. بدین ترتیب با تجدید تفکر دینی در غرب، پاپ رهبر مذهبی جهان غرب شد و این وحدت، سرفصل جنگهای صلیبی گردید.
2 - انگیزه اقتصادی: در آن دوران سیمای اقتصادی و اجتماعی اروپا تیره بود.
نظام زمینداری و ارباب رعیتی در اروپا بیداد می کرد. طبقه عادی جامعه، در بدترین شرایط اجتماعی و فقر و بیچارگی زندگی می کردند. زمینداران بزرگ در صدد گسترش اراضی خود خصوصا در مشرق زمین بودند. از سوی دیگر گرانی، رشد بیماری، قحطی و کمبود آذوقه که مردم را وادار به گیاهخواری کرده بود، عاملی در فرار مردم از غرب به شرق بود.
انگیزه های تجاری و بازرگانی نقش عمده ای در گسترش جنگهای صلیبی داشت و همان طور که (تامسون) در تاریخ اجتماعی و اقتصادی خود بیان کرده است، جنگهای صلیبی اولین تجربه استعمار غرب بود که برای تحقق بهره برداریهای همه جانبه اقتصادی صورت گرفت.
3 - ادعای کاذب زائران مسیحی بیت المقدس مبنی بر این که مورد اذیت و آزار مسلمانان قرار می گیرد وسیله ای برای تحریک عواطف مسیحیان و انگیزش جنگها بود.

آغاز جنگهای صلیبی:

هنگامی که اسلام با تسخیر قلبها تا مرکز اروپا پیش رفت، اروپا در توحش و بربریت و نزاعهای قومی و قدرت طلبی شوالیه ها، بارون ها و کنت ها، دست به گریبان بود. با آمدن اسلام به سرزمینهای اروپا و به دنبال رسیدن تمدن شکوفا و انسانی اسلام به دروازه های آنجا، جامعه بسته اروپا ناگهان احساس خطر کرد، زیرا خود را مواجه با تفکری می دید که برابری، مساوات و آزادی انسانی را به مردم نوید می داد و برخلاف عقاید و خرافات حاکم بر جامعه اروپای قرون وسطی، آینده ای روشن و الهی را برای آنان ترسیم می نمود.
اروپاییان که هیچ مانعی را بر سر راه گسترش اسلام نمی دیدند، به فکر جلوگیری از گسترش سریع آن افتادند، لیکن حربه ای که می بایست احساسات مردم رنجدیده اروپا را برای مقابله با نیروی اسلام تهییج کند در دست نبود، لذا کلیسا قدم به میدان نهاد و (پطرس زاهد) کشیش فرانسوی، که برای زیارت به بیت المقدس رفته بود، پس از مشاهده سیادت و سروری مسلمانان بر بیت المقدس در بازگشت به غرب، بهانه ناامنی را ساز کرد و سوار بر قاطر ایتالیا و فرانسه را در نوردید و احساسات مسیحیان و صاحبان کلیسا را برانگیخت.
اجتماع تاریخی (کلرمونت) در 15 اوت 1095 تشکیل، و کلیسا علیه مسلمانان که آنها را کافر می نامیدند، اعلان جهاد کرد. سپاه صلیبی با استفاده از داوطلبان مسیحی تشکیل و آماده نبرد با مسلمانان شد و سرانجام نیز به سوی قسطنطنیه حرکت کرد. اولین جنگ صلیبی 25 اوت 1095 م با قتل عام مسلمانان، یهودیها و حتی مسیحیان شرقی و آسیایی، توسط صلیبیان آغاز شد و هزاران نفر قربانی صلیبیان شدند و انطاکیه و بیت المقدس به دست ایشان افتاد و در یک شب در بیت المقدس 12 هزار نفر از مسلمانان و تعدادی از یهودیان را قتل عام کردند. صلیبیها پس از پیروزی، خطاب به پاپ نوشتند: (اگر مایلید بدانید چه بر دشمن می گذشت، همین بس که اسبهای ما در ایوان سلیمان و معبد او تا زانو در خون مسلمانان شناور بودند.)
دوره اول جنگهای صلیبی که در سال 1095 م علیه مسلمانان شروع شد تا سال 1270 م پایان جنگ هشتم ادامه یافت و سرانجام صلیبیها از سرزمینهای اسلامی بیرون رانده شدند و بقایای صلیبیها نیز از شام در سال 690 ه.ق برابر با 1291 م بیرون رفتند. تاریخ میلادی جنگهای یاد شده به شرح زیر است:
جنگ اول 1095 الی 1099، جنگ دوم 1147 الی 1149، جنگ سوم 1189 الی 1192، جنگ چهارم 1202 الی 1204، جنگ پنجم 1217 الی 1221، جنگ ششم 1228 الی 1229، جنگ هفتم 1248 الی 1254، جنگ هشتم 1270، جنگ نهم 1271 الی 1272 میلادی.

آزاد سازی بیت المقدس به دست سپاهیان اسلام

(صلاح الدین ایوبی) وزیر العاضد، آخرین خلیفه فاطمی، پس از مرگ مخدوم خود، روز عاشورای 567 ه.ق، دولت مستقل ایوبی را تأسیس کرد و سیاستهای ضد صلیبی پیشینیان، خصوصا نورالدین زنگی را دنبال کرد، صلاح الدین ایوبی بعد از جنگهای متعدد با پادشاه بیت المقدس، آن شهر را به محاصره در آورد. ابتدا خطاب به اشغالگران نوشت: (من به قدس احترام می گذارم و تمایلی به خونریزی ندارم، لذا شما را به ترک آن نصیحت می کنم و تعهد می کنم که اموالتان در امان باشد... صلیبیان نپذیرفتند و کارزار شروع شد و سپاهیان اسلام پیروزمندانه به پیش رفتند. پادشاه بیت المقدس (گی) که توان مقابله با مسلمان را نداشت، تسلیم شد و شهر بیت المقدس پس از 91 سال اسارت در 17 رجب 583 ه.ق آزاد شد. صلاح الدین بعد از ورود به بیت المقدس هیچیک از بناهای مسیحیان را ویران نکرد و نسوزاند و سه روز پس از ورود بشهر کلیسای شهر را به کشیشان سپرد، و (گی) را آزاد کرد تا به اروپا باز گردد.
صلاح الدین پس از 22 سال حکومت به سال 598 ه.ق در سن 57 سالگی در گذشت. مقبره صلاح الدین ایوبی در نزدیکی مسجد اموی در شهر دمشق قرار دارد.
گرچه (صلاح الدین ایوبی) بعد از 91 سال اسارت بیت المقدس موفق به آزادی آن شد ولی با گذشت بیش از هشت قرن از این واقعه، قبله اول مسلمین مجددا در 14 مه سال 1948 در جریان یک توطئه از پیش طراحی شده توسط صهیونیزم جهانی به اشغال یهودیان متعصب در آمد **جهت کسب اطلاعات بیشتر به جلد اول روزها و رویدادها ص 343 مراجعه فرمایید.*** و تاکنون (1998 م) که پنجاه سال از اشغال این سرزمین می گذرد در اثر وجود تفرقه بین مسلمانان و دولتهای اسلامی، یهودیان توانسته اند حاکمیت خویش را با زور و تزویر در این سرزمین اسلامی تثبت کنند. بعد از اشغال بیت المقدس یکی از صهیونیستهای متعصب جملاتی بدین مضمون گفته بود که جنگهای صلیبی امروز پایان یافته و ما انتقام خون یهودیان بنی قریضه را از (حضرت) محمد (ص)گرفتیم که این نشان دهنده **جهت شناخت هر چه بیشتر این توطئه و عمق فاجعه به کتاب پروتکلهای دانشوران صهیون نوشته عجاج نویهض ترجمه حمید رضا شیخی از انتشارات آستان قدس رضوی مراجعه فرمایید. ***خوی و رفتار کینه ورزانه و انتقام جویانه صهیونیستهای اشغالگر قدس شریف می باشد. جنگهای صلیبی هم اکنون نیز به شکل تهاجمات بی امان فرهنگی در گستره جهان توسط صلیبی های متعصب عصر حاضر با همکاری صهیونیستهای نژادپرست ادامه دارد.