فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

شورای عالی مشارکتهای مردمی:

در پی تدوین و اجرای طرح امداد دانش آموزان محروم و معلول توسط عده ای از انسانهای نیکوکار و با پشتیبانی شهید دکتر فیاض بخش رئیس وقت سازمان بهزیستی کشور در اواخر سال 1364 با توجه به اصل 29 قانون اساسی مقدمات تشکیل شورای عالی مشارکتهای مردمی سازمان بهزیستی فراهم شد و این شورا از فروردین سال 67 فعالیت رسمی خود را آغاز کرد.
از طریق مشارکتهای مردمی و همیاری افراد خیر و نیکوکار اقدامات چشمگیری در راستای اهداف سازمان بهزیستی کشور انجام گرفت. از آن جمله، خرید تجهیزات مورد نیاز مراکز توانبخشی و حمایتی سازمان بهزیستی، کمک به احداث واحدهای مسکونی و تعمیر ساختمانهای بهزیستی، پرداخت هزینه های تحصیلی و درمانی مددجویان و تأمین دیگر نیازهای آنان قابل ذکر است.
شوراهای مردمی تاکنون هزاران متر مربع ساختمان، زمین، باغ و باغچه را به صورت اهدایی از افراد خیر و نیکوکار برای واحدهای بهزیستی سراسر کشور تحویل گرفته اند.
از نظر امور فرهنگی، شوراهای سراسر کشور تاکنون در حد توان و امکاناتشان در جهت کمک به محرومان گامهای بلندی برداشته اند.
از دیگر اقدامات شورای عالی مشارکتهای مردمی، تأسیس شورای مشارکتهای بانوان نیکوکار تحت نظر ریاست سازمان بهزیستی است که تشکیلات مستقل و مجزایی برای سازماندهی و جذب بانوان نیکوکار داوطلب می باشد. اساسنامه این شورا نیز توسط خود بانوان تهیه و به تصویب رسیده است.
شورای عالی کمکهای مردمی 30 عضو دارد که علاوه بر رئیس سازمان حضرت آیت الله حائری تهرانی یکی از روحانیون نیکوکار که امامت جماعت مساجد (ارک) و (الغدیر) را به عهده دارد و گروهی از افراد خیر عضو آن هستند.
شورای عالی مزبور در 10 کمیته فعالیت و سیاستگزاری می کند که از آن جمله به کمیته های امور فرهنگی و مساجد، امور زیارتگاه ها و اردوگاه ها، جلب مشارکتهای شرکتهای خصوصی، جلب مشارکتهای وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی و کمیته امور خیریه ها می توان اشاره کرد. تعداد اعضاء شورای مشارکت استانها 24 نفر و در شهرستانها 20 نفر است و سعی بر این است که کمکهای شوراها به خودکفایی خانواده های مددجو بیانجامد.

سازمان بهزیستی و سالمندان:

وجود 5/3 میلیون نفر سالمند در کشور، رقم قابل توجهی است که سازمان بهزیستی باید برای آنها برنامه های بهداشتی، درمانی، کلینیکی، و نیز پر کردن اوقات فراغت آنها با ورزشهای سالمندی، مطالعه و بسیاری از چیزهای دیگر داشته باشد. در حال حاضر به سالمندان در سه بخش دولتی، خصوصی و خیریه ارائه خدمات می شود.
اصولاً مراکز خیریه سالمندان با مجوز سازمان تأسیس و به صورت هیأت امنایی اداره می شوند. کمکها به صورت جلب مشارکتهای مردمی است که به طور عمده توسط افراد خیر و گمنام تأمین می شود.
کهریزک در جنوب تهران یکی از این مراکز است که سالی 150 میلیون تومان هزینه دارد.
آسایشگاه های بخش خصوصی تحت نظارت بهزیستی است و امتیاز آن تحت شرایط خاصی به افراد واگذار می شود.

معلولیت و بهزیستی:

سازمان بهداشت جهانی، معلولیت را اختلال رابطه فرد با محیط می داند و در تعریف توانبخشی اشاره به این دارد که توانبخشی پاسخ به معلولیت است برای رسیدن به حداکثر تواناییهای یک معلول. اگر جامعه بتواند تسهیلات لازم را تأمین کند که وی مشکلات حضور در جامعه را نداشته و قدرت استفاده از وسایل توانبخشی را داشته باشد، با موانع شهری روبرو نشود، مشکل عبور و مرور نداشته باشد، در فعالیتهای گروهی شرکت نماید و ... دیگر آن فرد معلول نیست.
از 6 میلیون نفر افراد معلول جامعه ایرانی 60 درصد به نحوی در فعالیتهای اجتماعی شرکت داده شده اند و نیازی به خدمات توانبخشی خاص ندارند. 30 درصد نیاز به خدمات توانبخشی تخصصی، و ده درصد نیاز به توانبخشی فوق تخصصی دارند.
با وجود تلاش گسترده سازمان وضعیت اشتغال معلولان در جامعه نابسامان است. معلولان بسیاری، به خاطر کمبود آگاهی برخی از کارفرمایان، موانع شهری و معماری، نداشتن آگاهی کافی جامعه از معلول و معلولیت، یا بیکارند و یا هراس از برخورد با اجتماع در آنها باقی مانده است. در کشور ما حمایت قانونی در زمینه اشتغال معلولان به معنای واقعی وجود ندارد. اختصاص 3 درصد از استخدامهای دولتی به معلولان در قانون پیش بینی شده، اما در عمل اجرا نمی گردد.
رشد معلولیت در جامعه ناشی از عوامل و دلایل شناخته شده ای است و به عنوان نمونه بخش قابل ملاحظه ای از معلولیتها ناشی از حوادث رانندگی است که بر اثر گسترش شهرنشینی و عدم رعایت دقیق قوانین و مقررات راهنمائی و رانندگی به وقوع می پیوندند.
سایر معلولیتها نیز بر اثر عوامل مادرزادی، فقر بهداشت، عدم واکسیناسیون کودکان، انواع بیماریها و عدم درمان بموقع آنها شامل کزاز، سیاه سرفه، سل، سرخک، دیفتری و فلج اطفال که قابل پیشگیری نیز هستند، بروز می کند.
کارشناسان مقاطع زمانی ابتلای فرد به معلولیتها را به سه مقطع قبل از تولد، هنگام تولد و بعد از تولد تقسیم می کنند.
عوامل قبل از تولد از عوامل ارثی و یا محیطی منشأ می گیرند. این عوامل بر اثر ازدواجهای فامیلی و عدم تناسب (ارهاش hR -) خون والدین بروز معلولیت را سبب می شود. عوامل محیطی شامل ابتلای مادر باردار به بیماریهای عفونی، مسمومیتهای شیمیایی و یا قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس و ضربه های شدید می باشد.
عوامل بعد از تولد به دو گروه تقسیم می گردد:
اول که ناشی از بیماریها مانند فلج اطفال، رماتیسم، مننژیت، عفونتهای استخوانی، سوء تغذیه و سکته های قلبی و مغزی در بزرگسالان.
دوم تصادفات رانندگی، سوختگی، برق گرفتگی، تنبیهات شدید بدنی و ...