فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

21 تیر / 11 ژوئیه

در ژوئن 1989 مجمع کنترل برنامه توسعه ملل (U.N.D.P ** ***United Nations Development Program) توصیه کرد که 11 ژوئیه (21 تیرماه) توسط مجمع عمومی به عنوان روز جهانی جمعیت شناخته شود، تا در نتیجه 5 میلیارد جمعیت حاضر جهان، آن روز را گرامی بدارند و در این روز افکار عمومی جهان را به خطر افزایش جمعیت و تدابیر و برنامه های توسعه و نیاز به حل مشکلات ناشی از افزایش جمعیت جهان جلب کنند.
در اواسط سال 1995 جمعیت جهان 7/5 میلیارد نفر بود. بر اساس برنامه های سازمان ملل تا سال 2015 که جمعیت جهان بین 1/7 - 8/7 میلیارد نفر پیش بینی شده است، افزایش جمعیت سالانه به طور میانگین بیش از 86 میلیون نفر خواهد بود** نشریه سازمان ملل متحد، شماره 35، فوریه 1996***.
در آغاز قرن بیست و یکم جمعیت جهان بالغ بر 6 میلیارد و دویست میلیون نفر خواهد شد و زمین این کره خاکی زیبا برای ادامه حیات و زندگی با مشکل مواجه خواهد شد. سرانجام در سال 2025 حدود 5/8 میلیارد موجود انسانی حق شان را از طبیعت و زمین پیر طلب خواهند کرد! جمعیت جهان دیوانه وار به شکل انفجاری افزایش می یابد و این نوع افزایش در تمامی طول عمر بشر وجود نداشته که در طول فقط 42 سال جمعیت جهان دو برابر شود. یعنی از رقم 5/2 میلیارد نفر در سال 1950 میلادی به میزان 5/5 میلیارد نفر در سال 1992 برسد.
این جمعیت کثیر گویی با دهان باز و گرسنه به دنیا می آیند تا آخرین آثار و بقایای محیط زیست طبیعی بر کره زمین را نابود کنند و همه ذخایر طبیعی را بلعیده و از کره ای که زیباترین حدیث آفرینش خداوندی را در جلوه های بی پایان جنگلهای سرسبزش، کوهستانهای رفیعش و اقیانوسهای نیلگونش و ... به تصویر کشیده است، به برهوتی خشک و لم یزرع مبدل سازند.
بر اساس آمارهای انتشار یافته در هر دقیقه 232 نوزاد در جهان متولد می شوند.
یعنی در هر ساعت مجموعاً 920،13 انسان کوچک به ساکنان کره خاکی افزوده می شود. در یک شبانه روز زمین از 334000 نوزاد تازه وارد استقبال می کند. این در حالی است که در هر دقیقه تنها 97 نفر انسان، یعنی روزانه 140000 انسان به دیار باقی می شتابند. مقایسه این ارقام نشان می دهد که میزان تولد 4/2 برابر میزان مرگ و میر است و تناسب لازم بین این دو برقرار نیست و این امر سبب افزایش بی رویه جمعیت جهان می گردد.

جمعیت و محیط زیست

افزایش جمعیت و گسترش شهرنشینی، کاربرد نامناسب و استفاده بی رویه از زمین و محیط زیست را به دنبال دارد و دشواریهای بیشماری را در بخش اقتصاد کشورهای در حال توسعه فراهم می آورد. تا دو دهه پیش تنها کشورهای صنعتی با آلودگی آب و هوا دست به گریبان بودند، اما امروزه کشورهای در حال توسعه همچون ایران نیز به گونه ای جدی در معرض این تهدید قرار گرفته اند. در بیشتر شهرها مشکلات گوناگونی در زمینه جمع آوری و دفع فاضلاب به چشم می خورد و باستثنای چند شهر، دفع فاضلاب به وسیله چاه های غیر بهداشتی صورت می گیرد. مصرف روزافزون کودهای شیمیایی و سموم کشاورزی نیز تهدیدی دیگر برای سلامت محیط دریاچه ها و رودها به شمار می آید.
پیامدهای ناگوار آلودگی محیط زیست نه تنها موجب بروز بیماریهای مختلف جسمی و روانی نوظهور در نسل حاضر شده، بلکه نسلهای آینده را نیز مورد تهدید قرار داده است.

جمعیت و مسکن

در فرآیند بی رویه افزایش جمعیت، مسأله مسکن به یکی از مسائل پیچیده بسیاری از جوامع تبدیل شده است. افزایش هزینه مسکن از یک سو و فزونی جمعیت از سوی دیگر، به این مشکل دامن می زند و دشواری تهیه سرپناه را برای بسیاری از خانواده ها دو چندان می سازد.