فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

تأسیس بوستان هدایت

در سال 1373 هجری قمری، هشت سال پس از انتشار نخستین جلد الغدیر (مکتبة الامام امیرالمؤمنین (علیه السلام) ) کتابخانه عمومی امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) با همت والای علامه مجاهد در روز غدیر افتتاح می شود و در سایه کوشش مستمر حضرت آیت الله امینی و یارانش با نسخه برداری از کتب نایاب و منحصربفرد، گنجی در پرتو ولایت در نجف به وجود می آید. شیفتگان مولی الموحدین علی (علیه السلام) نیز هر یک به نوبه خویش با شور و شعف بسیار در تهیه نسخه های خطی و چاپی کتابخانه به مؤسس آن یاری می رسانند و در حدود 42000 جلد کتاب به زبانهای مختلف فراهم می شود.
حضرت علامه امینی با تأسیس این کتابخانه در نجف اشرف می خواهد تا دانشگاه بزرگ عالم تشیع به قدر ممکن از کتاب بی نیاز شود. نجف در نظر ایشان پایگاه ولایت و مرکز تشیع است و بر خود لازم می داند تا با تأسیس کتابخانه ای بزرگ، انقلاب فرهنگی و تحول عظیمی را که با تألیف الغدیر به وجود آمده است، به کمال برساند.

دیدگاه علامه امینی درباره ولایت فقیه

در عصر علامه مجاهد، دانشمندان و مجتهدان دینی هر یک به روشی به مقابله با نظام طاغوت برآمدند و هر یک با ایجاد نهضتها و حرکتهای اصلاحی به مقابله با تجاوز و استعمار برخاستند و در احیای ارزشهای اسلامی پافشاری کردند.
نواب صفوی از شاگردان مخلص مکتب غدیر علامه امینی شد و به مبارزه علیه طاغوت پرداخت. روش علامه نستوه از گونه ای دیگر بود. وی معتقد بود که باید کاری ریشه ای انجام داد.
علامه امینی، با مطرح نمودن ولایت و امامت و بحثهای عمیق علمی و کاوشگرانه پیرامون آن از نخستین متفکران اسلامی بود که به ولایت فقیه در عصر غیبت رسید و بحث و درس اختصاصی پیرامون آن را امری لازم و ضروری دانست. ایشان حکومت را از آن ولی فقیه به حساب آورد و گفت: (دیگران غاصبند و این مقام حق مسلم آن فریادگر است.)
در جای دیگر به صراحت هرچه تمامتر ندا برداشت:
(الامام الخمینی ذخیرة الله للشیعة) امام خمینی ذخیره خدا برای جهان تشیع است. چه او از طلوع فجر صادق خبر داشت و رسالتی که بر دوش مجدد قرن نهاده شده بود. از این رو علامه شاگردی تربیت کرد چونان نواب صفوی تا حکومت علوی را فریاد زند و با یاران خویش پایه های حکومت غاصبان را به لرزه درآورد.

نماز آخر

تلاش بی پایان، معمار مدینه غدیر را دچار فتور جسمی کرد و بیمار شد. بیماری اندک اندک رو به فزونی گرفت. وی از کار باز ماند.
مصلح کبیر در بستر بیماری بود که حضرت آیت الله العظمی حکیم (ره) رخت از جهان بربست. بیماری و بستری شدن علامه حدود دو سال به طول انجامید و معالجات خارج از کشور هم مفید واقع نشد، تا این که آیتی از آیات الهی و عاشقی از عاشقان ولایت و مجاهدی نستوه روز جمعه 12 تیر ماه 1349 برابر 28 ربیع الثانی 1390 هجری قمری نزدیک ظهر به درود جهان گفت. وی که همواره در نماز بود و جز به عبادت خدای کعبه و خدمت به مولود آن کاری دیگر نداشت در هفتاد سالگی از دنیا رفت. جنازه علامه پس از مدتی به نجف اشرف منتقل گردید و در کتابخانه ای که خود تأسیس کرده بود به خاک سپرده شد و در جوار مولای خویش امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در کتابخانه عمومی (مکتبة الامام امیرالمؤمنین العامه) که خود تأسیس کرده بود به خاک سپرده شد.