فهرست کتاب


روزها و رویدادها (جلد دوم)

علی بری دیزجی , علی اصغر کریمی شرفشاده , مجید صفائی , محمد نبی ابراهیمی , وحید صفائی

26 ژوئن / 5 تیر

این مواد مخدر مایه فساد است، فساد را باید برداشت تا دیگران اصلاح شوند. هر عقلی و هر عاقلی این معنا را تصدیق دارد که با این طور فسادها که جوانهای ما را به نیستی تقریباً می کشاند باید مبارزه بشود.
امام خمینی (ره)
کنفرانس بین المللی مبارزه با اعتیاد و قاچاق مواد مخدر از تاریخ 17 تا 26 ژوئن 1987 در شهر (وین) به منظور ابراز عزم سیاسی ملتها در امر مبارزه با پدیده خانمانسوز و شوم مواد مخدر تشکیل شد و در آن سندی با عنوان comprehensive Multidisciplinary outline **C.M.O (طرح جامع مبارزه با مواد مخدر)*** به تصویب کشورهای شرکت کننده رسید. این سند خط مشی همه جانبه اقدامات در امر کنترل مواد مخدر را از سوی کشورهای شرکت کننده مشخص و آنان را متعهد نموده است تا اقدامات بین المللی در خصوص مبارزه با قاچاق مواد مخدر را قاطعانه دنبال کنند.
در این کنفرانس سندی در چهار فصل تنظیم گردید که بیش از 35 مورد اقدام عملی را همچون ارزیابی میزان مصرف، پیشگیری از طریق آموزش، نقش رسانه ها در بازگشت معتادین به دامن اجتماع و معالجه آنان، ریشه کنی مزارع غیر مجاز خشخاش، نابودی شبکه های عمده قاچاق مواد مخدر، همکاریهای حقوقی کشورها و ... را در خود جای داده است. این سند در 26 ژوئن مصادف با 5 تیر ماه به اتفاق آراء مورد تأیید و تصویب کشورهای شرکت کننده قرار گرفت و سالروز تصویب این سند به نام روز جهانی مبارزه با مواد مخدر اعلام گردید.
علی رغم امضای این سند توسط اکثریت کشورها، متأسفانه اقدامات عملی لازم در جهت مبارزه با مواد مخدر صورت نمی پذیرد. تنها کشور موفقی که توانسته در این راه اقدامات جدی و موفقیت آمیزی را انجام دهد، جمهوری اسلامی ایران است که به عنوان یک الگوی موفق و سمبل مبارزه و ابداع کننده شیوه های موفق در جهان شناخته شده است. غرب و در رأس آنها آمریکا، عمیقاً از گسترش تفاهمات منطقه ای و همکاریهای بین المللی با جمهوری اسلامی ایران در راستای مبارزه با مواد مخدر به هراس افتاده و همواره مخالفت خود را با مطرح شدن ایران اسلامی به عنوان الگو اعلام داشته است، و نه تنها هیچ گونه همکاری در جهت نابودی باندهای مافیایی مواد مخدر انجام نداده بلکه در مواقع لازم کارشکنی هایی نیز در جهت جلوگیری از فعالیتهای جمهوری اسلامی ایران به عمل آورده است.

سابقه مواد مخدر در جهان:

اگرچه تاریخ دقیقی از کشت و مصرف مواد افیونی در دست نمی باشد، لیکن بر اساس برخی اسناد موجود، سابقه آشنایی بشر با مواد مخدر را حدود 4000 سال پیش از میلاد برآورد می نمایند.
(پلین) دانشمند رومی قرن اول میلادی اولین کسی است که شیره غلیظ خشخاش را به نام اپیوم عرضه کرد. "اپیوم" از ریشه "اپوس OPOS" به معنی شیره که آن هم از کلمه "اهی پی نا AHIPENA " از زبان سانسکریت گرفته شده و بنا به تلفظهای دیگر "افیون" یا "هیپون" خوانده می شود.
به کار بردن کلمه "تریاک Theriac" بجای افیون یک غلط مصطلح و کاملاً مرسوم است، زیرا "تریاک" در زبان انگلیسی و "تریاق" در زبان فرانسوی نام یک پادزهر است که از حدود 70 نوع گیاه تهیه شده و گاهی پوست یک نوع مار به نام "Tiriak" را نیز به آن می افزودند.
کلمه خشخاش هم یک لغت عربی است و در فارسی این گیاه را "کوکنار" می نامند.

سابقه مواد مخدر در ایران:

اگرچه پیشینه دقیقی از مصرف تریاک در ایران وجود ندارد و اقوال مختلفی در این خصوص مطرح می باشد، لیکن همگان اتفاق نظر دارند که دول استکباری و در رأس آنها انگلیس، همزمان با ایجاد تفرقه و خصومت بین دولتهای ایران و عثمانی، بشدت مواد مخدر را رواج دادند که حتی برخی از شاهان صفوی نیز به آن روی آورده و معتاد شدند.
با شروع حکومت قاجار، بر مبنای سیاست انگلیس که خواهان تضعیف همسایگان هندوستان بود، تریاک کشی چنان در ایران رواج یافت که حتی تصویر "ناصرالدین شاه" را همانند نقش سکه بر حقه های وافور منقوش ساختند و بدینسان به آن رسمیت بخشیدند و در همین ایام نیز کشت خشخاش را ترویج کردند و برای اولین بار در "ماهان کرمان" مرغوب ترین نوع این محصول را کاشتند.
در زمان حکومت سلسله پهلوی و در اوج حمایتهای غرب از آن رژیم و علی رغم قوانینی که تدوین و تصویب شد، سطح زیرکشت تا میزان 33000 هکتار افزایش یافت و علاوه بر تریاکهای سناتوری که اسباب تعیش طبقه اشراف و ثروتمندان، وکلا و نمایندگان مجلس، درباریان و خوانین بود، برای اولین بار مرزهای کشور به روی هروئین گشوده شد و از حدود دهه چهلم شمسی جوانان این مرز و بوم در معرض یکی از مهمترین توطئه های استکبار جهانی (مواد مخدر) قرار گرفتند و ایران که در مسیر ترانزیت مواد مخدر آسیا به اروپا قرار دارد بزرگترین لطمات را متحمل شد. با پیروزی انقلاب اسلامی، توطئه های استکبار جهانی علیه نظام اسلامی و ملت ایران گسترش یافت. امام (ره) دستور مبارزه شدید با قاچاق مواد مخدر را صادر فرمودند و این کار را یک نقشه حساب شده و هدفدار بیان نمودند: (این (مواد مخدر) یک نقشه است که برای سرتاسر کشور است ... برای فلج کردن جوانهای ماست.)
ایشان عوامل توطئه را معرفی نموده و قدرتهای بزرگ را در این کار دخیل دانستند.
(این هم یک توطئه است که قدرتهای بزرگ به این وسیله به ما ضربه می زنند.)
امام (ره) ضمن خائن توصیف کردن قاچاقچیان، و نصیحت کردن به جوانان، مصرف هرگونه مواد مخدر را نیز حرام اعلام نمودند:
(این قاچاقچی ها درجه اول خائنین هستند به این مملکت ... کسانی که معلوم شود شغل آنها جمع آوری مواد مخدر و پخش آن بین مردم است در حکم مفسد فی الارض است.)
(جوانهای ما باید برای خاطر اسلام و ملت و کشور و حیثیت و نوامیس خودشان دست از آن مراکز بکشند.)
(برای اشخاص که در این باب نیستند حرام است بروند و هروئینی گردند. چه هروئین چه تریاک و چه مشروبات.)
استکبار جهانی که شکست عظیمی را از انقلاب اسلامی متحمل شده بود جهت غوطه ور کردن جوانان کشور در دام اعتیاد، با توطئه ای حساب شده توزیع مواد مخدر را در ایران افزایش داد. مبارزه با قاچاق مواد مخدر با رهنمودهای امام (ره) و با همت جوانان حزب اللهی در قالب کمیته های انقلاب اسلامی آغاز شد. این مبارزه، با تشکیل ستاد مبارزه با مواد مخدر در سال 1367 و تصویب قانون جدید مبارزه با مواد مخدر، مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام** 19/5/1368***، بتدریج شکل سیستماتیک به خود گرفت و با ادغام نیروهای انتظامی موج فزاینده ای به خود گرفته است و ستاد مبارزه با مواد مخدر **اعضاء ستاد مبارزه با مواد مخدر با اصلاح قانون قبلی در مجمع تشخیص مصلحت (19/5/1368) به شرح ذیل می باشند. 1)رئیس جمهور که رئیس ستاد خواهد بود.) 2) دادستان کل کشور، وزیر کشور، وزیر اطلاعات، وزیر بهداشت - درمان و آموزش پزشکی، رئیس سازمان صدا و سیمای ایران، فرمانده نیروی انتظامی، سرپرست سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی، سرپرست دادگاه و دادسراهای مبارزه با مواد مخدر*** که ریاست آن را رئیس جمهور بر عهده دارد هماهنگی لازم را در زمینه ادامه این مبارزه انجام می دهد.