فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 8

حاج شیخ محسن قرائتی

سوره نمل آیه 33

(33) قَالُواْ نَحْنُ أُوْلُواْ قُوَّةٍ وَأُوْلُواْ بَأْسٍ شَدِیدٍ وَالْأَمْرُ إِلَیْکِ فَانظُرِی مَاذَا تَأْمُرِینَ
(اشراف) گفتند: ما سخت نیرومند و دلاوریم (و نباید در برابر یک نامه از موضع ضعف برخورد کنیم)، ولی اختیار کار با توست، نظر خود را بیان فرما تا ببینیم چه دستور می دهی؟ (و ما با قدرت انجام دهیم).
نکته ها:
کلمه ی «فَتوی » و «فَتی» از یک ریشه است. «شاب» به هر جوانی گفته می شود، ولی «فَتی» به جوانی گفته می شود که مدبّر، شجاع، عاقل و با صلابت باشد. «فتوی » نیز به معنای حرف عاقلانه، پخته و کامل است.
پیام ها:
1- بلقیس، به اطرافیان خود بها می داد و با آنان مشورت می کرد. (ما کنت قاطعة امراً حتّی تشهدون)
2- گاهی قدرت و امکانات، مانع پذیرفتن حقّ می شود. (نحن اولوا قوّة و اولوا بأس) (قدرت ومقام، مشاوران بلقیس را مغرور کرده بود.)
3- در مسایل حکومتی، باید حرف آخر را یک نفر بزند. (والامر الیک) (دیگران نظر می دهند ولی حقّ تصمیم گیری با یک نفر است). (فانظری ماذا تأمرین)
4- بلقیس، فرمانده نیروهای مسلّح زمان خود بود. (نحن اولوا قوّة و اولوا بأس و الامر الیک)

سوره نمل آیه 34

(34) قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوکَ إِذَا دَخَلُواْ قَرْیَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُواْ أَعِزَّةَ أَهْلِهَآ أَذِلَّةً وَکَذَلِکَ یَفْعَلُونَ
(بلقیس) گفت: بی شک، هرگاه پادشاهان به منطقه ی آبادی وارد شوند (و هجوم برند،) آن جا را به تباهی می کشند و عزیزان آن جا را ذلیل می کنند و این، سیره ی همیشگی آنان است.
پیام ها:
1- اعتراف به روحیّات وخصلت های پادشاهان، نشانه ی شهامتِ بلقیس است. (قالت اِنّ الملوک...)
2- بلقیس هم دغدغه ی شکست از سلیمان و هم دلبستگی به آبادی کشور خود داشت. (افسدوها و جعلوا اعزّة اهلها اذلّة)
3- تنها به قدرت خود تکیه نکنید؛ دیگران را نیز به حساب آورید. (اطرافیان بلقیس می گفتند: «نحن اولوا قوّة و اولوا بأس شدید»، ولی بلقیس هشدار داد که قدرت سلیمان را کم نپندارید). (قالت ان الملوک...)
4- شیوه ی حکومت های غیر الهی، ایجاد فساد و ذلّت در بین منطقه و مردم است. (کذلک یفعلون)
5 - آفت حکومت وقدرت، سلطه طلبی، جنگ افروزی و ویرانگری است. (الملوک... افسدوها و جعلوا اعزّة اهلها اذلّة)

سوره نمل آیه 35

(35) وَإِنِّی مُرْسِلَةٌ إِلَیْهِم بِهَدِیَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ یَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ
و همانا من (جنگ را صلاح نمی بینم،) هدیه ای با ارزش به سویشان می فرستم، پس چشم براهم تا ببینم فرستادگان من با چه خبری برمی گردند. (شاید با قبول هدایا از سوی سلیمان، ما هم درامان باشیم)
پیام ها:
1- زن، ذاتاً جنگجو نیست. (انّی مرسلة الیهم بهدیّة)
2- حرکت هایی که انگیزه ی مادّی داشته باشد، با رسیدن به مادّیات آرام می گیرد. (بهدیّة) (خصلت پادشاهان، فریفتگی آنان در برابر هدایا است)
3- هدیه، گاهی در واقع رشوه و حقّ السکوت است. (بهدیّة)
4- دشمنان نیز ما را با فرستادن هدایا آزمایش می کنند. (مُرسلة الیهم بهدیّة)
5 - طاغوت ها و پادشاهان، می دانستند که انبیا هدف مادّی ندارند ولی با این حال برای جذب و آرام کردن آنان تلاش می کردند. (مُرسلة الیهم بهدیّة)