فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 8

حاج شیخ محسن قرائتی

سوره نور آیه 23

(23) إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَتِ الْغَفِلَتِ الْمُؤْمِنَتِ لُعِنُواْ فِی الدُّنْیَا وَالْأَخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ
همانا کسانی که به زنان پاکدامن و بی خبر (از هرگونه آلودگی) و با ایمان نسبت بد می دهند، در دنیا و آخرت از رحمت الهی دورند و برایشان عذاب بزرگی است.
نکته ها:
با اینکه در قرآن گروه های کافران، پیمان شکنان، قاتلان، طرفداران طاغوت، منافقان، مفسدان، مشرکان، مستکبران، ظالمان، کتمان کنندگان حقّ و دروغگویان مورد لعنت قرار گرفته اند ولی لعنت دنیا و آخرت همراه با عذاب عظیم تنها مخصوص کسانی است که آبروی افراد پاک را می برند.
امام صادق علیه السلام این آیه را گواه بر آن دانستند که نسبت ناروا به زنان پاکدامن و عفیف از گناهان کبیره است.**بحار، ج 76، ص 9.***
پیام ها:
1- آسیب پذیری زن بیشتر است، باید به افراد آسیب رسان هشدار داد. (یرمون المحصنات)
2- کسی که پاک تر است تهمت به او خطرناکتر است. (المحصناتِ الغافلات المؤمنات)
3- بی خبری از فساد ومراکز فساد وافراد فاسد، برای زن ارزش است. (الغافلات)
4- تهمت، علاوه بر عذاب آخرت در دنیا نیز کیفر دارد. (لُعِنوا فی الدّنیا) (لعنت در دنیا، با اجرای حدّ و ردّ گواهی او به عنوان فاسق است.)
5 - حمایت از حقوق زن، از برنامه های قرآنی است. (یَرمون... لُعِنوا)

سوره نور آیه 24

(24) یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیْدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ
روزی که زبان ها و دست ها و پاهایشان علیه آنان به آنچه انجام داده اند گواهی می دهند.
نکته ها:
مسأله ی گواهی دادن اعضای بدن بارها در قرآن مطرح شده است. در سوره ی فصّلت می خوانیم: (حتّی اذا ما جاءوها شَهِد علیهم سَمعُهم و ابصارُهم و جُلودُهم بما کانوا یعملون)**فصّلت، 20. ***هنگامی که به دوزخ رسند، گوش و چشم و پوست بدن آنان به گناهانی که انجام داده اند، گواهی دهند. و در سوره ی یس می خوانیم: (ألیوم نَختِمُ علی أفواهِهم و تُکلِّمُنا ایدیهِم و تَشهَد أرجُلُهم بما کانوا یَکسِبون)**یس، 65. ***در آن روز بر دهان کافران مهر خموشی زنیم و دست هایشان با ما سخن گویند و پاهایشان به آنچه کرده اند گواهی دهند.
چون در شهادت باید علیه دیگری گواهی داد، پس معلوم می شود جوهر وشخصیّت انسان غیراز اعضای اوست که علیه او شهادت می دهند. زیرا شاهد ومشهود باید از هم جدا باشند.
امام باقر علیه السلام فرمود: این گواهی اعضای بدن علیه مؤمن نیست، بلکه علیه کسی است که عذاب او حتمی شده باشد.**تفسیر نورالثقلین ؛ کافی، ج 2، ص 32.***
پیام ها:
1- در قیامت، تهمت زنندگان به زنان پاکدامن محکوم خواهند شد. (یَرمون المحصنات... تشهد...)
2- در دادگاه قیامت، انسان مالک اعضای خود نیست. (تَشهدُ علیهم)
3- گواهی دادن، به علم و شعور و حافظه و صداقت نیاز دارد بنابراین اعضای بدن از این مزایا برخوردارند، گرچه ما نفهمیم. (تَشهَدُ علیهم)
4- در قیامت بر تمامی گفتار و رفتار گواهی می شود. (بما کانوا یعملون)

سوره نور آیه 25

(25) یَوْمَئِذٍ یُوَفِّیهِمُ اللَّهُ دِینَهُمُ الْحَقَّ وَ یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِینُ
در آن روز، خداوند جزای حقّ آنان را بی کم و کاست خواهد داد و آنان خواهند دانست که خداوند همان حقیقت آشکار است.
نکته ها:
کلمه ی «دین» در آیه، یا به معنای جزاست و یا به معنای شریعت. بنابراین معنای آیه یا آن است که در قیامت خداوند جزای مردم را کاملاً می دهد و یا آنکه شریعت حقّه در آن روز عرضه خواهد شد و همه ی مکتب سازان خیالی خواهند فهمید که خداوند همان معبود واقعی بر حقّ و روشن است.**تفسیر المیزان.***
در دنیا بخاطر محدودیت هایی که هست کیفر کامل داده نمی شود. مثلاً اگر خلبانی شهری را بمباران کرد و هزاران نفر را کشت، ما در دنیا چگونه او را کیفر کنیم، امّا در قیامت محدودیت نیست و مجرم بارها در دوزخ سوخته و دوباره زنده می شود.
پیام ها:
1- تنها در قیامت است که کیفرها بطور کامل داده می شود. (یومئذ یُوَفّیهم)
2- کیفرهای الهی در قیامت بر اساس شهادت وگواهی وحقّ است. (تشهد علیهم... یُوَفّیهم اللّه)
3- خداوند از کیفر و پاداش کسی نمی کاهد. (یُوَفّیهم)
4- در قیامت، وقتی پرده های غفلت، غرور، جهل، تبلیغات کاذب و هوسها کنار می روند، مردم حقیقت را می فهمند. (و یعلمون)