فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره نحل آیه 44

(44) بِالْبَیِّنَتِ وَالزُّبُرِ وَأَنزَلْنَآ إِلَیْکَ الّذِکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ
ترجمه: (ما پیامبران پیش از تو را) همراه با معجزات وکتب (آسمانی فرستادیم) و به سوی تو ذکر (قرآن) را فرو فرستادیم، تا برای مردم آنچه را که برایشان نازل شده روشن بیان کنی و شاید بیاندیشند.
نکته ها:
«بیّنات» به معنای دلایل روشن نبوت ومعجزات است و «زُبُر» جمع «زبور» به معنای کتابِ آسمانی است.
شاید آیه اشاره به دو نوع وحی داشته باشد، یک وحی که قرآن است وبرای همه ی مردم، و یک وحی که برای تفسیر و بیان قرآن است ومخصوص پیامبر. یعنی ما به سوی تو ذکر فرستادیم تا تفسیر قرآنی را که برای مردم نازل شده بیان کنی.
پیام ها:
1- پیامبران هم معجزه داشته اند، هم کتاب، تا مردم در تشخیص حق و باطل دچار اشتباه نشوند. (بالبیّنات و الزُّبر)
2- پیامبران همراه دلایل عقلی «بیّنه» و نقلی «زُبُر» بوده اند. (بالبیّنات و الزبر)
3- گرچه قرآن بر شخص پیامبر نازل شده، اما مخاطب آن همه ی مردم اند. (انزلنا الیک ...ما نزّل الیهم)
4- قرآن، یکبار بصورت یکجا بر پیامبر نازل شده است و بار دیگر به صورت تدریجی که مردم از آن آگاه شده اند. (انزلنا الیک...ما نزل الیهم)
(در زبان عربی، «انزال» برای نزول دفعی و«تنزیل» برای نزول تدریجی بکار می رود.)
5- قرآن، نیاز به بیانِ پیامبر دارد. لذا جدا کردن قرآن از سنّت و روایات جایز نیست. (لتبیّن للنّاس)
6- وظیفه پیامبر، بیان قرآن و وظیفه ی مردم، پذیرش آن بر اساس فکر و اندیشه است. (لتبیّن للنّاس ... یتفکرون)
7- قرآن، ذکر است، مایه تذکر و توجه انسان و دور نمودن او از غفلت و نسیان. (انزلنا الیک الذکر)

سوره نحل آیه 45

(45) أَفَأَمِنَ الَّذِینَ مَکَرُواْ السَّیِّئَاتِ أَن یَخْسِفَ اللَّهُ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ یَأْتِیَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَیْثُ لَا یَشْعُرُونَ
ترجمه: آیا کسانی که بدی ها را با حیله ونیرنگ انجام دادند، درامانند، از اینکه خداوند آنان را در زمین فرو برد یا از جایی که پیش بینی واندیشه نمی کنند، عذاب الهی به سراغشان آید.

سوره نحل آیه 46

(46) أَوْ یَأْخُذَهُمْ فِی تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُم بِمُعْجِزِینَ
ترجمه: یا (قهر الهی) در حین تلاش و کوششان ناگهان آنان را بگیرد، پس نتوانند آن عذاب را خنثی و عاجز نمایند.