فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره نحل آیه 38

(38) وَأَقْسَمُواْ بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَنِهِمْ لَا یَبْعَثُ اللَّهُ مَن یَمُوتُ بَلَی وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ
ترجمه: وبا شدیدترین نوع سوگندشان، به خدا سوگند یاد کردند که هر کس می میرد خداوند او را برنخواهد انگیخت. آری (رستاخیز مردگان) وعده حقی است بر خداوند (وآن را وفا خواهد کرد) ولکن بیشتر مردم نمی دانند.
نکته ها:
مطابق روایتی که در کتاب روضه ی کافی، از امام صادق علیه السلام نقل شده است، یکی از مصادیق این آیه، رجعت است، که خداوند در همین دنیا، در زمان قیام امام زمان علیه السلام گروهی را زنده می کند. اما مخالفان شیعه، آن را انکار می کنند.
پیام ها:
1- سوگند، همه جا نشانه ی صحت و صداقت نیست. (اقسموا باللَّه ...لا یعلمون)
2- بدتر از جهل و کفر، پافشاری و اصرار بر آن است. (جهد ایمانهم)
3- تفکیک توحید از معاد، عقیده ی جاهلیت است. (اقسموا باللَّه ...لا یبعث اللَّه)
4- قیامت، وعده گاه الهی برای کیفر و پاداش است. (وعداً علیه)
5- زنده شدن مردگان در قیامت، حق است. (حقّاً)
6- ریشه ی انکار معاد، جهل است. (لایعلمون)

سوره نحل آیه 39

(39) لِیُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی یَخْتَلِفُونَ فِیهِ وَلِیَعْلَمَ الَّذِینَ کَفَرواْ أَنَّهُمْ کَانُواْ کَذِبِینَ
ترجمه: (رستاخیز مردگان) برای آن است که (خداوند) چیزی را که مردم در آن اختلاف می کنند روشن سازد وکسانی که کفر ورزیدند بدانند که آنها خودشان دروغگو بودند، (نه انبیا)
نکته ها:
کفار، در یگانگی خداوند، حقانیت پیامبران وبرپایی قیامت ومحاسبه ی اعمال، تردید واختلاف داشتند. این آیه می فرماید: در قیامت همه اینها برای آنها روشن می شود ومی فهمند که در دنیا چه عقاید باطل ونادرستی داشته اند، اما چه سود؟
پیام ها:
1- روز قیامت، روز روشن شدن همه حقایق است. (لیبین لهم ...لیعلم الذین)
2- بنای کفر بر کذب و تکذیب است. (الذین کفروا ...کانوا کاذبین)

سوره نحل آیه 40

(40) إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَیْ ءٍ إِذَآ أَرْدْنَهُ أَن نَّقُولَ لَهُ کُن فَیَکُونُ
ترجمه: (رستاخیز مردگان برای ما کار مهمی نیست، زیرا) هرگاه چیزی را اراده کنیم، همانا گفتار ما برای آن چیز این است که به آن می گوییم باش، پس (بی درنگ) موجود می شود.
نکته ها:
خداوند در این آیه، (انّما قولنا) فرموده است ودر آیه ی 82 سوره یس،(انّما امره) آمده است ودر مورد آفریدن حضرت عیسی در آیه ی 59 آل عمران می خوانیم، (قال له کن فیکون) پس امر وقول خداوند، همان اراده ی اوست.
«کُن» به معنای «باش» برای تقریب به ذهن ماست، وگرنه خدا نیازی به گفتن آن ندارد.
همانگونه که انسان هرگاه بخواهد چیزی را در ذهن خود تصور کند، تنها با اراده می تواند آنرا در ذهنش خلق کند و نیاز به چیز دیگری ندارد، بلاتشبیه، خداوند نیز برای آفریدن هر چیز، تنها اگر اراده کند، آفریده می شود.
پیام ها:
1- چگونه درباره ی معاد شک می کنیم، با آنکه هر چیزی با یک اراده ی خداوند خلق می شود. (کن فیکون)
2- خداوند، موجودات را از نیستی به هستی می آورد، نه آنکه با ترکیب یا تغییر هست ها، چیز دیگری بیافریند. (کن فیکون)