فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره نحل آیه 28

(28) الَّذِینَ تَتَوَفَّهُمُ الْمَلَئِکَةُ ظَالِمِی أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُاْ السَّلَمَ مَا کُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءِ بَلَی إِنَّ اللَّهَ عَلِیمُ بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ترجمه: آن کسانی که فرشتگان جانشان را می گیرند (در حالی که) به خود ستم کار بوده اند، پس (در آن موقع آنان) سر تسلیم فرو آرند (وبه دروغ گویند:) ما هیچگونه کار بدی انجام نداده ایم. چنین نیست، بلکه قطعاً خداوند به آنچه انجام داده اید، آگاه است.

سوره نحل آیه 29

(29) فَادْخُلُواْ أَبْوَبَ جَهَنَّمَ خَلِدِینَ فِیهَا فَلَبِئْسَ مَثْوَی الْمُتَکَبِّرِینَ
ترجمه: پس، از درهای دوزخ وارد شوید که جاودانه در آنجا خواهید ماند، و براستی چه بد است جایگاه متکبران.
نکته ها:
کفار، به هنگام مرگ که فرشتگان جان آنها را می گیرند، هم اظهار اسلام و تسلیم می کنند و هم گذشته ی بد خود را انکار می کنند. اما نه آن ایمان ارزش دارد، چون از روی اضطرار است نه اختیار، و نه این انکار مورد قبول است چرا که خداوند به کارهای آنان آگاه است.
پیام ها:
1- مرگ، نابودی نیست، بلکه قبض روح و جداکردن روح از جسم است. (تتوفیهم)
2- سنت خداوند آن است که کارها را باواسطه انجام دهد. (تتوفیهم الملائکة)
3- کفر و شرک، ظلم به انسانیت خویش است. (ظالمی انفسهم)
4- انسان روزی مجبور به تسلیم است، امّا چه سود؟ (فالقوا السّلم ... فادخلوا ابواب جهنّم)
5- لحظه ی جان دادن، لحظه ی حساسی برای مؤمن و کافر است. در مورد کافر می فرماید: (تتوفیهم الملائکة ظالمی انفسهم) و در مورد مؤمن در آیه ی 32 نحل می فرماید: (تتوفیهم الملائکة طیبین)
6- جهنّم درهای متعددی دارد وهر خلاف کار از طریق خاصی، به دوزخ می رود.(ابواب)
7- ریشه ی اصلی کفر، روحیه ی تکبرّ است. (الکافرین ...المتکبرین)

سوره نحل آیه 30

(30) وَقِیلَ لِلَّذِینَ اتَّقَوْاْ مَاذَآ أَنزَلَ رَبُّکُمْ قَالُواْ خَیْراً لِّلَّذِینَ أَحْسَنُواْ فِی هَذِهِ الدُّنْیَا حَسَنَةٌ وَلَدَارُ الْأَخِرَةِ خَیْرٌ وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِینَ
ترجمه: وبه پرهیزکاران گفته شد: پروردگارتان چه نازل کرده است؟ گویند: خیر (نازل کرده است) برای کسانی که نیکی کرده اند در این دنیا نیکی است و قطعاً سرای آخرت بهتر است و چه نیکوست سرای پرهیزکاران.
نکته ها:
در آغاز اسلام، آنانکه وارد مکه می شدند و نام قرآن و پیامبر را شنیده بودند، در برخورد با افراد مختلف، از آنها می پرسیدند: «ماذا انزل ربّکم» خدایتان چه نازل کرده است؟ در پاسخ به این افراد مشرکان می گفتند: «اساطیر الاولین» و مؤمنان می گفتند: «خیراً» آنچه را مایه خیر و سعادت است نازل فرموده است.
آنکه در دعا از خدا حسنه می خواهد، «ربّنا اتنا فی الدنیا حسنة» باید خود اهل احسان باشد، زیرا «للذین احسنوا فی هذه الدنیا حسنة»
دو تابلوی زیبا و روشن (مقایسه آیات 23 تا 28 و 30 تا32 همین سوره)
«مستکبرین» «متقین»
قضاوت:
(اذا قیل لهم ماذا انزل ربکم قالوا اساطیر الاولین)
(و قیل الذین اتقوا ماذا انزل ربکم قالوا خیراً)
نتیجه دنیوی:
(فاتی اللَّه بنیانهم من القواعد)
(للذین احسنوافی هذه الدنیا حسنة)
کیفر اخروی:
(ثم یوم القیمة نخزیهم ... فادخلوا ابواب جهنم)
(و لدار الاخرة خیر ...جنات عدن یدخلونها)
هنگام مرگ:
(تتوفاهم الملائکة ظالمی انفسهم)
(الذین تتوفاهم الملائکة طیبین)

پیام ها:
1- قضاوت حق، نیاز به روح پاک و پرهیزکار دارد. (الذین اتقوا ... قالوا خیراً)
2- قرآن در یک کلمه معرفی می شود، (خیر، خوبی، مایه ی نیکی وسعادت. یک کلمه بجای صد کلمه) (قالوا خیراً) دعوت قرآن، دعوت به خیر و نیکی است.
3- نیکوکاران، در هر دو جهان به نیکی می رسند.(للذین حسنوا فی هذه الدنیا حسنة ولدار الاخرة خیر)
4- پاداش الهی متناسب با عمل است. (للذین احسنوا ...حسنة، للذین اتقوا... دار المتقین)