فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره نحل آیه 26

(26) قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَی اللَّهُ بُنْیَنَهُم مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَیْهِمُ السَّقْفُ مِن فَوْقِهِمْ وَأَتَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَیْثُ لَا یَشْعُرُونَ
ترجمه: همانا کسانی که قبل از ایشان بودند (نیز) مکر ورزیدند، پس قهر خداوند به سراغ پایه های بنای آنان آمد، پس سقف از بالای سرشان بر آنان فرو ریخت و از آنجا که اندیشه اش را نمی کردند، عذاب الهی آمد.
نکته ها:
این آیه هم تهدیدی است برای توطئه گران، و هم تسلّی خاطر پیامبر است.
پیام ها:
1- توطئه در برابر حق، همواره بوده است. (قد مکر الذّین من قبلهم)
2- آنجا که اساس دین در خطر باشد، خداوند خود وارد عمل می شود. (فاتی اللَّه)
3- مخالفان دین و مکتب بدانند که خداوند طرفِ آنهاست. (فاتی اللَّه بنیانهم)
4- هر کجا بنیان دین در خطر افتد، (در آیات قبل، کفار، وحی را اساطیر معرفی می کردند) برخورد نیز باید بینانی باشد. (فاتی اللَّه بنیانهم)
5- برخورد با دشمن باید بنیانی باشد نه سطحی و ظاهری، تا همه ی تشکیلات فکری و سازمانی آنها از بین رود. (فاتی اللَّه بنیانهم ... فخرّ علیهم السّقف)
6- کیفرهای الهی مخصوص آخرت نیست. (فاتی اللَّه بنیانهم)
7- گاهی بنای محکم، بجای حفاظت از جان انسان، گور خود انسان می شود. (فخرّ علیهم السقف)
8- زمان و مکان قهر خدا، قابل پیش بینی نیست. (من حیث لایشعرون)

سوره نحل آیه 27

(27) ثُمَّ یَوْمَ الْقِیَمَةِ یُخْزِیهِمْ وَیَقُولُ أَیْنَ شُرَکَآءِیَ الَّذِینَ کُنتُمْ تُشَقُّونَ فِیهِمْ قَالَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْعِلْمَ إِنَّ الْخِزْیَ الْیَوْمَ وَالسُّوءَ عَلَی الْکَفِرِینَ
ترجمه: (به علاوه) خداوند در روز قیامت آنان را خوار و رسوا خواهد ساخت و می گوید: شریکان من که درباره آنها (با پیامبر و مؤمنان) ستیزه و مخالفت می کردند، کجا هستند؟ (در این هنگام) دانشمندان گویند: همانا امروز، ذلت و رسوایی بر کافران است.
نکته ها:
در فرهنگ قرآن، علم و جهل معنایی گسترده تر از دانستن و ندانستن دارد. عالم کسی است که اندیشه و عمل او بر اساس حق و حقیقت باشد، گرچه قدرت خواندن و نوشتن هم نداشته باشد و جاهل کسی است که فکر و عمل او بر باطل باشد، گرچه همه ی علوم را نیز بداند. قرآن، اندیشه ی شرک و بت پرستی را نشانه ی جهل می داند، چنانکه ریشه ی عمل زشتِ قوم لوط را جهل می شمرد. در این آیه نیز، «اوتوا العلم» کسانی هستند که در برابر کفر و شرک، قرار گرفته اند، یعنی علم واقعی، انسان را به توحید و ایمان می رساند.
پیام ها:
1- کیفر اصلیِ مجرمان، در قیامت است و هلاکت در دنیا مقدمه ای برای آن می باشد. (ثم یوم القیمة یخزیهم)
2- آنان که در دنیا مؤمنان را خوار می شمردند، خود در قیامت خوار می شوند.(یخزیهم)
3- به دنبال هر کس بروی، باید در قیامت جوابگو باشی. (اَین شرکائی)
4- در دادگاه قیامت، مشرکان حرفی برای گفتن ندارند. (این شرکائی) خدا، پاسخی ندارد.
5- علم واقعی که موجب ایمان و عمل می شود، هدیه ای الهی است. (اوتوا العلم)

سوره نحل آیه 28

(28) الَّذِینَ تَتَوَفَّهُمُ الْمَلَئِکَةُ ظَالِمِی أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُاْ السَّلَمَ مَا کُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءِ بَلَی إِنَّ اللَّهَ عَلِیمُ بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ
ترجمه: آن کسانی که فرشتگان جانشان را می گیرند (در حالی که) به خود ستم کار بوده اند، پس (در آن موقع آنان) سر تسلیم فرو آرند (وبه دروغ گویند:) ما هیچگونه کار بدی انجام نداده ایم. چنین نیست، بلکه قطعاً خداوند به آنچه انجام داده اید، آگاه است.