فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره نحل آیه 3

(3) خَلَقَ السَّمَوَ تِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعَلَی عَمَّا یُشْرِکُونَ
او آسمان ها وزمین را براساس حق آفرید، او از آنچه با او شریک می سازند برتر است.

سوره نحل آیه 4

(4) خَلَقَ الْإِنسَنَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِیمٌ مُّبِینٌ
او انسان را از نطفه ای آفرید، پس آنگاه او به آشکارا با (خداوند) دشمنی می ورزد.
نکته ها:
آیه چهارم این سوره، مشابه آیه 77 سوره یس است که می فرماید: (خلقناه من نطفة فاذا هو خصیم مبین و ضرب لنا مثلاً و نسی خلقه) یعنی با آنکه ما او را از نطفه ای آفریده ایم، امّا چنان به خود مغرور شده که در برابر ما به دشمنی برمی خیزد و برای ما این مثال را می زند که چگونه استخوان های پوسیده، دوباره زنده می شوند، گویا او آفرینش خودش را فراموش کرده است.
پیام ها:
1- آفرینش آسمان وزمین، بیهوده وباطل نیست، بلکه بر حق استوار است.(خلق...بالحق)
2- کدام بُت ویا معبودی، می تواند در خلقت شریک خدا باشد؟ (تعالی عمّا یشرکون)
3- مبارزه با شرک، باید مستمّر و مداوم باشد. جمله ی (تعالی عمّا یشرکون) در آیه اول و سوّم تکرار شده است.
4- غرور و تکبّرِ انسان تا بدان حدّ است که در برابر خالق خود به خصومت و اظهار دشمنی می پردازد. (خصیم مبین)**در آیات دیگر ازجمله 20 مرسلات، قرآن از نطفه، به «ماء مهین» «آبی پَست» تعبیر می کند. چگونه «ماء مهین» ،«خصیم مبین» می شود؟***

سوره نحل آیه 5

(5) وَالْأَنْعَمَ خَلَقَهَا لَکُمْ فِیهَا دِفْ ءٌ وَمَنَفِعُ وَمِنْهَا تَأْکُلُونَ
ترجمه: وچهارپایان را آفرید، که برای شما در آنها وسیله گرمی وبهره هایی است و از (گوشت و شیر) آنها می خورید.