فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره یوسف آیه 107

(107) أَفَأَمِنُواْ أَن تَأْتِیَهُمْ غَشِیَةٌ مِّنْ عذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِیَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا یَشْعُرُونَ
ترجمه: آیا (آنها که ایمان نمی آورند) از اینکه عذاب الهی آنها را در برگیرد و یا قیامت در حالی که نمی دانند ناگهانی فرارسد در امانند؟
نکته ها:
«غاشیه» به معنای عقوبتی است که جامعه یا فردی را در برمی گیرد.
پیام ها:
1- هیچ کس خود را تضمین شده نپندارد. (افامنوا)
2- قهر خداوند، بی خبر دامن انسان را می گیرد. (بغتةً)
3- قهر خداوند، فراگیر است و امکان فرار نیست. (غاشیة)
4- احتمال قهر الهی، برای حرکت انسان به سوی راه حق کافی است، مشکل در این است که بعضی این احتمال را هم نمی دهند. (افامنوا)
5- جزیی از عذاب برای گرفتار کردن انسان کافی است. (غاشیة من عذاب اللَّه)
6- یاد قیامت، عامل تربیت است. (تاتیَهم السّاعة)

سوره یوسف آیه 108

(108) قُلْ هَذِهِ سَبِیلِی أَدْعُواْ إِلَی اللَّهِ عَلَی بَصِیرَةٍ أَنَاْ وَمَنِ اتَّبَعَنِی وَ سُبْحَنَ اللَّهِ وَمَآ أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ
ترجمه: (ای پیامبر تو نیز) بگو: این راه من است. من و هر کس پیروی ام کرد با بینایی به سوی خدا دعوت می کنیم و خداوند (از هر شریکی) منزه است و من از مشرکان نیستم.
نکته ها:
دعوت کننده به توحید با توده مردم فرق دارد همانگونه که در دو آیه قبل گفتیم توده ی مردم غالباً ایمانشان آلوده به شرک است (و ما یؤمن اکثرهم باللَّه و هم مشرکون) امّا مبلغ آسمانی باید بتواند بگوید. (و ما انا من المشرکین)

پیام ها:
1- راه انبیا، روشن و در معرض شناخت و دید همگان است. (هذه سبیلی)
2- رهبر باید بصیرت کامل داشته باشد. (علی بصیرة)
3- دعوت رهبر باید به سوی خدا باشد (نه به سوی خود). (ادعوا الی اللَّه)
4- مبلغان دینی باید افرادی خالص و مخلص باشد. (ادعوا... ما انا من المشرکین)
5- محور تبلیغ، تنزیه خداوند از هرگونه شرک و شریک است. (سبحان اللَّه)
6- پیروان پیامبر باید هر کدام مبلغی باشند که با بصیرت و آگاهی مردم را به سوی خدا دعوت کنند. (ادعوا الی اللَّه... اَنَا ومن اتّبعنی)
7- توحید ونفی شرک، اساس دین اسلام است. (ادعوا الی اللَّه، ما انا من المشرکین)

سوره یوسف آیه 109

(109) وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ إِلَّا رِجَالاً نُّوحِی إِلَیْهِم مِّنْ أَهْلِ الْقُرَی أَفَلَمْ یَسِیرُواْ فِی الْأَرْضِ فَیَنظُرُواْ کَیْفَ کَانَ عَقِبَةُ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَ لَدَارُ الْأَخِرَةِ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ اتَّقَوْاْأَفَلَا تَعْقِلُونَ
ترجمه: و پیش از تو (پیامبری) نفرستادیم، جز مردانی از اهل آبادی ها را که به آنان نیز وحی می کردیم. (با وجود این) آیا در زمین سیر نکرده اند تا عاقبت کسانی را که پیش از آنان بوده اند بنگرند؟ و قطعاً سرای آخرت برای کسانی که تقوا پیشه کرده اند بهتر است. آیا نمی اندیشید؟
نکته ها:
بارها مخالفان انبیا بهانه می گرفتند که چرا پیامبران انسان هایی همانند ما هستند؟ گویا مردم زمان پیامبر صلی الله علیه و آله نیز اینچنین فکر و سؤالی را داشتند که این آیه هم پاسخ می گوید و هم هشدار می دهد.
پیام ها:
1- پیامبران از جنس مردم و در میان آنان زندگی می کردند. (نه فرشته بودند، نه افراد گوشه گیر و نه اهل رفاه و...) (من اهل القری)
2- همه انبیا مرد بوده اند. (رجالاً) (زیرا امکان تبلیغ وهجرت وتلاش برای مرد بیشتر است.)
3- علوم انبیا از طریق وحی و به اصطلاح «لدّنی» بوده است. (نوحی الیهم)
4- سیر و سیاحت در زمین و آگاهی از تاریخ و درس عبرت گرفتن، برای هدایت و تربیت بسیار کارگشاست. (فینظروا)
5- فرستادن انبیا، نزول وحی و هلاکت مخالفان لجوج آنها، همه از سنت های الهی در تاریخ است. (کیف کان عاقبة الذین من قبلهم)
6- کفار از مخالفت با پیامبران چیزی بدست نمی آورند، حتی در دنیا گرفتار قهر و عذابند. ولی اهل تقوی به آخرت که بهتر از دنیاست می رسند. (ولدار الاخرة خیرٌ)
7- خرد و اندیشه، انسان را به سوی مکتب انبیا پیش می برد. (افلا تعقلون)
8- سیر و سفر باید هدفدار باشد. (افلم یسیروا ... فینظروا)
9- حفظ آثار باستانی برای عبرت و بازدید آیندگان لازم است. (فینظروا)