فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره یوسف آیه 102

(102) ذَ لِکَ مِنْ أَنبَآءِ الْغَیْبِ نُوحِیهِ إِلَیْکَ وَمَا کُنتَ لَدَیْهِمْ إِذْ أَجْمَعُواْ أَمْرَهُمْ وَهُمْ یَمْکُرُونَ
ترجمه: (ای پیامبر) این (داستان) از خبرهای غیبی است که ما به تو وحی می کنیم و تو نزد آنان (برادران یوسف) نبودی آنگاه که در کار خویش هم داستان و متفق شدند ونیرنگ می نمودند (که چگونه یوسف را در چاه اندازند و بگویند گرگ او را دریده است)
پیام ها:
1- انبیا از طریق وحی، با غیب آشنا می شوند. (ذلک من انباء الغیب نوحیه الیک)
2- انبیا، تمام اخبار غیبی را نمی دانند. (من انباء الغیب)
3- آنجا که خدا نخواهد، نه تصمیم مردم (امرهم) نه اجماع آنان (اجمعوا) ونه نقشه وتوطئه (یمکرون) هیچکدام اثر ندارد.(اذ اجمعوا امرهم)
4- در حوادث پی درپی و مرتبط، نکته اصلی و نقطه ی شروع را فراموش نکنید. محور داستان یوسف توطئه نابودی یوسف بود. (اجمعوا امرهم و هم یمکرون)

سوره یوسف آیه 103

(103) وَمَآ أَکْثَرَ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِینَ
ترجمه: ای پیامبر بیشتر مردم ایمان بیاور نیستند، هر چند (سخت بکوشی و) حرص و آرزو داشته باشی.
نکته ها:
«حرص» به معنای علاقه ی شدید به چیزی و تلاش برای دستیابی به آن است.
پیام ها:
1- بارها اکثریت مردم از نظر اعتقادات دینی، مورد انتقاد قرآن قرار گرفته اند. (و مااکثر الناس... بمؤمنین)
2- پیامبران نسبت به هدایت دیگران سوز و درد و اشتیاق دارند. (حرصت)
3- ایمان نیاوردن اکثریت مردم، به خاطر کوتاهی پیامبران نیست، نتیجه اختیار و آزادی خود انسان هاست است که نخواسته اند ایمان بیاورند.(وما اکثر الناس و لو حرصت بمؤمنین)

سوره یوسف آیه 104

(104) وَمَا تَسْئَلُهُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَلَمِینَ
ترجمه: و تو بر این (وظیفه ی ارشاد) پاداشی از آنان نمی خواهی. آن (رسالت و قرآن) جز تذکر و پندی برای جهانیان نیست.
نکته ها:
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نیز همانند سایر پیامبران، هرگز از مردم در قبال هدایت آنان پاداشی درخواست نکرد. زیرا توقع داشتن از مردم، پذیرش دعوت را سنگین می کند. در سوره طور آیه 40 می خوانیم: (ام تسئلهم اجراً فهم من مغرمٍ مثقلون) مگر از مردم مزدی درخواست کردی تا پرداخت آن برایشان سنگین باشد. اگر در آیه دیگر می بینیم که مزد رسالت را مودّت اهل قربی می داند، (الا المودة فی القربی)**شوری، 23.*** برای آن است که پیروی و تبعیّت اهل بیت برای خود مردم سودمند است نه پیامبر، زیرا در جای دیگر می خوانیم: (وما سئلتکم من اجر فهو لکم)**سبأ، 47.*** آری کسی که اهل بیت را دوست دارد از آنان اطاعت می کند و اطاعت از آنان اطاعت از پیامبر و خداوند است.
قرآن ذکر است، زیرا:
- یادآور آیات، نعمات و صفات الهی است.
- یادآور گذشته و آینده انسان است.
- یادآور عوامل سقوط و عزّت جوامع است.
- یادآور صحنه های قیامت است.
- یادآور عظمت هستی است.
- یادآور تاریخ و زندگی شخصیت های تاریخ ساز است.
معارف قرآن واحکام آن حقایقی است که باید فرا گرفت و همواره به خاطر داشت. زیرا «ذکر» به علم و معرفتی گفته می شود که در ذهن انسان حاضر باشد واز آن غفلت نشود.
پیام ها:
1- مبلّغ نباید از مردم توقعی داشته باشد، همانگونه که پیامبران چنین بودند. (و ما تسئلهم من اجر)
2- آنچه زشت است درخواست پاداش است نه دریافت آن. (تسئل)
3- رسالت پیامبر اسلام، جهانی است. (للعالمین)
4- ایمان نیاوردن گروهی از مردم، حتی اکثریت آنان در یک زمان و مکان نباید مبلغان دینی را دلسرد کرده و مأیوس نماید، اگر در منطقه ای از زمین گروهی ایمان نیاوردند، در جای دیگر تبلیغ نمایند. (للعالمین)