فهرست کتاب


تفسیر نور جلد 6

حاج شیخ محسن قرائتی‏

سوره یوسف آیه 85

(85) قَالُواْ تَاللَّهِ تَفْتَؤُاْ تَذْکُرُ یُوسُفَ حَتَّی تَکُونَ حَرَضَاً أَوْ تَکُونَ مِنَ الْهَلِکِینَ
ترجمه: (فرزندان یعقوب به پدرشان) گفتند: به خدا سوگند تو پیوسته یوسف را یاد می کنی تا آنکه بیمار و لاغر شوی و (یا مشرف به مرگ و) از بین بروی.
نکته ها:
کلمه «حَرَض» به شخصی گویند که عشق یا حزن او را فرسوده کرده باشد.
پیام ها:
1- یوسف ها همواره باید در یادها باشند. (تفتؤا تذکر یوسف) (اولیای خدا در دعای ندبه یوسف زمان را صدا می زنند و گریه می کنند.)
2- عشق های مقدس و آه های ملکوتی ارزش دارد. (تذکر یوسف حتی تکون حرضاً) (یاد اولیای خدا، یادکرد خداست.)**یعقوب سوزی دارد که افراد عادی آنرا درک نمی کنند. (به روضه و مصیبت خرده نگیریم)***
3- مسایل روحی وروانی در جسم اثر می گذارد. (حرضاً اوتکون من الهالکین) (فراق می تواند انسان را بشکند و یا بکشد تا چه رسد به داغ و مصیبت)
4- حساب عاطفه پدری از علاقه های عادی جداست. (تکون من الهالکین)

سوره یوسف آیه 86

(86) قَالَ إِنَّمَآ أَشْکُواْ بَثِّی وَحُزْنِی إِلَی اللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
ترجمه: (یعقوب) گفت: من ناله آشکار و حزن (پنهان) خود را فقط به خدا شکایت می برم و از (عنایت و لطف) خداوند چیزی را می دانم که شما نمی دانید.
نکته ها:
«بثّ» به حزن شدید گفته می شود که گویا شدت آن باعث شده که دارنده اش نتواند آنرا بیان کند.
پیام ها:
1- موحّد درد دل خود را تنها با خداوند در میان می گذارد. (انّما اشکوا... الی اللَّه)
2- آنچه مذموم است سکوتی است که بر قلب واعصاب فشار می آورد و سلامت انسان را به خطر می اندازد و یا ناله وفریاد در برابر مردم است که موقعیت انسان را پایین می آورد. امّا شکایت بردن به خدا مانعی ندارد. (اشکوا...الی اللَّه)
3- در گفتگو با خدا لذّتی است که افراد عادی نمی فهمند.(اشکوا... الی اللَّه) **. دست حاجت چون بری، نزد خداوندی بر
که کریم است و رحیم است و غفور است و ودود.
نعمتش نامتناهی کرمش بی پایان
هیچ خواننده از این در نرود بی مقصود.***
4- افراد ظاهربین از کنار حوادث به راحتی می گذرند ولی انسان های ژرف نگر آثار و حوادث را تا قیامت می بینند. (اعلم من اللَّه ...)
5- یعقوب به زنده بودن یوسف و سرآمدن فراغش و به حقایقی درباره ی خدا و صفات او آگاه بود که بر دیگران پوشیده بود. (اعلم من اللَّه ما لاتعلمون)

سوره یوسف آیه 87

(87) یَبَنِیَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن یُوسُفَ وَأَخِیهِ وَ لَاتَاْیََسُواْ مِنْ رَّوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لَا یَاْیَْسُ مِن رَّوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکَفِرُونَ
ترجمه: ای پسرانم (بار دیگر به مصر) بروید و از یوسف و برادرش جستجو کنید و از رحمت خداوند مأیوس نشوید، حق این است که جز گروه کافران از رحمت خداوندی مأیوس نمی شوند.

نکته ها:
«تحسّس» جستجوی چیزی از راه حس است. «تجسّس» به جستجو کردن در مورد بدی ها و «تحسس» به جستجو کردن در مورد خوبی ها گفته می شود.
به تعبیر راغب، «رَوْح» و «روح» به معنای جان است، ولی «رَوح» درموارد فَرَج و رحمت به کار می رود، گویا با گشایش گره و مشکل، جان تازه ای در انسان دمیده می شود. در تفسیر تبیان آمده است: روح از ریح است، همانگونه که انسان با وزش باد احساس راحتی می کند با رحمت الهی نیز انسان شادمان می گردد.
پیام ها:
1- پدر نباید با فرزندانش قطع رابطه دائمی کند. (فتولی عنهم ... یابنیّ)
2- شناخت، نیاز به حرکت دارد. (اذهبوا فتحسّسوا)
3- رسیدن به لطف الهی با تنبلی سازگار نیست. (اذهبوا، ولا تایْئسوا)**بر اساس روایات یأس از رحمت خداوند از گناهان کبیره است. (من لایحضره الفقیه، باب معرفة الکبائر).***
4- اولیای خدا هم خود مأیوس نمی شوند هم دیگران را از یأس باز می دارند.(لاتایئسوا)
5- یأس نشانه کفر است. (لا ییأس... الا القوم الکافرون) (زیرا مأیوس شده در درون خود می گوید قدرت خداوند تمام شده است.)