تفسیر نور جلد 2

نویسنده : حاج شیخ محسن قرائتی

سوره نساء آیه 150

(150) إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَیُرِیدُونَ أَنْ یُفَرِّقُواْ بَیْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَیَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَنْ یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً
قطعاً کسانی که به خداوند و پیامبرانش کفر می ورزند و می خواهند میان خدا و پیامبرانش جدایی بیفکنند و می گویند: به بعضی ایمان می آوریم و به بعضی کافر می شویم، و می خواهند در این میانه راهی در پیش گیرند، (که مطابق هوس باشد، نه عقل و استدلال)

سوره نساء آیه 151

(151) أُوْلَِکَ هُمُ الْکَفِرُونَ حَقّاً وَأَعْتَدْنَا لِلْکَفِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً
به حقیقت کافر همین هایند ومابرای کافران عذاب خوارکننده آماده ساخته ایم.
نکته ها:
آیه 150 به منزله ی مبتدا و آیه ی 151 به منزله ی خبر آن است.
یهودیان و مسیحیان، به خاطر هوس ها و تعصّبات جاهلانه و تنگ نظری های بی دلیل، برخی انبیا را قبول داشتند و به برخی کافر بودند.
پیام ها:
1- نبوّت، یک جریان وسنّت دائمی الهی و همچون زنجیر بهم پیوسته است. پس باید به همه ی این جریان اعتقاد داشت.**نسبت به «امامت» نیز عقیده به همه ی امامان لازم است. پذیرش بعضی و انکار بعضی یا توقّف، به منزله ی کفر به همه ائمه است.*** (یریدون ان یفرّقوا بین اللّه و رسله)
2- خدا و رسول، جبهه ی واحدند و جدایی در کار نیست. (یفرّقوا بین اللّه ورسله)
3- کفر به خدا و رسولان، یا ایمان به خدا و کفر به همه ی پیامبران، یا ایمان به خدا و کفر نسبت به بعضی انبیا، ممنوع است. راه حقّ، ایمان به خدا و همه ی پیامبران است. (یکفرون، یقرّقوا، یقومون، هم الکافرون حقّا)
4- همه ادیان آسمانی باید به رسمیّت شناخته شوند. (البتّه در مرز تاریخی خود) (یقولون نؤمن ببعض و نکفر ببعض)
5 - پذیرش قوانین مخالف اسلام، نوعی تبعیض در دین و ممنوع است. (نؤمن ببعض و نکفر ببعض)
6- التقاط و راه جدیدی در برابر راه انبیا گشودن، کفر است. (یتخذوا بین ذلک سبیلاً اولئک هم الکافرون)
7- جهنّم، هم اکنون نیز موجود و آفریده شده است. (اعتدنا)

سوره نساء آیه 152

(152) وَالَّذِینَ ءامَنُواْ بِاللَّهِ وَرُسُلُهِ وَلَمْ یُفَرِّقُواْ بَیْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُوْلَِکَ سَوْفَ یُؤْتِیهِمْ أُجُورَهُمْ وَکَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِیماً
و کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده و میان هیچ یک از آنان جدایی نیفکنده اند، اینانند که بزودی پاداششان را به آنان خواهد داد و خداوند، همواره بخشاینده و مهربان است.
پیام ها:
1- باید به خداوند وتمام پیامبرانش ایمان داشت. با اینکه درجات انبیا و شعاع مأموریّت آنها متفاوت است، ولی ایمان به همه ی آنها ضروری است. (آمنوا باللّه و رسله)
2- با اینکه هستی ما و توفیقات ما و تمام امکانات و ابزارهای ما از اوست، ولی باز هم به ما پاداش می دهد. (اجورهم)
3- خداوند در پاداش خود، کوتاهی ها و تقصیرات ما را به حساب نمی آورد. (یؤتیهم اجورهم و کان اللّه غفوراً رحیما)